Nigel de Jong is de beste verdediger van Oranje

Louis van Gaal is zijn nieuwe periode als bondscoach indrukwekkend begonnen. Want wat je ook van zijn keuzes vindt, hij dúrft tenminste te kiezen. Onder zijn leiding is niets meer zeker. Bijna niets. Hij houdt alleen nog teveel vast aan de “natuurlijke” posities van spelers. Als hij ook dit laatste taboe achter zich laat kan Van Gaal één van de grootste problemen van dit Oranje oplossen: het gebrek aan goede verdedigers.

 

Onder de “natuurlijke positie” wordt de positie verstaan waar een speler gewend is te spelen bij zijn club. Bert van Marwijk is het type coach dat halstarrig vasthoudt aan deze natuurlijke posities. Hij had simpelweg een lijstje met alle spelers die, bijvoorbeeld, linksback spelen bij hun clubs. Daaruit koos hij dan de beste. Ja, soms probeerde hij met Van Persie op een gekke plek, maar over het algemeen was Van Marwijk conservatief.

Toch is het hele concept van een “natuurlijke” positie inmiddels achterhaald, een vastgeroest idee waar we zo snel mogelijk vanaf moeten. In het moderne voetbal hebben spelers helemaal geen vaste posities meer. Er wordt gekeken naar hoe hun kwaliteiten het beste kunnen worden benut in het grotere geheel, in balans met het elftal of wat de wedstrijd van hen vraagt. En dat betekent dat internationale topcoaches steeds vaker spelers omvormen en kneden zodat ze op meerdere posities kunnen spelen.

Voorbeelden te over. Jordi Alba was ooit een aanvaller bij Valencia die van zijn coach – aanvankelijk tegen z’n zin – linksback moest spelen. Dat ging zo goed dat hij na een paar wedstrijden niet anders meer wilde. Nu is hij de eerste keus op linksback bij het Spaanse elftal en Barcelona. Nog zo’n verhaal is dat van Mikel Arteta, die door Arsenal werd gekocht als aanvallende middenvelder. Toen hij echter een keer op verdedigende middenvelder speelde, stond het elftal opeens veel beter. Hij blinkt nog elke week uit op die positie. En Steven Gerrard speelde zijn beste wedstrijden sinds jaren als stofzuiger in een verdedigende formatie van Engeland op EK2012.

Naast dat spelers zoals Arteta en Alba een coach ruimte en flexibiliteit geven, en het makkelijker maken om zonder te wisselen in te spelen op tactische wijzigingen van de tegenstander, kunnen ze ook noodsituaties oplossen. Zo had Barça weinig geld voor een centrale verdediger, maar ook een gebrek aan spelers die daar konden spelen. Daarom werd Javier Mascherano door Guardiola omgevormd tot verdediger. En dat deed hij wonderbaarlijk goed, zo goed dat Guardiola hem “onmisbaar” achtte.

Van Gaal heeft ook een noodsituatie om op te lossen. Hij is nadrukkelijk op zoek naar vers bloed voor de achterhoede, maar ’t aanbod houdt niet over. Naast de zwakke Heitinga en Mathijsen kan hij centraal achterin experimenteren met Viergever, De Vrij, Vlaar en Douglas. Aardige spelers, zonder enige ervaring, maar allemaal nog “net niet” van het gewenste niveau. Van Gaal moet het dus elders zoeken. Gelukkig heeft het Nederlands elftal z’n eigen Mascherano: Nigel de Jong (althans, áls ie geselecteerd was). Hij is in potentie de beste verdediger die het Nederlands elftal heeft.

Nigel de Jong heeft alles wat een moderne verdediger nodig heeft. Allereerst duelkracht: in de Premier League, de zwaarste competitie ter wereld, won hij 72% van al z’n duels. Alleen Vidic en Jagielka wonnen een groter percentage van hun duels. De Jong heeft inzicht, concentratievermogen, onderschept veel ballen en kan uitstekend tackelen.

Eigenlijk is De Jong een soort verdediger die op het middenveld speelt. In zijn 7,747 minuten Premier League-voetbal scoorde hij maar één keer en gaf hij slechts twee assists. Toch is hij méér dan een stofzuiger. De Jong lijdt zelden balverlies. Het oogt misschien niet altijd spectaculair, maar zijn passing is loepzuiver – slechts vier spelers in Europa hadden een betere passzuiverheid dan hij (92,3%) afgelopen seizoen.

Bij het Nederlands elftal loopt niet alleen een Mascherano rond, we hebben ook een Alba in de vorm van Dirk Kuijt. Die zou het prima kunnen doen op rechtsback. En Wesley Sneijder zou heel misschien zelfs onze Arteta kunnen zijn. Als spelmaker voor de verdediging, in dezelfde rol als Andrea Pirlo op het EK. Gelukkig hebben we een bondscoach die durft te kiezen en te verrassen. Wie weet spelen we op WK2014 dus wel met De Jong en Kuijt in de verdediging… het zou in ieder geval de moeite van het proberen waard zijn.

Van Gaal moet experimenteren met Nigel de Jong als centrale verdediger

View Results

Laden ... Laden ...

About Thomas Boeschoten

Thomas is uitgever van Catenaccio. Volg Thomas op Twitter | Meer artikelen van Thomas