Het succes van het balansbandje

In 2004 was  voetballand totaal in de ban van de bandjes. Werkelijk overal was een bandje van. Een bandje tegen kanker, een bandje tegen racisme, een bandje voor respect, een bandje voor mensen die hun vrouw niet mishandelen en een bandje voor als je eigenlijk hogerop wil. In Nederland maakte vooral Ajax het bont rond de polsen. Het bleek al met al geen doorslaand succes, aangezien de Ajacieden het zo druk hadden met respect, racisme en kankerbestrijding dat doelpunten maken een bijzaak werd. De bandjes verdwenen vervolgens uit het voetbal, maar nu zijn ze terug als zogenaamde balansbandjes.

Bandjes in alle soorten en maten

Bandjes in alle soorten en maten

Tijdens het WK introduceerde Wesley Sneijder de bandjes, die het evenwicht, de kracht en de lenigheid van de drager zouden verbeteren, bij het Nederlands elftal. Wonder boven wonder bereikte Oranje de finale van het WK en dat succes werd opmerkelijk genoeg ook toegeschreven aan de balansbandjes. Logischerwijs doen de wonderdoeners ook hun intrede in de Eredivisie, maar nu zijn ze ook in het amateurvoetbal te bewonderen.bandje2

Zo was ik vandaag aanwezig bij een oefenwedstrijd van tweedeklasser VSCO’61, waar ook enkele spelers de bandjes droegen. VSCO-trainer Jan Jaap Kooistra is niet overtuigd van het effect : “Het viel me vandaag voor het eerst op dat ze die bandjes ook dragen. Ik ben zelf niet van de bandjes en als ze zouden werken, dan hadden we wel van Staphorst gewonnen. Maar als die jongens zich er goed bij voelen, moeten ze dat gewoon doen.”

Eenzelfde soort reactie was er bij het Nederlands elftal. De spelers hielden de theorie ‘baadt het niet, dan schaadt het niet’ aan, terwijl de trainer vond dat de spelers zelf mochten weten wat ze rond hun polsen hadden. De ontwikkelaar van het magnetische bandje wrijft zich inmiddels in zijn handen. Hij verdient immers miljoenen aan de zogenaamde wonderdoener.

Toch zit het effect van het bandje hoogstwaarschijnlijk alleen tussen de oren. Dit werd ironisch genoeg onomstotelijk bewezen door het Nederlands elftal. Mark van Bommel en Arjen Robben waren hun evenwicht constant kwijt, in de finale ontbraken de superkrachten om met tien man stand te houden en Rafael van der Vaart was bij het beslissende doelpunt niet lenig genoeg om overeind te blijven. Het was echter Nigel de Jong die in de finale het ongelijk van alle criticasters wist te bewijzen. Met een onvoorstelbaar evenwicht, enorme krachten en een ongelofelijke lenigheid voerde hij een perfecte karatetrap uit op het lichaam van Xabi Alonso.

Evenwicht, kracht en lenigheid

Evenwicht, kracht en lenigheid

Daarmee is het balansbandje zijn hoogtepunt echter alweer voorbij. Zoals elke hype in de voetbalwereld kwam het balansbandje ook erg snel op, maar ook deze hype zal snel weer overgaan. Bijgeloof is in de voetbalwereld namelijk altijd maar tijdelijk. Zolang je wint is het vertrouwen in het bijgeloof groot, maar na een nederlaag is dit al snel over. Net zoals het snel over zal zijn met het balansbandje, tot grote spijt van de bedenkers.

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter