De Marokkaanse Ronaldo

Het was een grote verrassing voor mij toen ik het verzoek kreeg wat te
schrijven over Jaouad Zairi. Voor mij was Zairi namelijk een redelijk
onbeschreven blad. Ja, ik kende hem wel, maar alleen van horen zeggen.
Een kleine zoektocht later kwam ik achter het verhaal dat bij de
voetballer Zairi hoort. Een indrukwekkend verhaal voor een speler van
slechts 25, misschien wordt het tijd dat er een biografie over hem gaat
verschijnen? Afijn, hier een kleine impressie van het leven van Jaouad
Zairi.

Zairi in actie
Zairi in actie

Zairi zag het levenslicht in Marokko. Hij groeide op in een grote familie in de plaats Taza, die in het centrum van Marokko ligt. De kleine Jaouad droomde van fantastische doelpunten in het Marokkaanse elftal. Hij wilde voor Marokko worden wat Maradona voor Argentinië is. De grote nationale voetbalheld. Jaouad nam zijn droom erg serieus en samen met zijn vriendjes was hij altijd op het voetbalveld te vinden. Of het nou ’s ochtends of ’s avonds was, als er gevoetbald werd dan was Jaouad er altijd bij. Zijn droom kreeg gestalte toen opeens een Franse scout naast het voetbalveld stond. Jaouad speelde de wedstrijd van zijn leven en na de wedstrijd kwam de scout naar hem toe: “Zou jij misschien in Frankrijk willen gaan voetballen?” Jaouad twijfelde geen moment en riep meteen: “Ja, natuurlijk wil ik dat.” Nog geen week later zat hij als vijftienjarige in Frankrijk, bij de tweedeklasser FC Gueugnon.

Eenmaal in Frankrijk aangekomen liep zijn droom wat vertraging op. In de eerste selectie van FC Gueugnon was namelijk geen plaats voor Zairi, hij moest eerst maar eens in de jeugd indruk gaan maken. Daar zag hij dat hij lang niet de enige Afrikaan was die van de straat was geplukt. Maar in plaats van op te geven, knokte Zairi voor zijn plaats. Na drie jaar zwoegen in de jeugd, kwam eindelijk de beloning voor Zairi: volgend seizoen zit hij bij de eerste selectie. De trainer zag in hem een goede rechtsbuiten en Zairi maakte die belofte volledig waar. Binnen de kortste keren was hij niet meer weg te denken uit de basis van FC Gueugnon en even later stonden de teams in de Ligue 1 ook voor hem in de rij. Zairi koos voor FC Sochaux en dus kreeg zijn carrière, op achttienjarige leeftijd, weer een nieuwe wending.

 

Zairi in opperste concentratie
Zairi in opperste concentratie

 

Ook bij Sochaux maakte Zairi al snel zijn belofte waar. Zonder dat hij ontzettend veel efficiëntie koppelde aan zijn spel, was hij toch een zekere factor. Van het ene op het andere moment was dit echter voorbij, want Domenica Bijotat werd de nieuwe trainer. Die zag het totaal niet zitten in de wispelturige Zairi en in zijn vijfde seizoen bij FC Sochaux was Zairi opeens terug bij af. Na een half jaar niet spelen, was Zairi het helemaal zat en hij moest en zal vertrekken. Olympique Lyon had interesse in hem, maar Zairi koos voor het geld en trok naar Saoudi Arabië. Daar ging hij op uitleenbasis spelen bij Al-Ittihad. Terug in de Arabische cultuur voelde Zairi zich eigenlijk helemaal niet meer thuis. Hij was gewend aan Frankrijk, aan de Franse cultuur. Al-Ittihad voelde dan ook aan als een koud bad en ondanks dat hij prima presteerde keerde hij terug naar FC Sochaux. Die wilden de Marokkaanse international echter niet meer hebben en het seizoen erop kon Zairi opnieuw een nieuwe club gaan zoeken.

In Portugal kwam zijn zoektocht tot een goed einde, want FC Boavista lijfde de talentvolle rechtsbuiten in. Op dat moment was hij nog steeds pas 23 jaar, hij ging dus nog steeds door als ‘een groot talent’. Maar het manco van Zairi was dat hij een beetje aan dat stempel bleef kleven. De jongen die als vijftienjarige naar Frankrijk trok, werd namelijk nooit een echte superster. Natuurlijk, hij heeft iedere Franse verdediger al een keer gepasseerd, maar zijn rendement is ondermaats. Ook in Portugal kampte hij met dit probleem en na een jaar lang ploeteren, ging Zairi weer terug naar het door hem zo geliefde Frankrijk. Maar ook bij FC Nantes kon Zairi zijn grote belofte niet inlossen en hij trok met de staart tussen zijn benen naar Griekenland. Daar kon hij gaan spelen voor FC Asteras Tripolis, dat meedraait in de middenmoot van Griekenland. Zonder overdreven veel rendement te halen uit zijn spel heeft Zairi alweer een nieuwe toptransfer bewerkstelligd. Volgend seizoen zal hij namelijk gaan spelen voor de Griekse topclub Olympiakos. Maar of dat een succes wordt voor het eeuwige Marokkaanse talent valt nog te betwijfelen.

 

Zairi juicht
Zairi juicht

De enige plaats waar Zairi wel veel rendement haalt, is in het Marokkaanse elftal. Daar schittert hij als op de Marokkaanse pleintjes. De grootste indruk maakte hij op de Afrika Cup van 2004. Zairi speelde als nooit te voren en met zijn galavoorstellingen leidde hij Marokko naar de finale van het prestigieuze toernooi. Die ging weliswaar verloren, maar sindsdien zit hij vast aan de eeuwige vergelijking met de Portugees Cristiano Ronaldo. Hun spel heeft ook veel overeenkomsten, maar Ronaldo is er rendement uit gaan halen en bij Zairi moet dat moment nog gaan komen. Misschien komt dat wel volgend jaar en beeft iedereen van het Olympiakos met Zairi. Dat is echter allemaal toekomstmuziek, tot nu toe is Zairi het eeuwige talent gebleven.

About Pieter Zwart

Pieter is naast eindredacteur bij Catenaccio ook bureauredacteur bij Voetbal International. Hij is al vanaf het begin betrokken bij Catenaccio. Pieter richt zich vooral op financiële en tactische analyses, maar schrijft ook andere onderzoeksartikelen. Volg Pieter op Twitter | Meer artikelen van Pieter