Vrienden van de buitenlandse media

Afgelopen woensdag was het zover: het eerste bericht van een beroving tijdens het WK in Zuid-Afrika. Drie buitenlandse journalisten – twee Portugezen en een Spanjaard – werden beroofd in hun huis in Johannesburg. Onder bedreiging van een vuurwapen moesten zij al hun waardevolle spullen inleveren.

media-460x302

Een dag later was het weer raak, dit keer waren het vier Chinese journalisten. Het was wachten op dit eerste incident en de critici van het WK zullen smullen: ‘Hhadden wij dit niet voorspeld?’

De Zuid-Afrikaanse sportjournalist Peter Davies was er als de kippen bij om zijn buitenlandse collega’s te vragen vooral van het WK te genieten. In een open brief reageert hij op de in zijn ogen vaak ongebalanceerde en vooral negatieve berichtgeving over de veiligheidssituatie in Zuid-Afrika.

‘Nu dat je veilig in ons land bent aangekomen realiseert u zich ongetwijfeld dat dit geen oorlogsgebied is, […] wat in schril contrast staat met wat de Uli Hoeness de Engels tabloids u wel doen geloven,’ aldus Davies.

Kritisch
De voorzitter van Bayern München liet zich voorafgaand aan het WK kritisch uit over het feit dat het WK in een onveilig land als Zuid-Afrika werd gehouden en ook de Engelse boulevardkranten smullen van elk incident dat de onveiligheid in Zuid-Afrika benadrukt.
‘Als u zich buiten uw luxe hotelkamer begeeft, in onze grote blauwe winterse hemel, zal ook u zich beseffen dat u veel meer kans hebt om gedood te worden door de vriendelijkheid van mijn land, dan door een verdwaalde kogel,’ vervolgt Davies, die de open brief publiceerde op zijn weblog op de website van zijn werkgever, de Zuid-Afrikaanse sportzender Supersport.

Townships
Natuurlijk heeft Davies een goed punt als hij stelt dat het vooral de lokale bevolking in de townships is die het meest leidt onder de criminaliteit, maar desalniettemin valt het niet te ontkennen dat Zuid-Afrika grote problemen heeft als het gaat om de harde tegenstellingen in de samenleving, de gewelddadige criminaliteit en vooral de groeiende discriminatie van Afrikaanse immigranten, die door de lokale bevolking beschuldigd worden van het inpikken van de banen van de Zuid-Afrikanen.

Het WK zal deze problemen kortstondig verhullen, maar niemand kan voorspellen wat er na het WK zal gebeuren, als de euforie rondom de aankomst van alle voetbalsterren is weggetrokken. Het zijn problemen, die Davies met zijn goedbedoelde open brief niet kan verhullen. Wel maakt Davies een belangrijk punt, wat door de buitenlandse journalistiek niet mag worden vergeten, namelijk dat je als journalist een breder verhaal moet vertellen.

Niet sensationeel berichten over een individuele overval of reeks berovingen, maar op zoek gaan naar de achtergrond van het WK: het ‘echte’ Zuid-Afrika laten zien. En misschien kun je dan de problematiek van Zuid-Afrika begrijpen. En je zult in elk geval ook het positieve en gastvrije Zuid-Afrika, waaraan Davies refereert, tegenkomen.

Longen
Of zoals hij zijn brief afsluit: ‘Ga naar buiten en zuig je longen vol van dit fantastische land. Proef onze wereldklasse gerechten en wijnen. Weerleg het adagium dat blanke mannen niet kunnen dansen in onze bruisende nachtclubs. Leer om hallo te zeggen in alle elf officiële talen en kijk ten minste een wedstrijd in een township. U zal niet worden beroofd en doodgeschoten. U wordt verwelkomd als een verloren familielid.’

framework_logo-1

Voor nu gaan we maar even mee met het enthousiasme van Davies: ‘Ke Nako: het is Afrika’s tijd.’

Dit artikel is oorspronkelijk geplaatst op roadto2010.nl.

About Stefan Verwer