Voer dat salarisplafond in!

Het hedendaagse voetbal wordt geregeerd door het grote geld. Neem nou hét grote voorbeeld: Real Madrid. In het seizoen 2006/2007 wil Real een bod van €80.000.000,- op Cristiano Ronaldo van Manchester United uitbrengen. Uiteindelijk beslissen ze het om het niet te doen. Twee jaar later verkasthij alsnog voor €94.000.000,-. In datzelfde jaar koopt Real Madrid ook nog Kaka en vijf andere spelers voor €273.000.000,-! Met een salaris- en transferbudgetplafond zou zoiets niet kunnen gebeuren. En laat datgene nou net zijn waar Michel Platini, voorzitter van de UEFA, voor pleit.

naamloos3

Een salarisplafond is in Amerika een bekend verschijnsel. In de grootste competities van het continent (de NBA (basketbal), NHL (ijshockey) en NFL (American football)) bijvoorbeeld heb je zo’n salarisplafond. Maar wat is dat nou eigenlijk? Volgens Wikipedia is het een ‘afspraak in de (vooral Amerikaanse) wereld, waarin wordt gezegd dat een team niet meer dan een bepaald percentage of bedrag aan salarissen van de spelers mag worden uitgegeven.’ In de voetbalwereld moet ook een limiet komen op de uitgaven aan transfers, de zogenaamde transfer salary cap.

Het salarisplafond zorgt ervoor topteams niet alleen maar goede spelers kunnen kopen, aangezien die vaak ook een hoog salaris willen hebben. Ik noem hierbij even een voorbeeld: de Los Angeles Lakers (een basketballteam) hebben met Kobe Bryant één van de beste basketballers van de wereld in hun team. Zonder salary cap zouden ze ook op de andere posities een sterspeler neer kunnen zetten met een hoog salaris, maar aangezien Kobe in zijn eentje al ongeveer één derde van het beschikbare budget voor salarissen van de Lakers opmaakt, kunnen ze dat zich niet veroorloven. Zo moet er worden gekeken naar spelers van een mindere kwaliteit met bijbehorend lager loonstrookje.

Kobe Bryant, de ster van de Lakers

Kobe Bryant, de ster van de Lakers

Real Madrid kan door het ontbreken van het salarisplafond elf Kobe Bryants op het veld zetten. Nu is dit natuurlijk niet eerlijk, het haalt de spanning zelfs uit de sport. In de NBA zijn de topspelers veelal verdeeld over de teams, dit maakt de competitie dus veel spannender. Ieder team kan van ieder team winnen. Daarom zeg ik: er moet een salaris- en transferbudgetplafond in het voetbal komen. En er moet op worden toegezien dat het ook echt wordt nageleefd, net zoals bij de NBA. Dan pas kan het voetbal pas weer echt leuk worden, omdat de rijke clubs niet meer alle spelers kunnen kopen die ze willen.

De jeugd zal ook meer kans hebben om door te breken, aangezien de clubs nu wel moeten opleiden. Als je niet alle goede spelers kunt kopen, moet je eigen kweek de kans geven. Die spelers zullen voor een lager salaris een contract tekenen, aangezien ze nog niet veel hebben bewezen in de echte competitie. Je zou ook een wettelijk ‘rookie’ contract kunnen voorleggen, waardoor de jonge spelers dus standaard hetzelfde bedrag zullen verdienen in hun eerste contractjaar. Zo zullen de clubs uit kunnen rekenen hoe hoog het bedrag wordt wat ze aan salarissen uit gaan geven en daar op inspelen door spelers te verkopen of te ruilen.

Ook zullen de schulden langzaam aan minder worden of zelfs verdwijnen. Doordat clubs als Real Madrid niet meer zoveel geld aan salarissen en transfers uitgeven, zullen de kosten lager zijn en de schulden die ze in de afgelopen decennia hebben opgebouwd kunnen nu worden afgelost. Zoals ik het schrijf is het wel heel simpel, maar dat is wel de basis voor een financieel gezonde voetbalwereld.

About Jeroen