Doorstroom competitie

Elke zomer is het weer een hel op de transfermarkt. Spelers gaan en spelers komen. Met geld word gesmeten, de miljoenen vliegen in de rondte alsof het niets is. In Engeland en Spanje is het altijd een drukte van jewelste op de transfermarkt. Maar ook Nederland werpt een blik op de buitenlandse en binnenlandse kraampjes van deze markt.  Eén vraag blijft voortsudderen: bederft dit het voetbal niet?

naamloos 

In Nederland worden talenten op relatief jonge leeftijd al bij de selectie gevoegd. De grote talenten verlaten Nederland rond hun twintigste leefjaar, met altijd dat riante salaris in hun achterhoofd. Salarissen waar de Nederlandse clubs niet aan kunnen tippen. In een competitie als Italië zou dit not done zijn. Daar word je gerijpt tot dat je een goede speler bent die weet wat het profvoetbal inhoudt. Alsof je met jochies van negentien een kampioenschap haalt, zei Tomasson in de Voetbal International. Gelijk heeft hij, de man die zelf op 16 jarige leeftijd bij de selectie werd gevoegd en op jonge leeftijd verkaste naar Heereveen. Het is zonde dat de supporters niet langer kunnen genieten van de kroonjuwelen binnen hun ploegje. Wesley Sneijder, Eljero Elia, Marcus Berg en nog velen die op jonge leeftijd naar het buitenland verkassen. Wesley Sneijder was in het seizoen 2006/2007 de constante doorslaggevende en beslissende middenvelder van Ajax die ze nu zo hard nodig hebben. Real Madrid stond wel open voor de creatieve middenvelder. Ajax had nog geen gedag gezegd of Wesley stond al naast Schuster in Madrid.

Een ander voorbeeld: in 2007 keek iedereen merkwaardig op toen FC Twente voor twee ton Eljero Elia kocht van ADO. Twee jaar later speelt Elia bij Hamburg, en kan Twente elf miljoen op hun bankrekening bijschrijven. Dit voorbeeld is typerend voor het Nederlandse voetbal. Eén superseizoen, en de speler vertrekt naar het buitenland.

naamloos1

Modelprof Paolo Maldini bleef zijn club altijd trouw. Het rood en zwart van Milan stroomde door zijn hart en hij liet de club niet de steek. 23 jaar trouw aan de club uit  stad Milan. In de voetballerij komen deze voorbeelden steeds minder voor. Met name in Nederland, waar spelers als Emanuelson, Afellay en Bahia uitzondering zijn. En dan hebben we het over spelers die pas 5 jaar bij hun club spelen. Toch vind iedereen dat deze drie en vele andere vedettes toch een keer de stap moeten zetten. Elke goede voetballer die uitkomt in de Nederlandse competitie is zo weer verdwenen. Of hij nou van ADO naar FC Twente gaat, of van Ajax naar Real Madrid.

Ooit telde in Nederland maar één ding: clubliefde. Maar dat woord is nu het woord van de supporter, van de twaalfde man. Een speler zou nimmer dit woord uitspreken. Hij wil doorstromen naar de top. Natuurlijk wil hij dat, maar waarom zo jong? Waarom niet rijpen bij je ploeg. Soms moet je weten waarneer je je kans moet pakken. Je kan beter eerst enkele jaren rijpen, voordat je de eventuele stap naar een topclub maakt. Elk jaar hebben de Nederlandse clubs hoge verwachtingen in Europa. Maar als ze de eerste wedstrijd spelen merken ze dat die ene fantastische verdediger, die sublieme middenvelder of de scorende spits weg is. Verkocht aan een rivaal of aan grote buitenlandse club. Vorig jaar was het duidelijk dat FC Twente een goed team had. Het overgebleven team, met mooie aankopen als Ruiz en Akram, zal de geschiedenis hoogstwaarschijnlijk niet kunnen herhalen. Vorig jaar was het Arnoutovic, Eljero Elia of dan wel niet de robuuste Robbie Wielaert die de ploeg op sleeptouw kon nemen. FC Twente had deze drie goed kunnen gebruiken voor het komende seizoen. Het word tijd dat Nederlandse clubs gaan beseffen dat je op een team moet bouwen. En dat doe je niet door te kopen en te verkopen. Dat doe je met clubliefde.

About Gilles