Zuid-Korea en de arbitrale dwalingen

Ik denk dat bijna iedere Nederlander in 2002 wel fan was van Zuid-Korea. Nederland deed namelijk niet meer aan het WK en toen Guus Hiddink begon te stunten met de Koreanen, wilden we dat maar al te graag weten. Toch bestaan er tot op de dag van vandaag complottheorieën over het succes van Zuid-Korea. Zo zou de FIFA hebben gewild dat Zuid-Korea succes had en had het daarom matige scheidsrechters op de duels van de Koreanen gezet. De grote vraag is: kocht Zuid-Korea daadwerkelijk de plaats in de halve finale?

Hiddink wordt op handen gedragen

Hiddink wordt op handen gedragen

Als je wilt kijken naar de falende arbitrage, dan kan je ten eerste al zeggen dat je die in de eerste ronde niet zag. Die ronde is Zuid-Korea volledig op eigen kracht doorgekomen. Het verhaal van de falende arbitrage begon pas in de achtste finale tegen Italië en vervolgde in de kwartfinale tegen Spanje. Ik moet toegeven, na het zien van de beelden ga ik er ook bijna in geloven. Zoveel opzichtige fouten van een scheidsrechter op rij, dat kan bijna geen toeval zijn.

Tegen Italië was de rode kaart voor Totti, na een vermeende schwalble, al onthutsend en de onterecht afgekeurde goal was ook zeker het vermelden waard. Tel daar nog een paar niet gegeven vrije trappen en gele en rode kaarten bij op en je krijgt een voor de Italianen verschrikkelijk duel. Wat de Spanjaarden een ronde later meemaakten sloeg echter alles. Daar werden namelijk twee doelpunten om volledig duistere redenen afgekeurd. Eerst een vrije trap wegens een vermeende handsbal, wat absoluut geen hands was, en vervolgens werd een loepzuiver doelpunt afgekeurd omdat de bal over de achterlijn was geweest. Ironisch genoeg is de bal echter nooit op de achterlijn geweest en lag die er zelfs voor! Toen was er ook nog een buitenspelmoment, dat niet echt buitenspel was, en toen wisten de Spanjaarden het zeker: wij gaan deze wedstrijd een officiële treffer maken. Na strafschoppen gingen de Spanjaarden dan ook onderuit, Zuid-Korea was een ronde verder.

Toch durf ik te stellen dat Zuid-Korea de boel niet heft omgekocht en dat de FIFA de Koreanen ook geen handje heeft toegestoken. Volgens mij lag het vooral in de onkunde van de scheidsrechters. In de wedstrijd van Italië tegen Zuid-Korea was bijvoorbeeld een Ecuadoriaan de scheidsrechter, terwijl die nog nooit een serieus duel gefloten had. Slechts tijdens het duel tussen VS en Portugal in de eerste ronde was hij scheidsrechter geweest. Ook in de tweede wedstrijd stond er een scheidsrechter uit een onbekend land op voetbalgebied, Egypte, aan de leiding. Hij had weliswaar wat meer ervaring, maar ook hij zou beïnvloed kunnen zijn door het aanstellerige gedrag van de Zuid-Europeanen. Daarnaast stond het hele WK in het teken van arbitrale dwalingen. Dit kwam mede door de nieuwe instructies die de scheidsrechter hadden meegekregen, bijvoorbeeld het geel geven voor een schwalble. Met al deze factoren is het falen van de scheidsrechters, waarvan Zuid-Korea slim profiteerde, wel te verklaren. Zuid-Korea profiteerde simpelweg slim van de scheidsrechters, die volledig de weg kwijt waren. En nee, Zuid-Korea heeft de plaats in de halve finale niet gekocht, de scheidsrechters waren gewoon slecht.

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter