Liverpool hoeft niet aan titel te denken

In Liverpool is het de wedstrijd van het jaar: Everton-Liverpool, ook wel bekend als de Merseyside derby. Vorig seizoen wist Liverpool niet te winnen van haar grote rivaal (thuis gelijk, uit verloren), maar dit seizoen zou alles anders zijn. Sinds de komst van Kenny Dalglish presteert Liverpool uitstekend en na de flinke investeringen deze zomerstop denken ze mee te kunnen doen om de titel. Tegen Everton bewees Liverpool echter nog lang niet toe te zijn aan een kampioenschap.

Voor de wedstrijd gaf Dalglish hier al blijk van door zijn elftal weer eens om te gooien. De laatste twee uitwedstrijden tegen Stoke City (1-0) en Tottenham Hotspur (4-0) werden verloren, waardoor Dalglish een aanpassing noodzakelijk achtte. Miljoenenaankoop Jordan Henderson werd gepasseerd en Dirk Kuyt was zijn vervanger.

Toch werd Liverpool in de openingsfase overrompeld door rivaal Everton. Met lange ballen en veel fysieke strijd maakte Everton haar rivaal het voetballen onmogelijk. Het leverde de thuisclub enkele kansen op, die niet benut werden. Ook Liverpool kreeg via een spaarzame aanval een kans via Luis Suarez, maar de aanvaller uit Uruguay hielp de mogelijkheid om zeep.

Liverpool heeft moeite met de opbouw, doordat aanvaller Cahill middenvelder Lucas Leiva opvangt

 

Oorzaak van het goede spel van Everton was de tactische keuze van manager David Moyes. De Schot speelde voorin met Tim Cahill en Louis Saha. Eerstgenoemde zakte zonder balbezit in naar het middenveld, waardoor Liverpool veel problemen had met de opbouw. Middenvelder Fellaini zakte op zijn beurt vaak in tot tussen het centrale duo, om zo hoge voorzetten vanaf de flanken weg te werken. Het leidde tot een sterker Everton, dat op weg leek naar (weer) een stunt.

Luis Suarez springt op na de tackle van Jack Rodwell, die rood zou krijgen voor dit incident

 

De controversiële beslissing van de arbiter om na een halfuur talent Jack Rodwell na een wilde tackle van het veld te sturen, veranderde echter de hele wedstrijd. Aanvaller Cahill zakte definitief in naar het middenveld, waardoor Liverpool meer tijd en ruimte kreeg om van achteruit op te bouwen. Ondertussen gaf Everton achterin automatisch ook meer ruimte prijs.

Na de rode kaart gaf Everton steeds meer ruimte weg in het centrum van de defensie

 

Vooral via de snelle tegenaanval lagen er veel kansen voor Liverpool. Everton speelt voornamelijk op mandekking, waardoor je door snel te combineren kunt profiteren van de gaten die ze laten vallen. Bij Liverpool speelde echter weer het eerder gememoreerde probleem op het middenveld op. Charlie Adam – vorig seizoen nog een aanvallende sensatie bij Blackpool – en Lucas Leiva tonen beiden geen enkele aanvallende intentie en blijven constant achter de bal. Hierdoor kan targetman Andy Carroll de bal niet kwijt en is het erg lastig om uitgespeelde kansen te creëren.

Lucas en Adam spelen beiden achter de bal, waardoor er geen aansluiting is vanuit het middenveld

 

Slechts Luis Suarez zorgt voor gevaar bij het elftal van Kenny Dalglish. Hij maakte dit seizoen al drie doelpunten en is daarmee goed voor de helft van de totale productie van Liverpool. Ook tegen Everton maakte hij weer het verschil, door met een slimme duikeling een rode kaart en daarna een strafschop te forceren. De strafschop werd echter zwak ingeschoten door Dirk Kuyt, waardoor Tim Howard redding kon bieden. Met een vlammend afstandsschot op de lat beëindigde Charlie Adam de sterke fase van Liverpool vlak voor rust.

 

Dirk Kuyt mist vanaf elf meter

 

Na rust waren de rollen al snel weer omgedraaid. Moyes had in de rust de tijd gehad om zijn elftal te instrueren en dat was op het veld direct zichtbaar. Everton gaf niet alleen geen kansen meer weg, maar kwam zelfs steeds dichter in de buurt van het doel van Liverpool. Zeker nadat Royston Drenthe werd ingebracht om het middenveld meer power mee te geven. Dalglish bedacht ondertussen dat het wel verstandig was om targetman Carroll vanuit het middenveld te laten spelen.

Toen bij Liverpool Steven Gerrard en Craig Bellamy werden ingebracht om aanvallend dreigender te worden, had Moyes zijn tegenzet al klaar. Phil Neville werd ingebracht voor de moegestreden Leon Osman, waardoor de balans op het middenveld van Everton hersteld werd. De eerste fatsoenlijke counter van Liverpool leverde echter toch de langverwachte 0-1 op. Liverpool kwam met twee man door op de linkerflank, een goede voorzet en Carroll zorgde met zijn eerste goede actie voor de openingstreffer.

Uit balbezit verdedigt Liverpool vooral lucht. Er is geen druk op de bal en tussen de linies liggen zeeën van ruimte.

 

Daarna werd het allemaal wat makkelijker voor de bezoekers. Liverpool hoefde niet meer te scoren en Everton durfde nog niet het risico te nemen om ver vooruit te voetballen. Het positiespel bleef echter onthutsend slecht. Zowel aanvallend als verdedigend zat er nog niet de minste beweging in het elftal, het veld werd veel te lang gemaakt en echte kansen werden er maar niet gecreëerd. Een toevalstreffer van Luis Suarez zorgde uiteindelijk voor een 0-2 overwinning, maar indrukwekkend was het zeker niet.

Een kampioenschap lijkt dan ook ver weg voor de mannen van Kenny Dalglish. Individuele kwaliteit is er zeker, maar het positiespel is ver onder de maat. In balbezit tonen de middenvelders geen enkele diepgang, behalve Suarez voegen de aanvallers geen enkele dreiging toe en zonder balbezit is de defensie vooral druk bezig met het dekken van lucht. In een kwalitatief sterke competitie is dat lang niet genoeg voor een kampioenschap. Sterker nog: als Liverpool zo voetbalt, dan moeten ze zich zelfs zorgen maken over het halen van Champions League-voetbal. De hoop bij Liverpool is nu vooral gevestigd op de terugkeer van Steven Gerrard, maar of hij in zijn eentje dit matige elftal naar grote hoogtes kan tillen, is nog maar zeer de vraag.

About Thomas Boeschoten

Thomas is uitgever van Catenaccio. Volg Thomas op Twitter | Meer artikelen van Thomas