Het vergeten verhaal van een lefgozer

Tien jaar geleden was heel Nederland even in rep en roer. Het grote geld was gearriveerd in Nederland, daar was iedereen van overtuigd. Vitesse zou een steenrijke Amerikaanse eigenaar gaan krijgen. Uiteindelijk bleef iedereen teleurgesteld achter. De enorme Amerikaanse supermarktketen WalMart had geen interesse in Vitesse, en had dat ook nog nooit gehad. De grootste persgiganten trapten erin , Voetbal International was zelfs de aanstichter van deze grote rel, maar uiteindelijk bleek heel Nederland in de maling genomen. Net zoals ‘WalMart’ dat al eerder bij AFC en AGOVV had gedaan. Of beter gezegd, zoals Rocky Tuanakotta dat al eerder bij AFC en AGOVV had gedaan. Met veel mooie verhalen, maar vooral heel veel leugens.

Sprookjes
Bij AFC herinneren ze zich Tuanakotta nog wel. De beste man presenteerde zich bij de Amsterdamse Topklasseclub als woordvoerder van WalMart, en beloofde hen vele successen. Als de overname rond zou komen, dan ging de nieuwe Amerikaanse eigenaar wel even het Olympisch Stadion kopen, waar AFC dan haar wedstrijden in kon afwerken. Geld? Dat was geen enkel probleem, en het zou slechts enkele jaren kosten om de wereldtop te bestormen. AFC wees de Hagenees lachend af. Er werd niet geloofd in sprookjes, en terecht ook. Bij AGOVV ging de ‘overname’ ook niet door, en dus richtte Tuanakotta zich op Vitesse. Hij veroorzaakte een enorme chaos bij de Arnhemmers, die door alle sprookjes van de oplichter helemaal gek werden gemaakt.

Tuanakotta presenteerde zich in Voetbal International als woordvoerder van WalMart. In het grote weekblad gaf hij aan dat de overname al ver gevorderd was. Met Karel Aalbers was gepraat, Nuon (destijds hoofdsponsor van de Arnhemmers) wist er ook van, en bij Tuanakotta thuis lag een dossier van meer dan negenhonderd pagina’s over hoe WalMart Vitesse zou gaan kneden tot een internationale topclub. Alles kwam goed, en het Nederlandse voetbal zou door de geruchtmakende overname enorm in de lift komen te zitten. Om aan te geven hoe ver de onderhandelingen waren, zei Tuanakotta dat de dag na de publicatie van het artikel in de VI directeuren van WalMart de overname zouden komen afronden.

Heel Nederland was in rep en roer. Bij Vitesse werd uitgelaten gereageerd op de geruchten, en de dag erop verzamelden velen journalisten zich rond het Sheraton-hotel, waar Tuanakotta zijn directeuren zou opvangen. Een oplettende journalist wees de ‘woordvoerder’ op de mislukte overnames van AFC en AGOVV, maar hij kreeg alleen een vernietigende blik. Of hij geen oude koeien uit de sloot wilde halen. Verder werd er niet gevraagd naar de AFC-zaak, en de journalisten bleven geduldig wachten. Het duurde langer en langer, en steeds meer leden van de pers wilden al vertrekken, toen de mobiele telefoon van Tuanakotta begon te rinkelen. Er volgde een gesprek van enkele minuten, en nadat hij klaar was met bellen, had Tuanakotta slecht nieuws.

Mijn directeuren hebben besloten om toch naar Madrid te vliegen, u snapt het wel. Ze zullen zo snel mogelijk van Madrid naar Amsterdam vliegen,” zei de Hagenees. De pers reageerde teleurgesteld. Hoe groot was de kans nog dat de grootste overname in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal die dag door zou gaan? Tuanakotta bleef optimistisch. Er zouden nog vier vluchten uit Madrid komen die dag. Misschien zaten de hoge heren van WalMart daar nog bij. “Of ze besluiten Real Madrid te kopen,” grinnikte een journalist. Ook hij werd, net zoals zijn collega eerder, getrakteerd op een ijskoude blik. Maar Tuanakotta wist dat zijn plan geloofwaardigheid begon te verliezen.

Dus besloot hij om een plek te zoeken waar hij ‘rustig kon bellen’. Hij werd door een lid van de hotelstaf begeleid naar een rustig plekje. De journalisten praten over gesprekken met Spanjaarden, Amerikanen, Arnhemmers. Even later komt er een werknemer van het hotel naar voren. Ze heeft een mededeling voor de verzamelde media. Meneer Tuanakotta is vertrokken uit het hotel. De pers reageert ontsteld. Hoe is het mogelijk, dat de man die zojuist nog glashard beweerde namens WalMart te handelen, vertrokken was? Enkele journalisten vroegen de medewerkster of het niet een beetje vreemd was dat Tuanakotta zomaar was vertroken. “Wegens het recht op privacy doen wij geen mededelingen over onze gasten,” is het antwoord. Met dat zinnetje is het Arnhemse sprookje over.

Over de motieven van Tuanakotta is vrij weinig tot niks bekend. De dagen na het schandaal probeerde de pers er achter te komen wat de Molukker bewoog, maar er was geen enkel medium dat een antwoord wist op die vraag. De meest aanvaarde theorie is dat Tuanakotta gewoon een grappenmaker was, die een groot podium nodig had om één van zijn stunts uit te halen. Dit bleek achteraf echter allesbehalve waar te zijn.

Beroepscrimineel
Rocky is namelijk een beroepscrimineel, en de (inter)nationale pers die zich verzameld hadden in het hotel, waren niet de eersten die door de Molukker opgelicht werden. Tuanakotta had, zoals eerder al gezegd, pogingen ondernomen bij AGOVV en AFC, maar ook bij NAC Breda is de naam van Tuanakotta al genoemd geweest in verband met een overname. De Brabanders besloten destijds navraag bij WalMart te doen, maar daar hadden ze nog nooit van Rocky Tuanakotta gehoord. En dus stopte NAC de mogelijke overname in de doofpot en zocht de Molukse oplichter naar een ander gewillig slachtoffer in de voetbalwereld. Dat werd AGOVV en later AFC, maar daar werd Tuanakotta al snel afgewezen. Bij Vitesse lukte het hem voor het eerst om zijn stunt uit te voeren.

Maar ook bij de gemiddelde Bekende Nederlander is Tuanakotta een roemrucht man. Emile Ratelband kan daar zeker over meepraten. Tuanakotta stuurde onder het pseudoniem Carlos Tuanakotta stuurde hij de positiviteitsgoeroe een bericht waarin hij aangaf over een onthullende videoband te beschikken. Op die band zou bewijs staan dat minister Zalm (die destijds in het kabinet zat) meer zou weten over de moord op Pim Fortuyn, en dat hij eigenlijk opdrachtgever voor de moord was. Ratelband mocht de tape hebben, maar moest er wel diep in de buidel voor tasten. En dat deed hij. Het geld werd keurig overgemaakt, maar de tape is nooit ontvangen, en van Carlos Tuanakotta is nooit meer wat gehoord.

In andere sporten dan het voetbal is Tuanakotta echter ook bekend. Autocoureur Christijan Albers, de SpaarSelect-schaatsploeg en de Nederlandse Volleybalbond waren benaderd door de oplichter. Ook toen deed hij zich voor als woordvoerder van een steenrijk bedrijf, dat zich maar wat graag wilde binden aan de zojuist genoemde sportinstellingen. Destijds kwam het daar ook niet van, en dus richtte Tuanakotta zijn vizier op de voetbalwereld. Dit werd allemaal onthuld in het programma Opgelicht, die de Molukker afschilderde als een beroepsfantast. Rocky maakte een afspraak met het programma voor een allesverhelderend interview, maar hij kwam niet opdagen. Het typeert de werkstijl van Tuanakotta. Veel beloven, maar op het laatste moment wegblijven.

 Talpa
De meest geruchtmakende zaak van Tuanakotta was echter met afstand de Talpa-zaak. Het was een zeer gecompliceerde zaak, waarin vele partijen betrokken waren, maar uiteindelijk was het Tuanakotta die de hoofdschuldige was. Tuanakotta eiste bij Talpa, het productiebedrijf van John de Mol, vier miljoen euro, maar dit werd geweigerd. Vervolgens bracht de oplichter onder de naam van Talpa boden uit op de voetbalclubs Lazio Roma, KV Mechelen, Leeds United en Atlético Madrid. Het spookbod op het stadion van laatstgenoemde club werd even groot nieuws, en haalde de kranten. De Mol gaf echter nog niet toe.

Tuanakotta had echter meer troeven achter de hand. Hij dreigde dat hij Talpa en mede-aandeelhouder Versatel vreselijk in het nieuws kon laten komen, en zo het aandeel van Versatel in elkaar kon laten storten. Dat zou praktisch het einde van Talpa kunnen betekenen. Ook werden De Mol en zijn zoon Johnny bedreigt met de dood en ontvoering. Ook dat maakte geen indruk op de miljardair, en dus besloot Tuanakotta een medewerker van Talpa, Klaas Bruinsma, te bedreigen. Tuanakotta dreigde dat Bruinsma en zijn gezin zouden sterven als De Mol de som niet zou ophoesten.

Dit werd de mediamagnaat te veel, en hij deed aangifte tegen Tuanakotta. Tijdens deze geruchtmakende rechtszaak werd de crimineel ook nog beschuldigd van het doorgeven van drie valse bommeldingen, melding maken van een man met een handwapen in een vliegtuig en melding maken van een man met een handgranaat in een trein in Rotterdam. Dat laatste had veel impact, aangezien die dag al het treinverkeer werd stilgelegd en het Centraal Station in Rotterdam werd ontruimd. Uiteindelijk werd de Molukker veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar, waarvan zes maanden voorwaardelijk. Een straf die Tuanakotta nooit heeft uitgezeten.

Zijn laatste wapenfeit was enkele jaren terug, toen het leek dat Tuanakotta een niet-bestaande sekstape van Madonna en honkballer Alex Rodriguez zou gaan verkopen aan The Daily Mail. Het SBS-programma Shownieuws ontmaskerde hem echter, en zo besloot de Engelse krant af te zien van het kopen van de tape, en voorkwam het dus dat het voor tienduizenden euro’s werd opgelicht door Tuanakotta.

 Lachen
Tuanakotta? Ja, daar kunnen we hier nog wel om lachen,” is de uitspraak van Machiel van der Wouden, voorzitter van AFC. En Tuanakotta is het typische voorbeeld van iemand waar je niet zeker van weet of je er over moet lachen of niet. Ergens is het natuurlijk best komisch dat iemand doet alsof hij iemand van WalMart is en zo de volledige Nederlandse pers misleidt, maar de humor is weer ver te zoeken wanneer iemand dreigt om een heel gezin uit te moorden voor vier miljoen euro. Maar feit is dat Tuanakotta één van de meest intrigerende mensen in de voetbalwereld van de afgelopen jaren is. De vraag is echter of we hier met een beroepsfantast, een crimineel of een man die gewoon graag de grenzen van het toelaatbare opzoekt hebben. Is Tuanakotta grappig of een gevaar voor de samenleving?

Rocky Tuanakotta is in elk geval een intrigerend mens, die bewezen heeft dat de voetballerij blind kan zijn als het om een grote zak geld gaat. Uiteindelijk is het met Vitesse goed gekomen, met NAC en AGOVV voorlopig nog niet, en AFC heeft eigenlijk nooit problemen gehad. De nummer vier uit de Topklasse Zondag kan ook gewoon lachen om de man die de club probeerde op te lichten. En misschien relativeert lachen in dit geval wel veel. 

About Dennis van den Berg

Dennis heeft een aparte voorkeur voor alles wat met het Scandinavische voetbal te maken heeft. Naast zijn passie voor muziek heeft hij ook een passie voor het schrijven van stukken. Een studie journalistiek in Utrecht is al gevolgd en op dit moment schrijft hij zijn stukken voor Catenaccio.