Hopelijk verliest Barça na penalty’s

Eindeloos waren de discussies na afloop van de eerste wedstrijd in halve finale van Champions League tussen Barcelona en Chelsea. De één vond het ultiem verdedigende spel van Chelsea een schande, de ander had er alle begrip voor. Want ja, hoe vervelend het er ook uit zag, het werkte wel degelijk voor de Londonaren van ons aller Guus. Ik hoor bij het kleinere clubje dat Chelsea alle credits gaf voor het betonvoetbal in Nou Camp, simpelweg omdat ik een resultaat vele malen belangrijker vind dan hoe dat resultaat tot stand komt.

Cech moet de nul houden tegen de beste aanval van de wereld

Cech moet de nul houden tegen de beste aanval van de wereld

Dat Barcelona al meer dan 100 goals maakte dit seizoen en dat ze het mooiste voetbal zouden spelen is leuk, maar uiteindelijk gaat het om de prijzen en zul je ook gewoon concessies moeten doen. Chelsea deed dat door simpelweg het snelle combinatiespel van Barcelona onmogelijk te maken. Natuurlijk kreeg de thuisploeg wel kansen, maar Petr Cech had het geluk aan zijn zijde. Didier Drogba, eenzaam in de spits, was de enige die niet 90 minuten op eigen helft hoefde te blijven en op een gegeven moment mocht hij zelfs een verdwaalde bal richting Valdes schieten. Het werd nog bijna de ultieme goal ook. Messi, Henry en Eto’o, de Catalaanse Heilige Drie-eenheid werd vakkundig uit de wedstrijd gespeeld door de Blauwe Muur. Iniesta en Xavi, normaal goed voor vele steekpassjes en het zoeken van De Drie, ze kwamen er niet aan te pas. Wat een contrast met de aanpak van Madrid enkele dagen later, die opportunistisch voetbal afgestraft zagen worden met zes tegentreffers.

Na afloop struinde ik wat fora af en ik ergerde me dood aan kreten als ‘het voetbal had verloren’ en ‘Barcelona verdient de Champions League’. Die eerste kreet is natuurlijk een enorm cliché en geheel onwaar. Iedereen heeft een andere mening over het spelletje. Tuurlijk, Barcelona is normaal gesproken leuker om te zien, dat werd ook wel duidelijk in Madrid. Ze scoren een ongelofelijke hoeveelheid goals en het belangrijkste: ze winnen er mee!

En juist dat laatste gaat ze niet lukken tegen Chelsea. Chelsea zal woensdag namelijk exact hetzelfde gaan doen als vorige week in Barcelona. Wachten, wachten, wachten en hopen op een goal. Ik ben heel erg benieuwd hoe Barcelona gaat reageren op een 0-0 stand na bijvoorbeeld een uur spelen. Zullen ze dan blijven spelen als altijd, of kunnen ze zich aanpassen en dan maar ‘lelijk’ de finale binnen slepen? Ik hoop oprecht dat Chelsea woensdag als winnaar van het veld stapt, het liefst na penalties. Want mooi voetbal is alleen leuk als het resultaat oplevert. Want zeg nou zelf, een finale halen of winnen is toch veel belangrijker dan de manier waarop?

Blijft Messi na vanavond nog lachen?

Blijft Messi na London nog lachen?

In Nederland zijn het met name Ajax-supporters die een vertroebelde blik hebben op voetbal. In 1994/95 wonnen de Amsterdammers de Champions League met veelal prachtig voetbal. Het zadelde Ajax wel met een probleem op, want dat mooie voetbal moest blijven. De spelers bleven echter niet in Amsterdam en tot op de dag van vandaag moet Ajax elke wedstrijd 4-3-3 spelen, mooi spelen en met ongeveer 5-0 winnen. Goed de weg werd in 94/95 bijna versperd door de Griekse boeren van Panathinaikos, maar de 0-1 thuisnederlaag werd rechtgezet met een 0-3 zege in Athene. In de finale was het spel niet om aan te zien, zelfs de winnende goal zou eigenlijk afgekeurd moeten zijn wegens lelijkheid. Maar hij telde natuurlijk wel.

Uiteindelijk klaagde niemand dat het spel niet mooi was, want de beker was binnen. Barcelona anno 2008/09 moet uitkijken dat Chelsea niet doet wat Panathinaikos vergat in 1994/95…

About Marko