Over het zwarte EK-uitshirt en andere tenues

Johan Cruijff heeft zich weer eens uitgelaten over het Nederlandse voetbal. Het zwarte uitshirt van Nederland moet eraan geloven. Het is nadelig. Spelers zien elkaar minder gemakkelijk, aldus het Orakel van Betondorp. Recente statistieken bewijzen echter het tegendeel.

Zichtbaarheid
Het uitshirt van Oranje zou ervoor zorgen dat spelers elkaar minder gemakkelijk zien. Ja, in het donker wel ja. Daarom zit er ook zo’n klaarover-streepje over het sleutelbeen, opdat onze jongens elkaar niet uit het oog verliezen tijdens het verstoppertje spelen. Maar toch, Cruijff lijkt een punt te hebben. Zwarte shirts zijn niet hetzelfde als gifgroen of fluorgeel, om maar iets te noemen. Daarnaast is het wel zomer, en kan het zomaar zijn dat men met twintig-plus graden haar wedstrijden moet spelen. Dan is een lichte kleur veel aangenamer dan het zonlicht absorberende zwart, dat wel.

Statistieken
Toch wijzen de statistieken uit dat een zwart uitshirt helemaal niet nadelig hoeft te zijn voor onze jongens. Sterker nog, de meest recente resultaten uit het mondiale clubvoetbal juichen het gebruik van een zwart uitshirt juist toe.

Chelsea won de Champions League terwijl het een overwegend zwart uit- en derde shirt had. Real Madrid en Barcelona scoorden in totaal 92 goals in uitwedstrijden, die zij grotendeels afwerkten in het zwart. Atlético Madrid won de Europa League met een bijna geheel zwart uitshirt. Borussia Dortmund werd kampioen met een uitshirt dat voor tweederde zwart was. Stuntploeg Levante speelde in Spanje met een zwart uitshirt met witte baan, en Mönchengladbach haalde Champions League-voetbal met een mat zwart uitshirt met groene accenten. Manchester United won de Premier League in 2011 met een zwart uitshirt met blauwe baan, en reikte tot de finale van de Champions League. Oh, en AC Milan werd tweede, achter het ongenaakbare Juventus. En Liverpool blameerde zichzelf onder coach Kenny Dalglish, maar won wel de FA Cup. Dat zijn uitzonderingen die de regel bevestigen. Diverse clubrecords werden gebroken in zwarte uitshirts, dat moge duidelijk zijn.

In wezen heeft Cruijff gelijk dat zwart minder opvalt. Maar, als de tegenpartij al een felle, herkenbare kleur draagt, dan valt het zwart alleen maar beter op, omdat het zo’n groot contrast vormt. Daarom zou het niet eens zo nadelig kunnen uitpakken voor onze jongens.

Historische glorie?
Wat verder terug in het verleden, spreken de resultaten wat minder in het voordeel van Oranje. In de geschiedenis van het Europees kampioenschap zijn er weinig teams geweest die het aandurfden om in een zwart tenue aan te treden. Voetballers zijn nou eenmaal bijgelovig, en als VVV-Venlo er in het afgelopen seizoen geen punt mee weet te halen, dan durven de heren internationals er zich hun handen helemaal niet aan te branden.
De Russen zijn echter heilig overtuigd van de kracht van het zwarte tenue. Lev Yashin, de beste Russische voetballer allertijden, speelde altijd in het zwart. Gitzwart. Het leverde hem de bijnaam ‘de Zwarte Panter’ op.
Bij het WK in 2010 waren er vier landen met een zwart uitshirt, te weten Duitsland, Australië, Mexico en Nieuw-Zeeland. De no-name voetballers van Nieuw-Zeeland waren de enige ongeslagen ploeg op het hele toernooi (door drie gelijke spelen). Niet slecht voor het lachertje van de loting. Mexico haalde de achtste finales, maar werd daar uitgeschakeld door titelfavoriet Argentinië. Duitsland werd derde, nadat ze met 0-1 verloren van de Spanjaarden. Australië overleefde ondanks vier punten de groepsronde niet, op doelsaldo. Wanneer de prestaties naast de reputaties van de landen worden gelegd, dan kan worden gezegd dat landen met zwarte uitshirts in ieder geval zeker niet onder behoren presteren. Dat is goed nieuws voor onze jongens.

Het vermaledijde shirt dat nooit op een WK gebruikt werd

Natuurlijk zit Cruijff in zijn maag met het WK van 2002, waarin Nederland met zwarte uitshirts zou gaan spelen. We weten allemaal hoe dat afliep. Maar dat zijn resultaten van meer dan tien jaar geleden, die hebben geen plek in het moderne voetbal. Een niet zo heel wijs, maar uiterst geloofwaardig man zei namelijk eens: “In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.”

Zeer recente resultaten zijn daar een veel betere graadmeter voor.

De Duitsers vertrouwen op hun groene uitshirt

Wat de favorieten dragen

  • Duitsland speelt in haar favoriete groene uitshirt. Ze wonnen er het EK van 1972, het WK van 1974, het EK van 1980, het WK van 1990 en het EK van 1996 mee. Sterker nog, al hun titels werden gewonnen in groene uitshirts. Oppassen geblazen.
  • Engeland heeft dit EK ook een zwart uitshirt. Die moeten we dus vermijden.
  • Frankrijk won in 1984, 1998 en 2000 haar titels met een wit uittenue. Ze bereikten in 2006 ook de finale in een wit uitshirt. Bijgelovig als ze zijn, hebben ze vastgehouden aan de gelukskleur van de natie. Helaas geen selectie op basis van sterrenbeelden, maar het is in ieder geval iets.
  • Italië heeft ook een traditioneel wit uitshirt. Evenals de Duitsers, wonnen zij al hun titels sinds de invoering van het EK in een wit uitshirt. In 2006, de laatste keer dat men succesvol was, hadden ze dat afgrijselijke shirt van Puma, dat geen zweet opnam en de spelers er als zeeotters bij liet lopen.
  • Spanje speelt in het afzichtelijke lichtblauw, met zwartgrijze accenten. De Spanjaarden hebben nog nooit zo’n shirt gehad, maar hechten zich historisch gezien wel aan de kleur blauw. In 2008 werden ze Europees kampioen met een gouden uitshirt. In 2010 verbeterden ze dat door wereldkampioen te worden, met een donkerblauw uitshirt, waarmee ze de finale speelden.

Conclusie
Zwart of wit, paars of geel, het lijkt weinig uit te maken voor het resultaat van een team. Uiteindelijk moeten de voetballers het toch doen. Alleen de Duitsers kunnen buigen op een gruwelijke statistiek wat betreft hun groene uitshirts. Maar moeten we werkelijk nu al bang worden van de Duitsers, met wie we nog een appeltje, of twee, of drie, te schillen hebben?

Zwart is de toonaangevende kleur van dit seizoen, dus ook van deze zomer. Onze jongens gaan hoe dan ook vlammen.

About Gino van Montfort

Gino is hoofdredacteur en mede-oprichter van Catenaccio. Hij is al van kinds af aan voor Feyenoord, maar laat in zijn artikelen vooral een merkwaardige interesse zien in clubs, spelers en verhalen uit Zuid-Amerika. Oh, en nu Feyenoord het wat minder doet, hoor je hem vooral over zijn andere grote liefde: Real Madrid. Volg Gino op Twitter | Meer artikelen van Gino