Scouten voor België: pover Zweden mag geen struikelblok vormen

Na jaren van zaaien hoopt België tijdens het EK 2016 te oogsten. Met een selectie vol spelers die onder contract staan bij topclubs, worden de Rode Duivels geacht om een serieuze gooi te doen naar de titel. Bij afwezigheid van het Nederlands elftal legt Catenaccio alle opponenten van België onder de loep, met in deze editie Zweden. Alleen bij een nederlaag kan een plek in de achtste finale nog in gevaar komen voor bondscoach Marc Wilmots en consorten, maar tegen het zwakke Zweedse team mag dat eigenlijk niet gebeuren.

 

 

Het EK van Zweden tot nu toe valt eigenlijk het beste te beschrijven als een collectieve wanvertoning. Twee duels leverden slechts elf schoten op, waarvan geen enkele tussen de palen. Zelfs sterspeler Zlatan Ibrahimovic heeft zich nog niet kunnen onderscheiden. Alleen bij de 1-1 tegen Ierland toonde hij even zijn klasse door zijn directe tegenstander af te schudden en een voorzet te geven die door Ciaran Clark achter zijn eigen doelman gewerkt werd. Daardoor heeft de ploeg van trainer Erik Hamrén nog steeds alle kans om door te stoten in dit toernooi.

Voorspelbaar

Het grootste probleem van Zweden is dat het spel in balbezit vreselijk voorspelbaar is. Binnen de 4-4-2-formatie liggen alle patronen vast en mag alleen Ibrahimovic zich in een vrije rol als een van de twee spitsen volledig uitleven. Als doelman Andreas Isaksson de kans krijgt, dan kiest hij voor een korte opbouw. Het liefst via de twee centrale verdedigers. Routinier Kim Källstrom duikt vervolgens op in de ruimte voor de defensie om de bal op te halen. Zweden hoopt met deze trage opbouw tegenstanders naar het centrum te trekken, zodat Källstrom het spel kan verplaatsen naar een van de vleugels.

Kim Källstrom is de spelmaker van Zweden. Meestal speelt hij naar de flanken, maar wanneer mogelijk gaat de bal direct naar Zlatan Ibrahimovic.

Kim Källstrom is de spelmaker van Zweden. Meestal speelt hij naar de flanken, maar wanneer mogelijk gaat de bal direct naar Zlatan Ibrahimovic.


Vanaf het moment dat de bal naar de zijkant verplaatst is, gokt Zweden eigenlijk volledig op de individuele klasse in de ploeg. In de EK-kwalificatiereeks lukte het in dit soort situaties om Ibrahimovic vrij te spelen tussen de linies. De 34-jarige aanvaller is rondom het strafschopgebied altijd dreigend met zijn vlammende schot en individuele acties. In tien kwalificatieduels maakte Ibrahimovic liefst elf doelpunten. Daarmee maakte de ex-Ajacied meer dan de helft van de treffers (19) van de Zweedse ploeg. Vanaf links mag buitenste middenvelder Emil Forsberg ook voor creatieve impulsen zorgen met zijn dribbels. Vooral door de samenwerking met de offensieve linksback Martin Olsson moet veel Zweeds gevaar over de linkerflank komen, maar de rechtsbenige Forsberg heeft zich dit toernooi nog niet kunnen onderscheiden.

Om Zweden onschadelijk te maken, is het vooral belangrijk om ervoor te zorgen dat Ibrahimovic niet aanspeelbaar kan worden. Zowel Ierland als Italië slaagde daar zeer goed in. In beide gevallen zorgde een verdedigende middenvelder ervoor dat er geen ruimte ontstond in de centrale zone voor het strafschopgebied. Ibrahimovic reageerde hier op twee manieren op. In eerste instantie ging hij vaak meer zwerven richting ongevaarlijke plaatsen op het veld, in de hoop zo tegenstanders weg te trekken. Wanneer ook dit niet effectief bleek, ging hij uiteindelijk als een échte spits spelen.

Ibrahimovic3


Wanneer Ibrahimovic als tweede diepe spits fungeert naast Marcus Berg of John Guidetti, dan is het aanvalsspel van Zweden vooral georiënteerd op voorzetten. Heel effectief is die strategie niet. Zweden slingerde de bal dit EK namelijk al 43 keer voor de pot, waarbij negen keer een ploeggenoot bereikt werd. In drie gevallen leidde dit daadwerkelijk tot een schot. Het pijnlijke voor Hamrén is dat deze drie doelpogingen het leeuwendeel van het gevaar van zijn ploeg uit reguliere aanvallen betekenen. In totaal kwam Zweden in twee duels namelijk tot vier schoten uit open spel, waarmee de offensieve output bijzonder treurig te noemen valt.

Defensie

Verdedigend zit Zweden behoorlijk degelijk in elkaar. Teams als Atlético Madrid, Villarreal en Leicester City hebben bewezen dat een 4-4-2-formatie uitstekend gebruikt kan worden om tegenstanders het leven zuur te maken. Zweden speelt uit balbezit grotendeels volgens dezelfde principes. Het centrum wordt zoveel mogelijk afgesloten, zodat tegenstanders naar de zijkant gedwongen worden. Het Zweedse team beweegt vervolgens mee met de bal.

 

Zweden slaagt er redelijk goed in om tegenstanders weg te houden bij de belangrijkste zones op het veld.

Zweden slaagt er redelijk goed in om tegenstanders weg te houden bij de belangrijkste zones op het veld.

 

Gezien de kopkracht in het centrum van de defensie, vindt Zweden het prima als tegenstanders overgaan tot het geven van voorzetten. Voor België is het dan ook effectiever om te wachten op de momenten dat de ruimtes tussen de twee centrale verdedigers en controleurs te groot worden. Vooral als Zweden omschakelt van balbezit naar balverlies heeft de ploeg moeite om de linies compact te houden. Dat betekent dat er ruimtes gaan komen voor Eden Hazard en Kevin De Bruyne om in gevaarlijke posities in balbezit te komen. Voor spits Romelu Lukaku is het daarnaast een voordeel dat Andreas Granqvist in dit soort situaties de neiging heeft om uit te stappen, waardoor ruimtes ontstaan voor steekpasses achter de laatste lijn van Zweden.

 

 Als er ruimtes ontstaan tussen de centrale verdedigers en controleurs, dan is Zweden kwetsbaar.


Als er ruimtes ontstaan tussen de centrale verdedigers en controleurs, dan is Zweden kwetsbaar.

 

Standaardsituaties

Gek genoeg is Zweden ondanks de aanwezige kopkracht kwetsbaar bij defensieve corners. Dat komt door de organisatie, waarbij twee spelers in de zone voor de eerste paal staan en twee aanvallers wachten op de rand van het strafschopgebied (en eventueel een korte corner afschermen). De rest van het team doet aan mandekking, waardoor het eigenlijk relatief eenvoudig is om een speler vrij te krijgen bij de tweede paal. Hoe dat moet, demonstreerde Denemarken in onderstaande video met succes. Ierland kreeg eerder dit toernooi op soortgelijke wijze een uitgelezen kans na een corner tegen Zweden.

 

De offensieve standaardsituaties van Zweden zitten een stuk beter in elkaar. Hamrén heeft bij deze momenten zijn team afgestemd op de vijf beste koppers. Deze proberen vrij te komen als Kim Källstrom achter de bal gaat staan. Twee anderen wachten af op de rand van het strafschopgebied. Zweden studeert daarbij slimme varianten in, zoals het zetten van een blok zodat mensen vrijkomen. In die gevallen wordt de bal soms zelfs laag de doelmond in gespeeld. Het is aan Wilmots om een antwoord te formuleren op de bewegingen van de Zweedse koppers, zeker gezien het feit dat zeven van de elf schoten van de Scandinaviërs dit EK uit standaardsituaties kwamen.

Hoewel Zweden dus gevaarlijk kan worden bij standaardsituaties, mogen de Scandinaviërs geen struikelblok vormen voor België. Als de Rode Duivels de passinglijnen naar Ibrahimovic afsluiten, dan is direct de angel uit het aanvalsspel van Zweden gehaald. Het is dan ook geen wonder dat Hamrén en consorten het al jaren niet kunnen bolwerken tegen tegenstanders van topniveau, waar België zichzelf gezien het spelersmateriaal tot mag rekenen. Gezien de voorspelbaarheid van het Zweedse spel kan eigenlijk alleen een tactische wanprestatie van Wilmots een plek in de achtste finale in de weg staan.

Data via Opta Sports

Heb je genoten van dit artikel? Overweeg dan eens om het te kopen via onze button in Blendle. Gewoon als bedankje aan de schrijver! 

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter