Tactische analyse: Fouten Advocaat dragen bij aan nederlaag PSV

Er werd een week lang naar uitgekeken. De topper tussen PSV en Ajax, die de aanzet moest geven tot een spannend slot van de competitie. Negentig minuten later stond er een 2-3 overwinning voor Ajax op het bord en daarmee lijkt alle spanning ineens verdwenen. Ajax staat namelijk vijf punten voor op de eerste concurrent met nog vier duels te gaan. Catenaccio bespreekt enkele punten die bijdroegen aan de zege van de Amsterdammers.

Dick Advocaat moet vandaag de hand in eigen boezem steken

-Een van de grootste problemen die PSV vandaag had was de beperkte bijdrage die Georginio Wijnaldum. Dit was niet noodzakelijk zijn fout. Het was namelijk lastig om de beslissing van Dick Advocaat om hem als rechtsbuiten op te stellen te begrijpen. Wijnaldum is een goede voetballer, maar zijn kwaliteiten passen niet bij een rol op de vleugel in een counterploeg. De oud-Feyenoorder voegde met zijn spel niets toe en het was een fout van Advocaat om hem desondanks 66 minuten te laten staan. In de tijd dat Wijnaldum op het veld stond, had hij slechts achttien balcontacten. Bovendien liep hij niet met linksback Daley Blind mee, wat resulteerde in geen enkele geslaagde defensieve actie. Dit mag Advocaat zichzelf aanrekenen. Beginnen met een verkeerd tactisch concept kan gebeuren. Meer dan een uur wachten om deze fout te verstellen, is onacceptabel.

-De grootste kracht van Ajax vandaag was dat het uit de duels wist te blijven. De middenvelders van PSV zijn erg sterk als het op fysiek aankomt, wat ook blijkt uit het geringe aantal duels (Eriksen 38%, Poulsen 40% en De Jong 50%) dat Ajax wist te winnen. Door het positiespel van Ajax kwam PSV echter niet of nauwelijks in die duels, waarmee Ajax een groot voordeel wist te pakken. Het was slechts aan de individuele klasse van Lens – die opnieuw profiteerde van de ruimte achter de Ajax-defensie – te danken dat het nog een wedstrijd bleef, want de slag op het middenveld wist PSV geen moment te winnen. Daarmee konden ze een overwinning eigenlijk bij voorbaat al vergeten.

-Het verschil in de wedstrijd werd gemaakt door degenen die de bal in het bezit konden krijgen. Bij PSV was dit Marcelo, met enige afstand de minst creatieve voetballer in het team. De strategie van Ajax om hem aan de bal te laten, werkte prima. Marcelo deed niets productief met zijn vele balcontacten. Bij Ajax was het Christian Eriksen die het vaakst aan de bal kwam. Als de Deense spelmaker tijd en ruimte krijgt, kan hij een wedstrijd naar zijn hand zetten. Met twee dribbels, vier sleutelpasses en bovenal een schitterend doelpunt drukte hij vandaag zijn stempel op de wedstrijd. Eriksen had geen geweldige wedstrijd – hij was verantwoordelijk voor de eerste Eindhovense goal. Toch was de middenvelder de belangrijkste man aan Amsterdamse zijde.

– PSV wist deze wedstrijd enkele onvoorstelbare statistieken te bereiken. De spelers van PSV probeerden maar liefst dertig maal een bal voor te zetten. Daarvan kwamen er slechts twee aan. Dries Mertens was in zijn eentje al verantwoordelijk voor veertien voorzetten, waarvan er slechts één zijn bestemming bereikte. Voorzetten zijn een relatief ineffectieve wijze om kansen te creëren, maar zelden zijn ze zo nutteloos gebleken als vandaag. Jeremain Lens heeft bij PSV de beste voorzet, maar hij stond in de spits, waar hij voorzetten moet afronden in plaats van geven. Gedurende de wedstrijd bleef Advocaat vertrouwen houden in deze strategie, die spectaculair ineffectief was. Dat is – meer dan wat dan ook – de reden waarom ze verdienden te verliezen.

– Ajax wist weliswaar een cruciale overwinning te boeken, maar het spelpeil hield bij het elftal van De Boer ook niet over. De bezoekers uit Amsterdam kwamen niet bepaald in hun favoriete dominante spel op de helft van de tegenstander. Als Ajax balbezit had, dan was dat op eigen helft. Trainer Frank de Boer gaf aan dat het feit dat Ajax geen drie goede passes achter elkaar kon geven, vooral te wijten was aan zijn eigen ploeg en niet aan de kracht van PSV. Het zegt wat over de Eindhovenaren dat Ajax ondanks dit gegeven sterker was dan de thuisploeg.

– Bovendien wist Ajax zijn linksbuiten Viktor Fischer, die op de linkerflank erg veel ruimte kreeg van Atiba Hutchinson, nauwelijks te vinden. Eerder maakte Isaac Cuenca hetzelfde mee tegen Steaua Boekarest-uit. Zowel Fischer als Cuenca stonden goed opgesteld, maar werden nauwelijks gevonden door hun ploeggenoten. Fischer kwam daardoor niet verder dan negentien balcontacten.

Nadat Fischer vervangen werd door Ryan Babel werd dat er ook niet beter op. Toch kreeg de jonge Deen voor zijn wissel enkele goede mogelijkheden om te scoren. De tweede treffer van Ajax werd ook ingeleid door een intelligente loopactie van hem. Hij zakte in naar het middenveld en trok rechtsback Hutchinson met hem mee. Eriksen profiteerde door over de oude Van Bommel heen te gaan en doeltreffend uit te halen. Verder viel het rendement van Ajax over de linkerflank echter enorm tegen.

Conclusie

De afgelopen maanden had Dick Advocaat de mond vol over de gebreken van zijn elftal. Hij had dit meerdere malen aangegeven, dus meer kon hij er ook niet aan doen. Na de topper tegen Ajax doet Advocaat er echter goed aan eens in de spiegel te kijken. Zijn keuzes voor Wijnaldum en voorzetten van de flanken, pakten namelijk behoorlijk slecht uit. Dat kan gebeuren, maar dat Advocaat met al zijn ervaring dergelijk fouten niet gedurende de wedstrijd herstelde, valt hem te verwijten.

Zijn jongere en aanmerkelijk minder ervaren collega Frank de Boer liet zien hoe het ook kan. Hij verving Viktor Fischer, die nauwelijks werd bereikt en bracht met Derk Boerrigter in het laatste kwartier snelheid, toen PSV ruimte moest gaan weggeven. Hij verving daarvoor echter niet Lasse Schöne, maar stofzuiger Poulsen. Een gewaagde keuze die zich uitbetaalde in niet alleen de zege, maar waarschijnlijk ook de derde titel op rij. De beste trainer heeft gewonnen.

Dit artikel is een co-productie van Nikos Overheul (@noverheul) en Pieter Zwart (@PieterZwartNL).

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter