Een jaar zonder Raúl

Een jaar geleden nam Real Madrid afscheid van haar aanvoerder. Boegbeeld, modelprof en publiekslieveling Raúl Gonzalez Blanco verklaarde met tranen in zijn ogen dat hij naar Schalke 04 vertrok. Hij wilde meer spelen, voelde zich nog capabel genoeg om basisspeler te zijn. Schalke, bij monde van Felix Magath, bood hem dat. Na zestien seizoenen maagdelijk wit koos hij voor het Königsblau. Nu is het een jaar geleden, en het voelt niet hetzelfde.


Natuurlijk, Real Madrid had een spectaculair seizoen. De merengues haalden de halve finale van de Champions League, wonnen de beker en eindigden met een zeer respectabel puntenaantal tweede in de competitie. Boven alles werd er voor het eerst in lange tijd getoond dat men weer vrees moet hebben voor dit Real. Op een goede dag spelen ze vrijwel elke ploeg het snot voor ogen en maken ze het Barcelona verdomd lastig. Maar het is wennen, zonder Raúl.

Zonder de eeuwige nummer zeven, el Siete, is het behelpen met het enige jeugdproduct dat basisspeler is. Iker Casillas, voor Madridista’s ‘San Iker’, is nu definitief tot een levende legende verworden. Al kan dat ook te maken hebben met zijn aandeel in de WK-winst van Spanje vorige zomer. Echter, Madridista’s, en dus ook ik, klampen zich vast aan het idee dat hij nu de grootste held van allemaal is. Niet Ronaldo, niet Özil, niet Kaká, maar Iker. Waar het Raúl zou moeten zijn.

Misplaatst vond ik hem, in het blauw van Schalke. Niet dat ik iets heb tegen die club. Integendeel, het is een schitterende vereniging met prachtig fanatiek publiek, het soort publiek dat hij gewend was in Madrid. Maar iets klopt er niet met Raúl in een blauw shirt. Gelukkig was het Champions League-tenue van Schalke wit.

Het mag geen toeval zijn dat Raúl zich het meest liet gelden in dat witte tenue. Hij leidde met al zijn ervaring Schalke naar de halve finales, via prachtige triomfen tegen Valencia en Internazionale. Een prachtprestatie.

Toch had ik hem graag in de halve finale tegen Barcelona gezien. In het Camp Nou. In het vijandelijke strafschopgebied. Één steekbal, één fractie van onoplettendheid. Een bollend net. Het vingertje op de mond.

Helaas mocht dat niet zo zijn. Het is wennen zonder hem.

Catenaccio heeft ook een boek uitgebracht. “Wij houden, ondanks alles, van voetbal” is alleen online te bestellen via deze link voor maar 13,99 (excl. verzendkosten). Haal hem nu in huis!

About Gino van Montfort

Gino is hoofdredacteur en mede-oprichter van Catenaccio. Hij is al van kinds af aan voor Feyenoord, maar laat in zijn artikelen vooral een merkwaardige interesse zien in clubs, spelers en verhalen uit Zuid-Amerika. Oh, en nu Feyenoord het wat minder doet, hoor je hem vooral over zijn andere grote liefde: Real Madrid. Volg Gino op Twitter | Meer artikelen van Gino