Het geheim van Van Gaal

Een mooi moment: Van Gaal werd verkozen tot de beste coach van 2009 en droeg zijn zege op aan de mensen die nooit wat wonnen. Valse bescheidenheid, Van Gaal heeft namelijk alles te danken aan het imagineren. Het was zijn toverwoord in zijn gouden tijd bij Ajax: imagineren. Zijn jongens moesten een wedstrijd in hun hoofd al minimaal tien keer gespeeld hebben, voordat ze daadwerkelijk het veld opstapten. Een stukje inbeelden, dat kon wel eens helpen.

Van Gaal, letterlijk en figuurlijk, op het hoogtepunt van zijn roem

Van Gaal, letterlijk en figuurlijk, op het hoogtepunt van zijn roem

Wonderbaarlijk genoeg werkte de truc van Van Gaal fantastisch en de spelers liepen weg met het imagineren. Ook later in hun carrières kwam de truc van Louis ze nog vaak van pas. Seedorf imagineerde zich van prijs naar prijs, Bogarde beeldde zich in dat hij niet meer weg te denken was uit de basis van Chelsea, Litmanen is in zijn gedachtewereld al jarenlang blessurevrij. De Boertjes speelden, met het imagineren in hun achterhoofd, in Qatar voor volle tribunes. Maar het succes van imagineren bleek niet oneindig.

In Barcelona keek men namelijk een beetje raar op van het imagineren van Van Gaal. De Spanjaarden gingen voor de wedstrijd liever even naar de Kapel, om God te vragen Barcelona de zege te gunnen. Daar paste het imagineren van Van Gaal niet helemaal in. Toch wist hij successen te boeken in Spanje, nadat zijn jongens van Ajax in Barcelona hadden uitgelegd dat imagineren een heerlijke bezigheid is. Anderhalf uur op bed de meest prachtige acties uithalen in je hoofd en nog aan het werk zijn ook, overspannen zou je er niet van worden.

Van Gaal doceert

Van Gaal doceert

Supervedette Rivaldo zag het echter niet echt zitten in het imagineren. Rivaldo wilde vooral slapen, uitgaan en korte tripjes naar Brazilië maken en daar paste imagineren niet in. Al helemaal niet toen hij ook nog linksbuiten moest spelen. Hij zaaide tweespalt in de groep en het imagineren stortte totaal in, even later met heel Barcelona erbij, zelfs toen Van Gaal nog even terugkwam.

Ook zijn oude jongens wilden bij Nederland niet meer meedoen aan de methodes van Van Gaal. Ze trainden op halve kracht en waren in Huis ten Duin met alles bezig, behalve imagineren. Nee, die malle Van Gaal en zijn imagineren konden mooi het leplazarus krijgen. Stam en Van Bommel kwamen te laat met hun slidings tegen Ierland, omdat ze niet goed konden anticiperen op de situatie (imagineren). Om over het weglopen van zijn Ierse man bij Van Bommel maar te zwijgen, als hij had geimagineerd had hij hem absoluut gehad. Het mocht voor Van Gaal helaas niet zo zijn, hoe hard hij zichzelf ook tot wereldkampioen imagineerde.

Bij de anti-vedettes van AZ werkte het imagineren van Van Gaal echter als nooit tevoren. Romero imagineerde iedere wedstrijd Maradona op de tribune en steeg zo naar grote hoogtes. Swerts ging echt geloven dat hij een goede rechtsback was, Mendes da Silva speelde als een volwaardig international. Schaars imagineerde zich tot de absolute spelmaker, De Zeeuw steeg boven zichzelf uit en Dembélé imagineerde zo vaak dat hij scoorde, dat hij het ook werkelijk ging doen.

Het mooiste voorbeeld van de kracht van imagineren is echter El Hamdaoui. Hij waande zich iedere week in Camp Nou, waar hij als absolute sterspeler week in week uit het verschil maakte. Hij maakte ondertussen zijn dromen waar op het veld in Alkmaar, totdat Van Gaal plots vertrok. Plots moest hij in plaats van het imagineren kranten gebruiken als motivatie. Schitteren deed hij nog maar zelden.

"Imagineren, imagineren und imagineren."

"Imagineren, imagineren und imagineren."

“Du sollst immer imagineren”, je ziet het Van Gaal al tegen ze schreeuwen, daar in München. Toni, Klose en Ribéry lachten in hun vuistje, hoewel Toni en Ribéry plat moeten hebben gelegen toen ze een tolk de woorden van Van Gaal hoorden vertalen. “Je moet blijven dromen”, zoiets zou eruit zijn gekomen. Voeg daarbij een schreeuwende coach met een rood aangelopen hoofd en je hebt een hele slechte comedy.

Na enkele maanden begint echter ook in München het belang van imagineren door te dringen. Die Van Gaal is zo gek nog niet, hoe komt hij anders aan zoveel prijzen? Van Gaal legde het nogmaals uit: “Imagineren, imagineren und imagineren.” Ze besloten het tegen Juventus maar eens met zijn allen te proberen. Baat het niet, dan schaadt het niet.

Plots stond er een goed voetballend Bayern München, dat zelfs bij een 1-0 achterstand niet uit balans raakten, met een 4-1 overwinning als logisch gevolg. Men had het namelijk allemaal al lang gezien. Er was geen twijfel, er was geen tweespalt, er werd niet gehinkeld op meerdere gedachten en dat alles alleen maar dankzij dat ene woord. Imagineren, het enige echte geheim van Louis van Gaal.

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter