Onze Jupiler Pro League; niet geschikt voor hartpatiënten!

Daar waar alles voorin in Nederland zo goed als beslist is, is het in mijn land nog razend spannend. Stap gerust in het bakje van de emotionele rollercoaster die ik het afgelopen weekend beleefde.
sta-and-v2

Vrijdag
Er zijn nog drie wedstrijden te gaan in onze competitie. Standard, mijn favoriet, en hun aartsrivaal Anderlecht staan samen op kop met beide 70 punten. Standard gaat morgen op bezoek in Waregem, bij Zulte Waregem. Altijd al een beladen duel geweest. De meeste voetballiefhebbende Belgen zullen zich wel de wedstrijd (of het moment) uit 2006 herinneren waarin onze maestro, Sérgio Conceição, zijn truitje “aanbood” aan scheidsrechter Vervecken nadat hij rood kreeg wegens spuwen naar Meert.  Diezelfde Meert was in de heenwedstrijd van dit seizoen nog de wedstrijdwinnaar voor Zulte Waregem. Met een borstcontrole die verdacht veel op hands leek, zorgde hij voor een van de twee doelpunten van de 1-2-zege in Luik. Spektakel gegarandeerd dus bij het treffen van deze twee clubs.
Concurrent Anderlecht gaat zondag op bezoek bij Tubeke, de provomodus die al het ganse seizoen tegen degradatie vecht. Zij hadden op papier een veel makkelijkere opdracht. Al mag je Cartier, trainer van Tubeke, niet onderschatten. Maar zijn uitspraak in de krant ‘We halen 9/9″  klonk toen niet echt geloofwaardig.

Zaterdag

Teleurstelling bij de Rouches.

Teleurstelling bij de Rouches.

Ik durfde eerlijk gezegd de wedstrijd niet volgen. Op voorhand wist ik al dat het geen simpele opdracht werd. Anderlecht ging hier met 4-1 cijfers de boot in en ook andere toppers verzopen in de Gaverbeek. Tijdens de rust raapte ik alle moed bijeen, bekeek het live-verslag en merkte dat het voorlopig 0-0 was. Niets aan de hand, nog een helft te spelen denk je dan. Maar dan, dan lees je het verslag van de eerste helft. Bal op de paal voor Zulte, bal van de lijn gehaald door Luikenaar Sarr, knappe redding van Bolat nodig op vrije trap Berrier, … Het was zoeken naar een goede, offensieve actie van een Standard-speler. De tweede helft werd afgetrapt en ik zet het live-verslag weer uit.
Tien minuten voor tijd, weer de moed bijeengeraapt en gekeken. Nog altijd 0-0, nu wel met een onterecht afgekeurde goal van Jovanovic. Net als ik het wilde uitschakelen, zag ik hoe Taravel zijn tweede geel van de wedstrijd pakt. Met elf tegen tien, dit moet haalbaar zijn. Een “Bergen”-ske kan in de maak zijn. Tegen Bergen viel er ook rond de 80ste minuut een rode kaart en scoorde Witsel in de slotminuten de 0-1. Ik zei toen nog tegen m’n pa; “Een wedstrijd is pas gedaan als de ref affluit.”, en tegen m’n ma; “Een goal in de laatste minuut telt net zo goed als eentje in de allereerste” . Twee voetbalclichés die toen uitkwamen. Maar niet gisteren. Het bleef 0-0 aan de Gaverbeek. Onze jonge goalie Bolat, in de wintersolden gekocht in Genk, behoedde onze ploeg meerdere keren van een achterstand. Maar, in Anderlecht konden ze wel lachen. Morgen konden ze alleen op kop komen, daar was de grote meerderheid al 100% overtuigd van. Ik zag zelf ook de bui al verschijnen. Het zou erg lastig voor ons worden.

Mijn respect voor Dury en de zijne is nog even groot als de dag voordien. Dury’s denkwijze bevalt me wel, net als de werkwijze van SVZW. Dat hij en Meert (!) nadien verkondigen dat ze hopen dat Standard alsnog de titel pakt, ondanks dit puntenverlies, is natuurlijk een positief streepje erbij. Want, eerlijk is eerlijk. Hier en vandaag hebben we onze titel niet verloren. Met vier andere gelijkspelen en vijf nederlagen hadden we kans genoeg om een kloof te slaan.

Zondag

Teleurstelling bij PaarsWit

Teleurstelling bij PaarsWit

 

 

Zelfde scenario als gisteren, weer kon ik het live-verslag niet aanhoren. Weer tijdens de rust ging ik naar de tussenstand kijken. Ik verwachtte toch wel een 0-2 of meer. Maar nee hoor, 0-0, en de commentaar was gunstig. Tubeke maakte het paars-wit bijzonder lastig. De wedstrijd was erg potig en gevuld met overtredingen. De bezoekers hadden wel balbezit, maar grote kansen ontbraken er. Op de counter was Tubeke net niet scherp genoeg voor doel.
Maar Anderlecht kennende, dit zouden ze nog wel rechttrekken. Gezien de recente vorm en de vorige ontmoeting (5-1 in het Astridpark, toen met een geweldige eerredder van Perbet) zou dit Tubeke, amper 17de, toch geen probleem mogen vormen voor een titelkandidaat.
Iets vroeger dan gisteren schakelde ik terug in op het live-verslag. Nog vijftien minuten te gaan. Polak, de aanjager van RSCA, had een minuut of twee terug zijn tweede geel gehad én De Sutter, hun topschutter, had met een blessure het veld moeten verlaten én het stond nog altijd 0-0. Ik geloofde er plots in. Nooit had ik gedacht dat ik het zou doen, maar ik zat hier te supporteren voor Tubeke.
En dan. Balverlies achterin bij de bezoekers door wie anders dan Deschacht. Dufer, gehuurd van Standard nota bene, profiteert en scoort de 1-0. 1-0 voor Tubeke? Ja! Ja, ik geloofde het zelf ook eerst niet. Van bijna uitgeteld voor de titel naar alleen koploper. En toen dat beeld van Jacobs. Als z’n ogen konden schieten, dan had er zich een drama voltrokken. “Volhouden Tubeke, nog acht minuten! Kom op. Achterin beton storten is de opdracht”. Die acht minuten leken toen wel acht uur te duren. Anderlecht miste nog een resem kansen. De extra tijd … zes minuten. WAT? Dan komt de calimero in me weer naar boven; “*biep* Allaerts wil paars-wit als kampioen, kan niet anders, waar haalt die nu in godsnaam zes minuten extra tijd vandaan?”
Zes minuten, dat zouden er twee te veel worden voor Tubeke. Wasyl, een Pool die even vlot kaarten pakt als ik mijn pintjes bij een gemiddelde cafébezoek, scoort vanop een corner. Een te vermijden goal. Enerzijds een dekkingsfout want alle Tubeke spelers lopen naar de man in balbezit en negeren daarbij Wasyl. Anderzijds als Haydock, de meest ervaren man (35-36 lentes jong) op het veld, een stap naar voor zet dan staat Wasyl en nog enkele andere Anderlecht-spelers gewoon buitenspel. 1-1 en we staan weer samen op kop.

Maandag

Ik wacht nog steeds op een uitspraak rond De Sutters blessure. Indien hij out is voor de volgende twee wedstrijden, dan zie ik nog mogelijkheden voor Standard om rechtstreeks kampioen te worden. Wat ik tot nu toe hoor, is “gunstig”. Je wenst een van de meer belovende Belgische spitsen dit natuurlijk niet toe, maar ik zie een tweede titel op rij wel zitten. De vervangers van hem, o.a. Iakovenko en Suarez, zijn niet bepaald de meest doeltreffende spitsen. Ook Bulykin, die na een jaar alweer mag vertrekken, is geen optie. De lange Rus ligt niet goed bij het publiek.
De volgende opponent, Roeselare, zal ongeveer hetzelfde voetbal als Tubeke brengen, erg fysiek en strijdend voor rechtstreeks behoud. Daarna spelen ze nog tegen Genk, dat nu uitgeteld is voor vierde plaats en Europees voetbal. Daar zie ik dan twee mogelijkheden; ofwel bieden de Limburgers amper weerstand omdat ze Standard niets gunnen, ofwel gaan ze vrij voetballen omdat ze toch niets meer te verliezen of te winnen hebben en hun publiek iets willen gunnen. Als ik Vaessen in Studio Een mag geloven, zal het dat tweede worden.

Wij, Standard, zijn zelf scherprechter in de strijd voor de derde plaats. Thuis tegen Brugge (“recent” op de sukkel maar toch voor oppassen) en in Gent (met Preud’homme die ons na 25jaar vorig seizoen een titel schonk), dat zal zeker niet makkelijk worden. Hopelijk zijn de spelers zaterdag allemaal eens goed wakker geschud en dat ze nu wel iets gaan tonen.

Beweer nu nog eens dat onze competitie niet boeiend is.

About Glenn