Soccer’s hard man wordt Hollywoodster

Op de avond van woensdag 14 december 1994 staat het Britse voetbal volledig op zijn kop. Het nationale elftal van Wales gaat met 3-0 ten onder in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Bulgarije, met een opvallende debutant in de gelederen: Vinnie Jones. Deze 29-jarige middenvelder van Wimbledon is een geboren Engelsman, maar kon het dankzij een grootmoeder uit Wales toch schoppen tot Welsh international. Dit tot grote verbazing en minstens zo groot ongenoegen van enkele Britse voetbalcoryfeeën. Spurslegende Jimmy Greaves viel bijna van zijn stoel:  “Well, stone me! We’ve had cocaine, bribery and Arsenal scoring two goals at home. But just when you thought there were truly no surprises left in football, Vinnie Jones turns out to be an international player![1]“. Deze Vinnie Jones was in die tijd één van de grootste (cult-)helden van het Britse voetbal, maar niemand had kunnen denken dat hij later zou uitgroeien tot een zeer gewaardeerd Hollywoodacteur.

2000041310012

Vinnie Jones en teamgenoten met de FA Cup.

Jacht op voetbalcarriere

Kleine Vinnie zag het levenslicht op 5 januari 1965 in Watford, een kleine stad ten noordwesten van Londen. Zijn vader Peter Jones was een jachtopziener, moeder Glenda huisvrouw. Vinnie was een jongetje als ieder ander, op één ding na. Met zijn vriendjes was hij dag op dag te vinden op het plaatselijke voetbalveldje om daar hun helden te imiteren, in de hoop ook ooit zover te komen. Dit was echter niet zijn enige hobby, door het werk van zijn vader kon hij ook al op zeer jonge leeftijd goed overweg met een shotgun. Zijn grootste passie bleef toch het voetbal en via Wealdstone, dat uitkwam in de huidige Blue Square Premier en de Zweedse tweede divisieclub IFK Holmsund, kwam hij in 1986 terecht bij Wimbledon, actief in de Football League.

The Crazy Gang

gazza_jone300sBij deze Londense club vormde hij met zijn ploeggenoten The Crazy Gang, berucht om hun machogedrag en kiezelharde spel. Het voetbal was vaak niet om aan te gluren (Gary Lineker: “The best way to watch Wimbledon is on Ceefax [2]“), maar het team was zeer succesvol. In 1988 werd de FA Cup veroverd ten koste van Culture Club Liverpool, de grootste prestatie uit de historie van de club. Jones verkaste na dit succes naar Leeds, waar hij onder leiding van Howard Wilkinson zowaar uitgroeide tot een sportieve voetballer en sterkhouder van het team dat door twee promoties binnen korte tijd een plaats in de hoogste divisie veiligstelde. Uitstapjes naar Sheffield United en Chelsea brachten Jones in 1992 terug bij Wimbledon, alwaar hij in totaal meer dan 250 wedstrijden zou spelen.

Soccer’s hard men

In 1992 stond Vinnie Jones weer ter discussie in Engeland, nu na het uitbrengen van de video Soccer’s hard men. Deze video toonde archiefbeelden van harde overtredingen van Jones zelf en andere nietsontziende spelers uit het voetbal. Collega’s en de FA doken bovenop hem, wat resulteerde in een flinke schorsing en openlijke veroordelingen. Jones lag er niet wakker van, na eerdere zware incidenten was hij niet anders gewend. Zo pakte hij in zijn tijd bij Chelsea eens binnen drie seconden na zijn entree op het veld een gele kaart na een tackle op Dan Whitehouse. In zijn eerste periode bij Wimbledon bezorgde hij Spursverdediger Gary Stevens een zware blessure, die hem ervan zou verhinderen ooit op zijn oude niveau terug te komen. Meest berucht is Jones echter nog voor een duel met Paul Gascoigne, waarin hij Gazza flink beetpakt bij de mannelijkheid.

Persoonlijke problemen

Vinnie Jones’ grootste problemen hadden plaats buiten de witte lijnen. In 1994 trouwde hij met Tanya Terry, die eerder getrouwd was met oud-voetballer Steven Terry. Hij had haar een dochter geschonken, maar meteen na de bevalling had zij een harttransplantatie moeten ondergaan. Bovendien had ze ternauwernood baarmoederhalskanker overleefd, waardoor Vinnie en Tanya samen geen kinderen meer konden krijgen. Wel had Jones uit een eerdere relatie al een zoon, Aaron. Ook de practical jokes waarom The Crazy Gang in de jaren tachtig en negentig bekend stond pakten niet altijd goed uit voor Jones. In 1996 dacht hij in een bar in Dublin een goede grap uit te gaan halen met een journalist, maar dit liep dusdanig uit de hand dat het eindigde met Jones die een hap uit de neus van de journalist nam. De brieven met bedreigingen die Jones daaropvolgend thuis ontving deden hem beseffen wat hij had gedaan. Uit schaamte pakte hij zijn geweer en liep naar het bos bij zijn huis, hopende dat hij zijn geliefden dood niet meer tot last zou zijn. Juist toen hij de trekker over wilde halen, kwam daar zijn Jack Russell Tessie, die met haar trouwe hondenogen het leven van de negenvoudig international redde. Jones zag in dat hij een grote vergissing maakte en besloot terug te vechten. “That was one of the bravest moments of my life [3]“.

Lock, Stock and Hollywood

Nog voordat Jones in 1999 zijn voetbalcarrière beëindigde, maakte in 1998 zijn filmdebuut in Lock, Stock and Two Smoking Barrels, geregisseerd door Guy Ritchie. De film werd uitermate goed ontvangen en zijn rol van Big Chris, schuldinner van een pornomagnaat, bracht hem een Empire Award voor de beste debuutrol. Een nieuwe carrière was geboren en eindelijk kon Jones enigszins loskomen van zijn slechte imago. In 2001 won hij wederom een Empire Award, ditmaal die voor beste Britse acteur, een prijs die hij verdiende voor zijn hoofdrol in Guy Ritchies Snatch. Glansrollen in miljoenenproducties als Gone in 60 Seconds, Swordfish en X-Men: The Last Stand brachten hem, ondanks verschillende aanvaringen met de wet in het verleden,  een nieuwe reputatie. De gehate schopper van de Britse velden is nu een gewaardeerde ster in de heuvels van Hollywood.

smokingbarrel

Vinnie Jones als Big Chris in Lock, Stock and Two Smoking Barrels.

[1]: “Nou, schiet mij maar lek! We hebben cocaïne gezien, omkoping en een Arsenal dat thuis twee keer scoort. Maar net als je denkt dat er echt geen verrassingen meer zijn in het voetbal, wordt Vinnie Jones international!”
[2]: “De beste manier om naar een wedstrijd van Wimbledon te kijken is op teletekst”.
[3]: “Dat was één van de dapperste momenten van mijn leven”.

About Menno

Student Econometrie, Universiteit van Tilburg