De romantiek is weg

In het hedendaagse voetbal is er nog maar weinig romantiek te bespeuren. Charmante en gezellige tribunes maken plaats voor de grijze mastodonten die ‘multifunctionele complexen’ worden genoemd. Jammer genoeg krijgen we nu ook in België te maken met deze praktijken.

©STVV.com

©STVV.com

STVV, of voluit Koninklijke Sint-Truidense Voetbal Vereniging, was vroeger dé grote angstgegner van het grote Anderlecht. Waarom? Wel, het speelveld van de club werd wel eens ‘De Hel van Staaien’ genoemd. De hoofdstedelingen zaten met een groot ei in de broek als het moest afzakken naar Haspengouw.

Een tot de verbeelding sprekend verhaal is er eentje uit het seizoen ’65-’66. De Kanaries behaalden in dat seizoen de tweede plaats na… jawel, Anderlecht. De Truienaren wilden koste wat kost de overwinning thuishouden en haalden daarvoor alles uit de kast. Het gerucht doet de ronde dat op de vooravond van de thuiswedstrijd tegen Anderlecht de plaatselijke landbouwer met de tractor over het veld kwam rijden om de technisch onderlegde grootmacht uit Brussel uit hun spel te halen. Met succes, zo bleek, want STVV haalde de bovenhand met 2-0.

Wat een eenmalig succes leek te zijn werd traditie. Niet alleen voor Anderlecht trouwens. De zogenaamde ‘grote’ ploegen hadden het jaar na jaar zéér moeilijk op Staaien. Een sprekend voorbeeld is het seizoen ’96-’97. De volledige top vijf van dat seizoen moest het onderspit delven op Staaien.

Tegenwoordig is Staaien niet meer. Met een knipoog naar het verleden werd de naam veranderd naar Stayen. De woonwijk waarin het stadion gelegen is heette vroeger namelijk zo. Dit lijkt niet meer dan een charmeoffensief te zijn van een rijke voorzitter die de gemoederen wil sussen. De supporters hun, volledig terechte, motto is: “Met bakstenen win je geen wedstrijden!”. En gelijk hebben ze.

Het was al even slikken toen ik de plannen bekeek, een vijftal jaar geleden. Staaien zou een ware voetbaltempel worden met winkels, fitnessruimtes en dergelijke. In mei 2011 is het eigenlijk nog allemaal veel erger. Onder het veld komt een ondergrondse parkeerplaats, er komt een volledig nieuwe hoofdtribune en sinds vorig jaar staat er al een hotel langs het veld. Het belangrijkste is echter nog niet vermeld. Vanaf volgend jaar speelt STVV op kunstgras. Een team dat bekend is vanwege zijn karaktervoetbal, het vechtvoetbal en de Truiense leemgrond, zal zich nu voortaan moeten bewijzen op een perfecte, effen en plastieken grasmat. De club verkoopt zijn ziel.

Nooit meer zullen de camera’s na een doelpunt staan daveren alsof het een aardbeving betreft. Nooit meer zullen de supporters en spelers nog het gras kunnen ruiken. Nooit meer vechtwedstrijden waarbij de bal in de modder blijft steken. De romantiek is weg.

About Pieter-Jan