‘Wayne Rooney van Azië’ is klaar om te schitteren

Waarschijnlijk is Noord-Korea het land op het WK waar we in Nederland de minste kennis van hebben. Dat is alles behalve verwonderlijk, aangezien Noord-Korea zijn grenzen altijd strikt gesloten houdt. Zeker voor de buitenlandse pers. We weten gewoon helemaal niets van deze ploeg, evenmin als we weten of er kernwapens zijn binnen de landsgrenzen. Dit mysterie hangt eigenlijk rond de hele nationale ploeg, behalve rond één man: Jong Tae-Se. De sterspeler van de Koreaanse ploeg is erg mediageniek en geniet van alle aandacht die op hem gericht is. Het maakt hem nog voor het WK begonnen is nu al de meest sensationele speler van Noord-Korea.

De Noord-Koreaan in actie

De Noord-Koreaan in actie

Dat Jong Tae-Se de meest in het oog springende speler van het communistische bolwerk is, mag geen verrassing heten. De Koreaanse ploeg kenmerkt zich namelijk door een enorme plichtsgetrouwe instelling en ultradefensief voetbal, wat in Europa beter bekend staat als Catenaccio. De enige uitzondering hierop is de explosieve aanvaller Jong. In iedere wedstrijd was hij de man die zich enkel met aanvallen bezig hield en levensgevaarlijk was op de counter. Na wat research, wat verbazingwekkend genoeg bij Jong Tae-Se wel mogelijk is, blijkt hij naast een goede voetballer ook een intrigerende persoonlijkheid te zijn.tae-se2

Jong is één van de vijf spelers uit de Koreaanse voorselectie die buiten de nationale landsgrenzen actief is. De inmiddels 25-jarige aanvaller is actief voor Kawasaki Frontale in de J-league (de hoogste competitie in Japan). Daarin valt hij op door zijn typische manier van spelen, die je niet snel zal verwachten bij een Aziatische speler. Jong Tae-Se is een spits die naast doelpunten maken, ook sterk is in het vasthouden van de bal voorin, wat hem al snel de bijnaam: ‘Wayne Rooney van Azië’ opleverde.

Het is geen wonder dat Jong inmiddels uitkomt in de Japanse competitie, aangezien hij daar ook geboren is. Volgens de meeste bronnen is hij een zoon van een Zuid-Koreaanse familie, hoewel er ook bronnen zijn die beweren dat zijn ouders uit Noord-Korea afkomstig waren. Zijn ouders stuurde Jong als jonge jongen echter naar een Noord-Koreaanse school, die hem opvoedde met de ideologie uit het communistische bolwerk. Het leverde Jong een sterke verbondenheid op met Noord-Korea. Ook in zijn verdere schooltijd bleef Jong gaan naar Noord-Koreaanse scholen, terwijl hij ondertussen ook begon te werken aan zijn voetbalcarrière.
In 2006 leidde dit, volgens enkele bronnen, tot een groot innerlijk conflict bij de Japanse Jong, toen zijn thuisland zijn geliefde Noord-Korea de weg naar het WK van 2006 versperde. Op dat moment besloot Jong, die zich altijd al een Noord-Koreaan had gevoeld, dat hij wilde gaan uitkomen voor het nationale elftal van Noord-Korea. Dit bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan.

tae-se3Jong beschikte namelijk enkel over de Zuid-Koreaanse nationaliteit, die hij had geërfd van zijn ouders en Zuid-Korea erkende Noord-Korea niet als land. Het was dus praktisch onmogelijk om voor het nationale elftal van de Noorderlingen uit te komen. Met wat hulp van Noord-Koreaanse instellingen in Japan wist Jong uiteindelijk toch zijn felbegeerde paspoort te bemachtigen. Door wat mazen in de FIFA-wetgeving kreeg Jong het zelfs voor elkaar dat hij ook voor het nationale team mocht gaan spelen, ondanks dat hij geen enkele band heeft met het land zelf. Hij woont er niet, heeft er nooit gewoond en zijn familie komt er ook niet vandaan. Op zijn minst een opmerkelijke gang van zaken.

Zijn interlandcarrière begon Jong net zo furieus als hij de procedures om zijn nationaliteit te verkrijgen had ingezet. In zijn eerste twee wedstrijden voor de Noord-Koreaanse ploeg wist hij maar liefst acht maal het doel te vinden. Daarbij dient opgemerkt te worden dat de tegenstanders Mongolië en Macau waren, maar het illustreert toch enigszins de klasse van de sensationele aanvaller. Wat volgde was een triomftocht in de kwalificatiereeks voor de Noord-Koreaanse ploeg, met Jong in de gelederen. Jong zelf wist slechts eenmaal het doel te treffen, in de met 2-1 verloren wedstrijd tegen Iran, maar zijn waarde voor het elftal was enorm. De verdedigers, die zich ook uitsluitend met verdedigen bezig houden, konden vrijwel altijd de bal kwijt bij Jong, die vervolgens de bal vasthield tot er aansluiting kwam vanuit het middenveld. Een oerdegelijke tactiek, die Noord-Korea in ieder geval in de kwalificatie voor het WK veel succes opleverde.

tae-se4Hoewel eigenlijk niemand Noord-Korea als serieuze kandidaat ziet in een poule met Brazilië, Portugal en Ivoorkust, hebben de beleidsbepalers inmiddels bepaalt dat de kwartfinale het minimale doel moet zijn voor het ultradefensieve elftal. De mediagenieke Jong heeft inmiddels ook zijn ambities uitgesproken: “Ik zal ieder pass die ik krijg op doel schieten en afronden.” Om daar nog aan toe te voegen: “Zelfs als ik 89 minuten lang geblokt zal worden door de verdedigers van de tegenstanders, zal er misschien één minuut komen waarin een verloren bal komt. Ik zal wachten op die kans.”

Het is een serieuze waarschuwing aan het adres van Brazilië, Portugal en Ivoorkust. Noord-Korea is bereid om negentig minuten lang de verdediging hermetisch gesloten te houden, terwijl ze voorin een Zuid-Koreaan uit Japan hebben staan, die niets liever wil dan scoren voor Noord-Korea. De Wayne Rooney van Azië is nu al de sensatie van de Noord-Koreaanse ploeg, het enige waar we nu nog op moeten wachten is een treffer waarmee Jong zijn onvoorwaardelijke liefde voor Noord-Korea kan bewijzen. Ik gun het hem alvast van harte.

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter