Kadhafi’s zoon, de voetballende oorlogsmisdadiger

Het is 22 augustus 2011, de dag die in Libië voor eeuwig herinnerd zal worden om de slag tussen Libische rebellen en het (vallende) regime van kolonel Moammar Kadhafi om Tripoli.  Het is ook de dag waarop Moammar’s voetballende zoon Saadi gevangen werd genomen. De val van zijn vader Moammar betekent ook het einde van zijn machtige posities in het voetbal en het leger.

Saadi Kadhafi zag het levenslicht op 25 of 28 mei 1973 in de Libische hoofdstad Tripoli. Als zoon van de toen al enkele jaren aan de macht zijnde Kadhafi geniet hij vanaf zijn geboorte veel respect. Al vanaf jongs af aan heeft hij veel interesse in voetbal. Ook in het redelijk geïsoleerde Libië is men gek van het spelletje. Hoewel er weinig bekend is over de jonge jaren van Saadi moet hij zijn familievermogen hebben gebruikt om zijn kwaliteiten als voetballer te ontwikkelen.

Mede door zijn naam en reputatie kan hij spelen bij de grootste club van het land, Al-Ahly Tripoli. Hij viert er veel successen, mede doordat de ploeg geliefd is bij de grote leider van het land. Door zijn afkomst en de bijbehorende macht durven veel verdedigers Saadi niet aan te pakken. Hierdoor geniet hij als aanvaller een redelijk dominante rol, ook al blijkt snel dat hij niet bijzonder getalenteerd was.

Voor zijn overstap naar Europa speelt hij nog voor een andere grootmacht, Al-Ittahad Tripoli. Daar scoorde hij aanzienlijk meer dan zijn drie doelpunten voor Al-Ahly, maarliefst twintig keer. In Europa weet hij dankzij zijn geld een plekje te verwerven in het bestuur van de Italiaanse topclub Juventus. Zijn plan om als aandeelhouder in de selectie te komen mislukt echter, waarna hij opstapt en vertrekt naar Perugia.

In de jaren hierna komt hij mondjesmaat in actie bij diverse clubs in Italië. Na bij zowel Perugia als Udinese mislukt te zijn komt hij nog kortstondig terecht bij Sampdoria, wat ook uitmondt op een mislukking. Gedesillusioneerd vertrekt hij terug naar zijn vaderland, waar hij nog steeds aanvoerder is van het nationale elftal. Dan wordt het echter stil rond Saadi.

De nieuwste berichten rondom de zoon van de Noord-Afrikaanse dictator komen tegelijkertijd met het begin van de Libische revolutie. Saadi, inmiddels voorzitter van de Libische voetbalbond, zou gewond geraakt zijn samen met zijn broer Khamis. Over de waarheid van dit verhaal kan getwijfeld worden gezien de schaarse bronnen waarover de media beschikken.

Wat wel zeker is, is dat Saadi een centrale rol speelt of speelde in het Libische regime. Als commandant van een speciale legereenheid heeft hij vele doden op zijn naam. Waar het Libische leger voor zijn aantreden regelmatig hard ingreep met tanks en ander grof geschut, wist hij met subtielere manieren nog meer schade aan te richten. Door minder opvallend door de straten te rijden werden er minder militaire materialen verwoest door de bommen van NAVO-vliegtuigen en overig geschut.

Tegelijkertijd met het einde van het Libische regime kwam ook het einde van Saadi. Hij werd gevangen genomen in Tripoli door de rebellen en het is nog maar afwachten of hij ooit nog vrij kan rondlopen. Als hij niet wordt overgedragen aan het Internationaal Strafhof in Den Haag zal hij wel vrijwel zeker opgehangen worden met de overige oorlogsmisdadigers in Libië. Een triest einde van een man die eigenlijk altijd verloor, als profvoetballer en als legerleider. Medelijden? Nee, ik vraag me gewoon af waar het mis is gegaan met de jongen die zo graag een balletje wilde trappen…

Bekijk Khadaffi Jr. hier in actie:

About Dennis de Witte