De tomeloze ambitie van Merab Jordania

Zomaar een interview in Voetbal International met de Georgische eigenaar van Vitesse. Acht pagina’s heeft Jordania nodig om zijn visie op de juiste manier ten toon te spreiden. Gewoon praten over voetbal, zijn kijk op voetbal en het project Vitesse. Op het eerste oog een enthousiast interview met een voetbalgek, die Vitesse naar de Nederlandse top wil leiden. Degene die wat aandachtiger naar het interview kijkt ziet echter ook andere belangen aan het oppervlak verschijnen.

Merab Jordania op de tribune van Vitesse

Merab Jordania op de tribune van Vitesse

Chelsea-connectie

In het hele interview wordt de eigenaar van Vitesse amper ondervraagd over Roman Abramovich en Chelsea. Toch wist de Georgiër bijna iedere vraag richting zijn Russische vriend en Chelsea te herleiden. De naam Chelsea neemt hij elf keer in de mond, terwijl zijn vriend Abramovich zelfs dertien keer met naam vermeld werd. Indirecte verwijzingen naar Chelsea en Abramovich zijn in deze telling nog niet eens meegenomen.

Probeer dan nog maar eens te beweren dat er geen banden bestaan tussen de invloedrijke Rus en Jordania. Vitesse is gewoon een nieuwe schakel geworden in het enorme netwerk dat Abramovich binnen de voetbalwereld heeft ontsponnen. Een spinnenweb waar langzamerhand niemand meer aan ontkomt.

Spelers worden op jonge leeftijd massaal naar Europa gehaald, om daar ondergebracht te worden bij één van de filialen van Chelsea. De grootste Braziliaanse talenten worden ondergebracht bij Benfica, Afrikaanse talenten vinden onderdak bij Sparta Praag en vroeger deed bijvoorbeeld PSV mee aan dit spelletje, door eveneens buitenlandse talenten onderdak te bieden. Wanneer de speler bevalt wordt hij door de grote baas bij Chelsea opgekocht. Dat het geld die deze transfers zouden moeten opbrengen niet bij de verkopende club terechtkomt, kan PSV inmiddels als geen ander navertellen.

Jordania loopt rond op het armoedige complex van Vitesse

Jordania loopt rond op het armoedige complex van Vitesse

Onlangs traden weer nieuwe clubs toe tot dit netwerk. Frank Arnesen liet via zijn connecties HSV binnen, met de komst van Töre en Bruma als logisch gevolg. Ook Leicester City kwam in handen van een voorzitter, die connecties heeft met de invloedrijke zaakwaarnemer Pini Zahavi. Niet geheel toevallig verhuurde Chelsea direct wat spelers aan de club.

Het is ook het lot wat Vitesse te wachten staat. Talentvolle spelers een platform bieden om zich in Europa te ontwikkelen. Er is geen competitie die zich daar beter voor leent dan de Nederlandse. Iets wat Jordania ook beaamt in het interview met VI: “Nederland is een playing nation. Hier speelt iedereen technisch voetbal. Natuurlijk, als je goede resultaten haalt in een opleidingscompetitie kun je ook heel goed zaken doen. “ Oftewel: Nederland als opleidingscompetitie voor Chelsea.

Champions League

Belangrijk hierin is het spelen van Champions League voetbal. Deze competitie trekt iedere voetbalfan ter wereld aan en het acteren in het kampioenenbal maakt het aantrekken van spelers aanzienlijk makkelijker. Wil je echt als opleidingsclub gaan fungeren voor Chelsea, dan is het behalen van Champions League-voetbal dus essentieel, aangezien je slechts dan de grootste talenten kan binnenhalen. Niet voor niets benoemt Jordania in dit interview meerdere malen dat het bereiken van de Champions League zijn einddoel is. Kampioen worden is een stuk minder interessant, wat telt is het kampioenenbal.

Tevens was een verbetering van de accommodatie nodig, aangezien veel spelers daar op afknapten. Het verklaart de enorme investeringen die Vitesse doet in zijn complex. Alles wordt uit de kast getrokken om Chelsea een helpende hand toe te steken in de toekomst.

Albert Ferrer

Jordania over Ferrer: "Ik kan zijn toekomst als trainer vernietigen."

Jordania over Ferrer: "Ik kan zijn toekomst als trainer vernietigen."

Vanuit het Chelsea-oogpunt is het probleem rond Albert Ferrer ook een stuk beter te begrijpen. Al weken zit de Spaanse manager op de schopstoel in Arnhem, maar niemand werkt hem buiten. “Ontslag ik Ferrer zonder hem de kans te geven het team vanaf de voorbereiding te leiden, dan kan ik zijn toekomst als trainer vernietigen”, weet ook Jordania. Aangezien Ferrer een vriend is van Michael Emenalo, die binnen Chelsea steeds machtiger wordt, zou hij er niet uitgeschopt worden, zolang er voor hem geen nieuwe club in het netwerk gevonden is. De carrière van de Spanjaard gaat in dit geval even boven het belang van Vitesse. Eerdaags wordt de trainer er waarschijnlijk rustig uitgewipt, om enkele maanden later doodleuk ergens anders in het netwerk rond Abramovich weer op te duiken. Alsof er niets gebeurd is.

Uitbuiting supporters

Al bij zijn aantreden meldden wij dat de komst van Jordania wel eens gepaard kon gaan met het uitbuiten van de trouwe supporters. Een gedachte die helaas waarheid werd. Ondanks de dramatische resultaten gaat de prijs van de seizoenskaarten met 7.5 procent de lucht in het komende seizoen. Een prijsstijgingen die wordt gerechtvaardigd door een oefenwedstrijd tegen, jawel, Chelsea.

Ondertussen doet Vitesse, net als bijvoorbeeld Chelsea, vrijwel geen enkele moeite de inkomsten uit overige inkomstenbronnen te verhogen. De club speelt zonder shirtsponsor en Jordania meldt dat de inkomsten uit media ook geen prioriteit hebben.

Totale macht

Het strookt allemaal met het ideaalbeeld dat Jordania lijkt te hebben bij het leiden van een club: totale macht. De man zijn die de geldkraan beheert, in de bestuurskamer de baas is, op technisch vlak alle touwtjes in handen heeft en zelfs op het veld zijn eigen invloed probeert door te duwen. Schimmige makelaars worden plots geaccepteerd, dubieuze transfers vinden simpel doorgang en zwart geld uit Rusland kan simpel witgewassen worden via spelershandel.

Jordania bewondert Abramovich, die bij Chelsea dit niveau van macht verkregen heeft: “Ik heb mijn vriend (Abramovich red.) gebeld en het werd geregeld. Niemand bij Chelsea is er blij mee. De staf en spelers zaten bepaald niet op deze trip te wachten. Maar dat maakt niet uit. Ze moeten gewoon.”

In het interview met VI geeft de eigenaar van Vitesse zelfs toe dat hij zijn club op deze criteria heeft uitgekozen: “Maar Vitesse leek me uiteindelijk beter. Die club was helemaal kapot. Vernietigd. Alles stond daar op nul Dat was voor mij interessanter.”

Een vernietigde club was ideaal voor Jordania

Een vernietigde club was ideaal voor Jordania

Inmiddels heeft de charismatische voorzitter uit Georgië inderdaad alle touwtjes binnen Vitesse in handen. Door zijn excessieve investeringen is Vitesse afhankelijk van hem om de begroting rond te krijgen en dus is er van democratische besluitvorming geen sprake meer. Wie betaalt, bepaalt. Ook binnen Vitesse.

Gevaar

Met de capitulatie voor het Russische geld is Vitesse nu definitief overgeleverd aan de grillen van de ambitieuze Merab Jordania. Met zijn reusachtige investeringen zal hij er ongetwijfeld voor zorgen dat Vitesse zich op de korte termijn bij de Nederlandse top gaat voegen. Op de lange termijn zijn er echter grote risico’s. De club uit Arnhem kan namelijk niet meer op eigen benen staan en is financieel totaal afhankelijk van het geld uit Rusland. Op een dag zou deze geldkraan echter dichtgaan en de grote vraag is wat er dan nog over is van Vitesse.

De peperdure selectie zal ongetwijfeld het hazenpad kiezen, de massaal toegestroomde successupporters zullen snel volgen, terwijl ook de organisatie die rond Jordania is opgebouwd ineen zal storten. Op de bank rest een miljoenenschuld en de nieuwe bestuurders moeten gaan werken met een begroting die grote tekorten toont. Wat overblijft is een peperdure accommodatie en de hondstrouwe supporters, die zich verraden voelen door hun voormalige eigenaar.

De tomeloze ambitie van Jordania is leuk zolang hij eigenaar is bij Vitesse, maar vrees de dag dat hij vertrekt. Achter zich laat hij een spoor van vernielingen na. Na hem de zondvloed. Of een nieuwe exorbitant rijke eigenaar natuurlijk. Vitesse wordt echter de komende jaren nooit meer de club die geleid wordt door mensen die het een warm hart toedragen en met kleine stapjes de weg naar de top willen bewandelen. Een afschrikwekkend beeld voor degenen die de club daadwerkelijk in hun hart hebben gesloten.

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter