Heren voorzitters, stapje terug graag.

Een goede voorzitter in de voetballerij herken je op dezelfde manier als een goede scheidsrechter. Hoe minder ze in het nieuws zijn, hoe beter ze meestal zijn. Een voorzitter moet vooral rustig blijven en op de achtergrond heel belangrijk zijn voor de lange termijn, dat is het recept. Zo heeft FC Groningen Hans Nijland, die zelden zelf, en sowieso niet onnodig, de publiciteit zoekt. Ondertussen is hij wel heel belangrijk voor de club.

Tegenwoordig lijken alle bobo’s vooraan willen te staan in de rij. Ze roepen en schreeuwen van alles en als de complimenten komen, dan moeten die voor hen zijn. Tegen hen zou ik willen zeg: heren voorzitters, stapje terug graag.

Nijland is vooral op de achtergrond actief

Nijland is vooral op de achtergrond actief

De meest extreme voorbeelden van de patserige voorzitters zien we in het buitenland. Waar Manchester City in de wintertop nog dacht de meest idiote voorzitter aan het roer te hebben, overtrof Real Madrid dat toen Florentino Perez weer aan de macht kwam. De grootste beloftes werden meteen gemaakt en geen krant ging voorbij zonder zijn naam in de koppen. Ondertussen heeft hij ook drie grote aankopen binnen, maar niet op de plaatsen waar ze de topspelers het meest nodig heeft, in de defensie. De grootste topaankopen zijn namelijk opnieuw aanvallers, Kaka en Cristiano Ronaldo en van Raul Albiol mag niet verwacht worden dat hij de defensie op sleeptouw neemt.

Het beleid is namelijk ver te zoeken bij voorzitters die niet begrijpen dat je andere mensen, die wel verstand hebben van voetbal, het beleid moet laten maken. Natuurlijk heeft Perez wel zijn mensen in dienst voor het aankoopbeleid, maar zijn stem blijft doorslaggevend.

Ook in Nederland hebben we genoeg voorzitters die zich soms teveel in de media begeven. Voor de komst van Jan Reker was PSV een zee van rust, na zijn komst werd PSV een oceaan van onrust. Eerst was er het incident in de beker tegen Jong Heerenveen, waardoor PSV zomaar uit de beker vloog. Daarna maakte hij het nog veel bonter door, zowel in de media als binnen de club zelf, Lemic en zijn vrienden hardhandig aan te pakken. Zo werden echte clubmannen als Piet de Visser en Stan Valckx geslachtofferd. Als de ene rel voorbij is, dan is het bij Reker alweer wachten op de volgende.

Bij FC Twente ontpopt Joop Munsterman zich ondertussen ook tot een vaste naam op de voorpagina’s van de Nederlandse kranten. Hij hield zich eerst nog op de achtergrond en zette een goede organisatie neer. Tegenwoordig lijkt hij echter niet meer weg te slaan uit de media.

Met loze beloftes haalt hij de woede van spelers op zijn hals. Zo was er in de winterstop het contract van Rob Wielaert, waar in principe een akkoord over was, dat plots niet meer bestond. Hierdoor kon Munsterman net wat meer geld vragen voor zijn toenmalige aanvoerder, maar het zaaide ook veel kwaad bloed en onrust binnen de club.

Deze zomer maakt Munsterman het alleen nog maar bonter. Hij ruziet over de transfer van Arnautovic, claimde een akkoord te hebben met Cissé en hij kaapte Kuiper zomaar voor de neus van Vitesse en AZ weg. Tussen de bedrijven door opende hij nog even de oorlog met PSV en Ajax over de transfers van Ten Hag en Elia. Het is me het zomertje wel voor Munsterman.

Munsterman dicteert

Munsterman dicteert

De mediaoptredens van voorzitters hebben zelden een toegevoegde waarde. Ik hoef niet van de voorzitter te horen dat FC Twente ‘gekke Henkie’ niet is en ook ‘de bank niet is’. Onderhandel dat lekker met de clubs zelf uit en houdt zo zowel die club als de desbetreffende speler in zijn waarde.

Natuurlijk is het leuk om excentrieke mensen te hebben in de voetballerij, maar het mag soms wel eens een beetje minder. Toch, als een journalist je belt, mag je best wel eens een keer wat lauwere uitspraken doen. Zo voorkom je onnodige heisa en houdt je ook de pers te vriend.

Het kan niet zo zijn dat je als voorzitter meer in het nieuws bent dan de mensen waar het werkelijk om gaat, de trainers en spelers. Nee, de voorzitters moeten lekker achter de schermen blijven en werken aan de basis van je club. Als je dan succes hebt mag je dat, zoals Scheringa deed, best even niet uit het nieuws weg te slaan zijn. Om daarna weer terug te keren naar de achtergrond, want daar hoor je thuis als leidinggevende. Er zijn namelijk mensen in je organisatie die meer verstand van voetbal hebben.

Reblog this post [with Zemanta]

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter