Ekster Jol zoekt regenbogen

De lijdensweg van Martin Jol bij Ajax is ten einde. Op het moment dat de ruimte tussen de ambities en prestaties van de Amsterdamse club het grootste is, vertrekt de Hagenees met de staart tussen de benen. Hij heeft er genoeg van. Hij kan niet werken met deze selectie, niet zolang er geen vleugelspelers zijn, niet zolang er geen geld is. Het huwelijk tussen trainer en voetbalclub houdt daarom definitief op. De ekster is gevlogen.

Jol had het liefst een regenboog gevonden in Amsterdam. Zoals het aloude adagium zegt; Aan het einde van de regenboog, staat een pot met goud. Daar houdt Jol wel van. Uitgeven, nog meer uitgeven en als de prestaties dan nog niet naar wens zijn, gaan klagen bij het bestuur om nog meer uit te willen geven. Zoals hij bij Tottenham deed, waar ze in het begin wegliepen met zijn aanpak. Zoals ook Hamburg gecharmeerd was van Jol. Helaas was dat avontuur van korte duur.

Nee, dan zijn tijd bij Ajax. Hij kreeg bij zijn aanstelling een selectie in zijn schoot geworpen die meteen om het kampioenschap kon strijden. Toch was een kwaliteitsinjectie nodig, aldus Jol. Demy De Zeeuw kwam, Lodeiro, Pantelic en Atouba volgden. Later besteedde hij nog wat duiten aan El Hamdaoui, Ooijer, Tainio en Mido. En Ronald Graafland, niet te vergeten. Dat alles kon niet verhelpen dat Ajax wederom twee keer de titel misliep, met een selectie die qua basisniveau beter was dan die van Twente, PSV en AZ.

Succes was er wel, zij het schamel. De KNVB Beker was een prooi voor zijn team, na een veegpartij tegen de zielloze rivaal uit Zuid, Feyenoord. Ook werd zelfs voor het eerst in een aantal seizoenen de Champions League gehaald. Was dat de verdienste van Jol? Of verbloemde de individuele klasse van een aantal spelers het feit dat de coach nog steeds geen herkenbaar voetbal op de mat kon brengen?

Gedurende zijn ambtstermijn flirtte Jol opzichtig met een aantal buitenlandse clubs. Afgelopen zomer nog, toen Fulham zich meldde in Amsterdam. De coach had er zelf wel oren naar, want in Londen hebben ze hele grote geldzakken. Groter dan in onze hoofdstad. Ajax hield echter voet bij stuk, en verlangde geheel terecht een flinke pot goud voor de Hagenees, die een doorlopend contract had. Dat zat de bulldog van de Nederlandse velden niet helemaal lekker. Bij Ajax was het glimmende er van af. Bladgoud, dat was er nog over in de ArenA.

Het was aan hem te zien dat de frustratie van die afgeketste transfer aan hem vrat. Zoals ook het stuggere optreden van directeur Rik van den Boog hem geen goed deed. Jol had graag zoals in het verleden carte blanche gekregen van de club, maar gezien de financiële situatie was dat niet mogelijk. Dus gromde hij wat in de media. Hij had geen vleugelspelers. Met een zak geld zou het allemaal verholpen zijn. Dan kon hij weer de boer op, en één van zijn vele vriendjes binnenhalen, al dan niet met behulp van goede kennis en zaakwaarnemer Mino Raiola. Maar Ajax boog niet. Van Den Boog boog niet. Dus was de ekster ontevreden. Hij zocht iets glimmends.

Ondertussen doolde Ajax over het veld, op zoek naar een identiteit. Sterspeler Suarez liep al het gehele seizoen gefrustreerd over het veld, en beet daardoor van zich af in de topper tegen PSV. Het was het enige spraakmakende wapenfeit van de Amsterdammers in de laatste paar weken. Dat mag een coach zich aanrekenen.

Ik betwijfel ten zeerste of Jol zichzelf ook maar iets kwalijk neemt. Hij zoekt veel liever verder naar regenbogen. In Newcastle is er vandaag eentje opgedoken. Met een flinke pot goud aan het einde. Het is een kwestie van tijd voordat hij weer uitvliegt. Onze ekster.

About Gino van Montfort

Gino is hoofdredacteur en mede-oprichter van Catenaccio. Hij is al van kinds af aan voor Feyenoord, maar laat in zijn artikelen vooral een merkwaardige interesse zien in clubs, spelers en verhalen uit Zuid-Amerika. Oh, en nu Feyenoord het wat minder doet, hoor je hem vooral over zijn andere grote liefde: Real Madrid. Volg Gino op Twitter | Meer artikelen van Gino