Scouten voor België: goed georganiseerd Wales heeft geen Plan B

België stinkt niet langer naar rubber. Bondscoach Marc Wilmots heeft lang het verwijt gekregen dat hij de Rode Duivels laat spelen met de handrem erop, maar dat kan over de laatste drie duels moeilijk beweerd worden. Achter spits Romelu Lukaku worden drie zeer aanvallend ingestelde spelers gezet, terwijl ook de backs en verdedigende middenvelders vaak naar voren trekken. Dat maakt dat België open wedstrijden speelt, met een stortvloed aan aanvallen in beide richtingen. Dankzij de extreme individuele klasse van Eden Hazard en Kevin De Bruyne is dit tot nu toe een recept voor succes gebleken. De vraag is of dit ook tegen Wales het geval is.

 

 

In tegenstelling tot Ierland, Zweden en Hongarije heeft Wales namelijk ook een speler uit de buitencategorie die gedijt in grote ruimtes: Gareth Bale. Alleen Hazard kwam dit EK nog vaker zijn directe tegenstander voorbij dan de 26-jarige vedette van Real Madrid. Bale is bovendien met drie goals topscorer, terwijl alleen Cristiano Ronaldo nog vaker het doel van de tegenstander onder vuur nam. Toevallig is dat niet, want het spel van Wales is bijna volledig afgestemd op de linkspoot.

Welshe muur

Het spelconcept van bondscoach Chris Coleman is feitelijk verbluffend simpel. Hij laat zijn elftal spelen in een 3-4-2-1 of 3-5-2-formatie. Vanuit de zone wordt vervolgens met man en macht verdedigd. In de beginfase van de wedstrijd schuift de achterste lijn daarbij nog redelijk ver door. De middenvelders en aanvallers zetten dan met de hulp van een van de backs bij vlagen druk aan de zijkanten. Is de bal bij de centrumverdedigers van de tegenstander, dan wordt vooral geprobeerd om de pass naar de middenvelders eruit te halen. Op die manier wil Wales de tegenstander redelijk ver van het eigen doel houden en tevens gelegenheid creëren om de bal te veroveren op plaatsen waar direct een gevaarlijke tegenaanval ingezet kan worden. Al drie keer eerder kwam Wales tot een doelpoging na een fout van de tegenstander, meer dan iedere andere ploeg.

Wales_formatie

Deze provocerende pressing combineert Wales waar mogelijk met een verzorgde opbouw. The Dragons brengen de bal graag via de drie centrale verdedigers naar voren. De backs nemen in dergelijke gevallen een hoge positie in, waarna de controle middenvelders zich aanspeelbaar proberen te maken aan de zijkanten. Lukt dit, dan wordt zo snel mogelijk gezocht naar Aaron Ramsey of Gareth Bale. Coleman rekent voor doelpunten eigenlijk volledig op de individuele klasse van dit duo. Dit plan loopt dit EK behoorlijk gesmeerd, want in de groepsduels met Slowakije, Engeland en Rusland nam Wales al in de eerste helft een voorsprong. Twee keer knalde Bale een vrije trap van afstand tegen de touwen, de andere keer zette Bale na een counter met een mooie steekbal Ramsey alleen voor de keeper. Aan geluk ontbrak het Wales hierbij niet, zoals ook het eigen doelpunt van Gareth McAuley in de achtste finale tegen Noord-Ierland een toevallige samenloop van omstandigheden was.

Voor Wales is een vroege voorsprong het perfecte scenario. Coleman en consorten schakelen zodra ze de leiding hebben namelijk direct door naar een defensievere positionering. De drie centrumverdedigers gaan dan op de eigen zestien staan en het hele elftal loopt zich een ongeluk om de leidende positie te verdedigen. Daarbij worden de ruimtes extreem klein gemaakt. Alleen Bale kan het zich soms veroorloven om soms een stapje minder te doen, zodat hij zijn energie kan sparen voor razendsnelle tegenaanvallen. Bale krijgt daarbij ondersteuning van beide vleugelbacks, Ramsey, zijn collega-spits Hal Robson-Kanu en in zeldzame gevallen een extra middenvelder. De speelstijl in balbezit wordt bij een voorsprong vrij direct, geen team speelde dit EK zoveel lange passes als Wales. Als de Welshe muur wordt opgetrokken, blijkt het bijzonder lastig om nog openingen te vinden.

Typisch moment van Wales. De ploeg staat uit balbezit in een 5-2-2-1-formatie en een van de backs schuift door als de bal aan de zijkant is.

Typisch moment van Wales. De ploeg staat uit balbezit in een 5-2-2-1-formatie en een van de backs schuift door als de bal aan de zijkant is.

 

Andersom geldt dat Wales niet in staat is zich terug te knokken van een achterstand. Op dit EK bleek tegen het tactisch sterke Noord-Ierland reeds hoe moeilijk The Dragons het hebben als de tegenstander niet hoeft te komen. In de afgelopen twee jaar kwam Wales zeven keer op achterstand. Alleen tegen dwergstaat Andorra werd vervolgens alsnog een benauwde 2-1 zege geboekt. In een oefenpot met Noord-Ierland werd vlak voor tijd vanaf de strafschopstip de eer gered met de 1-1. De overige vijf wedstrijden waarin Wales zich op moest richten uit een geslagen positie, gingen verloren. Het is dan ook redelijk makkelijk voorstelbaar dat Wales bij een iets ongelukkiger scoreverloop al na de groepsfase huiswaarts was gegaan. Coleman heeft een plan voor situaties waarin zijn ploeg op voorsprong komt, maar bij een achterstand ontbreekt een Plan B.

Uit ervaring weet België dat het niet makkelijk is om een geschikt antwoord te formuleren op de strategie van Wales. In de kwalificatiereeks bleven de Rode Duivels in Brussel steken op 0-0, terwijl Wales in eigen huis met 1-0 zegevierde. Bale tikte binnen na een enorme fout van Radja Nainggolan. In het restant van de wedstrijd liet België zich verleiden tot het geven van talloze voorzetten, waarmee Wales alleen maar in de kaart gespeeld werd. ‘Ik heb heel veel respect voor die ploeg’, sprak Wilmots dan ook toen de opponent in de kwartfinale bekend werd. ‘Ik weet dat we in onze vorige duels steeds moeite hadden om te scoren. Wales speelt heel compact. Nu is het geen EK- of WK-kwalificatieduel, het is aan ons om onze kansen af te maken.’

België staat slecht georganiseerd en Wales komt er op de counter met zes man uit.

België staat slecht georganiseerd en Wales komt er op de counter met zes man uit.

 

Het eerlijke verhaal is dat België in de twee duels met Wales nauwelijks uitgespeelde mogelijkheden heeft gekregen. Toen Wales in Brussel 4-4-1-1 speelde, waren nog wél wat kansjes te noteren. In Cardiff kwamen de Rode Duivels tegen 3-4-2-1 niet veel verder dan pogingen uit de tweede lijn. In beide duels kwamen de gevaarlijkste momenten eigenlijk voort uit hoekschoppen, waar de defensieve organisatie van Wales niet stabiel blijkt. Coleman zet iemand bij de eerste en tweede bal, laat één man voorin en positioneert twee spelers op de rand van het strafschopgebied. De overige vijf hebben een taak als mandekker. Het winnen van een onderlinge gevecht – of het zetten van een blok – is daarom voor België al genoeg om in dergelijke situaties gevaar te stichten. De goals uit dode spelmomenten tegen Hongarije zullen daarbij vertrouwen bieden.

Wales is kwetsbaar bij corners heeft België reeds aangetoond.

Wales is kwetsbaar bij corners heeft België reeds aangetoond.


Kopzorgen

Hoewel Wales dus geen wonderploeg is, zijn er voor Wilmots voldoende kopzorgen. Hazard kampt met fysieke ongemakken, Jan Vertonghen ontbreekt met een enkelblessure en Thomas Vermaelen is geschorst. Dat betekent dat Wilmots twee nieuwe verdedigers moet inpassen. Dat is lastig in een ploeg waarbij de onderlinge afstemming lang niet altijd even goed is. Dat Wales met Bale en Ramsey de klasse heeft om chaotische momenten af te straffen, is een verontrustend vooruitzicht voor de Belgen. Wanneer de Rode Duivels via een moment van individuele klasse de leiding nemen, is de halve finale desondanks binnen handbereik. 

Data via Opta Sports

Heb je genoten van dit artikel? Overweeg dan eens om het te kopen via onze button in Blendle. Gewoon als bedankje aan de schrijver! 

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter