Tactische analyse: Robben gaat traag Mexico pijn doen

De komende dagen gaat de discussie over de formatie van het Nederlands elftal weer flink oplaaien. Dat bondscoach Louis van Gaal er met reactievoetbal in slaagde Spanje en Chili te verslaan wordt mokkend goedgekeurd, maar Mexico is in de achtste finale een tegenstander van een andere orde. Wanneer het publiek vermaken voorop staat dan kan Van Gaal overwegen de Hollandse school terug te brengen in zijn elftal, maar als hij de kwartfinale wil halen, dan moet hij vasthouden aan zijn 5-3-2 systeem. Dan kan Arjen Robben namelijk met zijn snelheid de trage defensie van Mexico pijn doen.

Mexico6

Lavolpista

De kwalificatiereeks van Mexico verliep zeer hectisch. Sinds 1990 was El Tri aanwezig bij elk WK, maar in aanloop naar Brazilië ging het bijna fout. In aanloop naar dit eindtoernooi werd er in anderhalve maand maar liefst drie keer gewisseld van trainer. Vlak voor de play-offs werd uiteindelijk Miguel Herrera aangesteld. Daarmee werd het gedachtegoed van Ricardo La Volpe, die tussen 2002 en 2006 keuzeheer bij de Mexicanen, in ere hersteld.

Herrera werkte als speler namelijk onder de Argentijnse oefenmeester bij Atlante en geldt in Mexico als een ware Lavolpista, een trainer die de stijl van La Volpe gebruikt. Net als zijn voorbeeld zweert hij bij een 5-3-2 systeem, met een nadruk op een verzorgde opbouw van achteruit en twee fanatiek opstomende backs. Herrera implementeerde die strategie met bijzonder veel succes bij Club America, dat hij binnen een jaar van de zeventiende plaats naar het kampioenschap loodste.

Bij Mexico bouwde hij nadrukkelijk voort op dat werk. In zijn eerste wedstrijd bij de nationale ploeg stonden zeven (!) spelers op het veld van zijn voormalige club America. Voetballers uit Europa werden bewust genegeerd, omdat Herrera de nadruk legde op automatismen en hij meer tijd had om daaraan te werken met spelers uit eigen land. Die filosofie leverde succes op met twee overtuigende overwinningen (5-1 en 4-2) op Nieuw-Zeeland en daarmee kwalificatie voor het WK.

In aanloop naar het WK paste Herrera langzaam de vedettes uit de Europese competities in. Héctor Moreno (ex-AZ) veroverde een plaats in de defensie, terwijl Héctor Herrera (FC Porto) en Andrés Guardado (Bayer Leverkusen) de aanvallende middenvelders werden. In de voorhoede won Giovani Dos Santos (Villarreal) de concurrentiestrijd van Manchester United-spits Javier Hernández. Guillermo Ochoa (AC Ajaccio) werd de man onder de lat. Daardoor zijn er nog maar drie spelers van America over in de basis van het Mexicaanse elftal. De offensieve vleugelverdedigers Paul Aguilar en Miguel Layún, plus de centrale verdediger Francisco Maza Rodríguez, die we nog kennen van zijn verleden bij PSV.

Organisatie

De introductie van het Europese kwintet maakt El Tri dit WK tot een lastig te bespelen ploeg. Mexico is namelijk een verzorgde opbouw van achteruit te combineren met een stabiele organisatie. Lees hier het volledige artikel.

Sinds kort zijn sommige stukken van Catenaccio alleen nog te lezen via Blendle. Waarom? Lees hier de toelichting op deze stap. We hopen dat je ons werk zo waardeert dat je er een paar cent voor over hebt. En wie zich nieuw registreert, krijgt bovendien €2,50 starttegoed waarmee je praktisch al ons artikelen gratis kunt lezen. Veel leesplezier!

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter