Huurmoordenaar Brands steekt dolk in rug Rutten

Op 1 juni 2010, alweer bijna twee jaar geleden, stapte Marcel Brands over van AZ naar PSV, waar hij technisch manager werd. Tot dat moment was hij een man met een feilloze reputatie en een indrukwekkend CV. Bij het zieltogende RKC wist hij een fantastische organisatie op poten te zetten en bij AZ wist hij zelfs kampioen te worden. Brands had de wereld aan zijn voeten liggen en aangezien er voor AZ mindere tijden aan leken te komen, besloot de kapitein het zinkende schip op tijd te verlaten. Zijn droom achterna.

In zijn eerste transferperiode in Eindhoven kreeg hij meteen de handen op elkaar. De ervaren Wilfred Bouma werd teruggehaald en Jeremaine Lens werd meegenomen vanuit Alkmaar. Met Marcelo wist hij ‘de nieuwe Alex’ te vinden in Polen, Marcus Berg zou een garantie voor doelpunten zijn en met de transfervrije Atiba Hutchinson werd het middenveld versterkt. Ondertussen haalde hij bij het financieel armlastige PSV ook nog eens toeristen als Castro, Ibrahim en Vukovic binnen. De bomen reikten in Eindhoven tot aan de hemel en met deze selectie kon een kampioenschap, en daarmee de gewenste Champions League, niet uitblijven.

Met Rutten heeft PSV momenteel een ideale zondebok in huis

Met Rutten heeft PSV momenteel een ideale zondebok in huis

Niets bleek minder waar. Bouma loopt op zijn laatste benen, Lens haalde nooit meer zijn niveau uit Alkmaar, Marcelo blijkt het motorisch gestoorde broertje van Alex, Berg was geen schim van de topscorer uit Groningen en Hutchinson is slechts opvulling voor de selectie. In de eerste seizoenshelft kon Rutten deze problemen nog enigszins maskeren door zijn elftal goed neer te zetten, maar toen in de winterstop Afellay verkocht werd en Reis geblesseerd raakte, bleek een derde plaats het maximale voor deze gemankeerde selectie.

Een pijnlijk seizoen dus voor wonderdoener Brands, die met zijn risicovolle aankoopbeleid PSV financieel aan de afgrond had gebracht en sportief ook geen potten kon breken. Door een financiële injectie van de gemeente Eindhoven, die het na zware onderhandelingen eindelijk voor elkaar kreeg de felbegeerde grond onder de Herdgang en het Philips Stadion te kopen, werd PSV van de ondergang gered. Met staatssteun had deze aankoop niets te maken.

Vervolgens vond Brands in de archiefkast plots een potje geld, dat hij erg gul besteedde, om zijn ego aan het eind van het jaar te strelen met een nieuw kampioenschap. Daarbij luisterde hij overigens niet naar de wensen van Rutten, die gewoon had te slikken. Opnieuw wist Brands een aantal spelers aan te trekken waarvan de fans in de wolken raakten. Dit jaar zou PSV eindelijk weer kampioen worden, dat kon bijna niet anders.

Lang leek het, ondanks een ongebalanceerde selectie, de goede kant op te gaan. Thuis tegen FC Twente ging het echter helemaal mis. De defensie blijkt op alle fronten tekort te komen en de middelmatige Timothy Derijck, die op voorspraak van Brands werd aangetrokken, kan daar ook geen verandering in brengen. Ruttens middenveld, dat stikt van de goede aanvallende middenvelders, maar verdedigend niets brengt, werd volledig overlopen. De aanval scoort erop los tegen de kleintjes, maar presteert amper tegen de toppers. Het leidde tot een ontluisterende nederlaag en Brands kon niets anders doen dan toekijken.

Een dag later besloot hij daarom maar een dolk in de rug van zijn trainer te steken. Even vakkundig je straatje schoonvegen en als een volleerd huurmoordenaar je eigen trainer om zeep helpen. Het had Brands gesierd als hij zijn vertrekkende trainer onvoorwaardelijk had gesteund, maar zijn ego stond hem in de weg.

In het Eindhovens Dagblad spuwde hij uitgebreid zijn gal: “Dit kan niet zomaar passeren”, “Ook voor hem (Fred Rutten) is dit moeilijk” en “We gaan niet in de emotie beslissingen nemen.” Tot slot tekent hij in feite het doodvonnis van zijn trainer met de volgende uitspraak: “Het ideale scenario is dat je met de huidige coach het seizoen afmaakt”

Juist Brands had met al zijn ervaring moeten begrijpen dat PSV in deze periode behoefte heeft aan rust. Volgend seizoen krijgt PSV een nieuwe trainer en Rutten heeft in de afgelopen jaren toch wel zoveel voor PSV betekent dat hij wat loyaliteit verdient. Bovendien strijdt de titelkandidaat nog mee op drie fronten om de prijzen en leek er tot zondag geen vuiltje aan de lucht. Juist voor een man die de lange termijn bewaakt, zoals Brands, is het belangrijk nu rust uit te stralen naar buiten en met het eerste elftal, onder leiding van Rutten, een eenheid te vormen.

De clubleiding deed er echter nog een schepje bovenop door op de officiële website een statement te plaatsen, waarin het aandringt op een fundamentele herbezinning. Daarbij wordt heel bewust niet gezegd dat de leiding vertrouwt in de kwaliteiten van Rutten. Zo krijgt de niet te benijden hoofdtrainer op één dag meerdere dolken in zijn rug. Daarmee is voor PSV de ideale zondebok gevonden, maar daarmee zijn de problemen in Eindhoven nog lang niet opgelost.

 

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter