Het project Saudi-Arabië

‘Frank Rijkaard gelooft erg in het project van Saudi-Arabië.’ Het is een zin die Voetbal International optekende uit de mond van diens zaakwaarnemer Perry Overeem. Volgens de beste man lagen er voor Frank aanbiedingen op de mat van clubs en landen, maar was het deze trein die hij absoluut niet kon laten vertrekken. ‘De Saudische bond wil met mensen van buitenaf het voetbal naar een hoger plan tillen,’ gaf hij verder aan.

Ooit een grootheid bij AFC Ajax

Met recht een 'Rijk-aard'

In hetzelfde artikel werd en passant ook gemeld dat Frank Rijkaard – toepasselijker kan een achternaam niet zijn – voor drie jaar ontwikkelingswerk in de zandbak acht miljoen mag bijschreven en in drie verschillende plaatsen een huis krijgt. Naar mijn idee heeft dat weinig nieuwswaarde, want Frank gelooft in het project Saudi-Arabië en dan speelt geld geen rol. Hetzelfde zei immers Ruud van Nistelrooy toen hij zijn jeugdliefde PSV liet stikken voor het prachtige project dat hem in Malaga wacht. Hij had het, net als Frank, waarschijnlijk zelfs voor niets willen doen.

Zij zijn absoluut geen uitzondering de laatste weken. Michel Preud’homme bijvoorbeeld verruilde het ambitieuze FC Twente voor Al Shabab. Het zou een mooie naam zijn voor een shoarmazaak, maar het betreft de vijfvoudig kampioen van Saudi-Arabië. Dat is sowieso het land waar de laatste weken grof met oliedollars gesmeten wordt. Voormalig (top)spelers uit Zuid-Amerika en Europa worden verleidt met jaarsalarissen hoger dan de begroting van de meeste clubs in de Nederlandse eerste divisie. Terug naar het hoofdonderwerp.

Dat Frank alleen met topspelers – bij FC Barcelona en het Nederlands elftal – succesvol was en er met de kleine jongens van Sparta helemaal niets van bakte (degradatie) blijkt plots helemaal niet relevant. Bij Saudi-Arabië gaat Rijkaard namelijk werken met illustere namen als Yasser Al-Qahtani, Mohammad Al-Shalhoub en Hamad Al-Montashari. Hen tevreden houden en opstellen, meer is niet nodig. Daarnaast is hij nu drie jaar verzekerd van werk, want in de afgelopen 25 jaar maakte het land slechts gebruik van 34 bondscoaches.

Ik ga er de drieëntwintigste van deze maand eens goed voor zitten. In de woestijn gaat onze Frank dan namelijk debuteren tegen Hong Kong. Mocht hij dit kwalificatieduel voor de Asian Cup onverhoopt verliezen, dan zou het maar zo kunnen zijn dat Saudi-Arabië niet meer gelooft in het project Rijkaard. Daar kunnen Jose Peseiro, Otto Pfister en Carlos Alberto Parreiro over mee praten, zij werden immers om minder op straat gezet.

Mijn cynische ondertoon is ongetwijfeld ontstaan door alle lariekoek die je de laatste tijd hoort als voor spelers en trainers plots het grote geld lonkt in één of ander idioot rijk land. Dat geld de belangrijkste drijfveer is maakt helemaal niets uit, maar kom er gewoon eerlijk voor uit. Overigens kan ik met dit stukje genadeloos op mijn bek gaan als Rijkaard de meest succesvolle bondscoach in de geschiedenis van Saudi-Arabië wordt. Verder hoop ik dat Rijkaard, die dit ongetwijfeld leest, zich door dit stukje niet bedreigt voelt. Lama’s schijnen de gewoonte te hebben in dat geval te spugen.

About Bram