De boemeltrein van Koeman

Ronald Koeman op het station. De treinen richting Valencia, Lissabon en Barcelona rijden niet meer. Althans, niet voor hem. Hij moet de intercity’s aan zich voorbij laten gaan. Hij weet het ook wel. Heel toevallig kwam er een stoptrein richting Alkmaar. Maar daar was hij ook al snel klaar. Waarschijnlijk was de reiskostenvergoeding niet hoog genoeg. Uit zijn ooghoek ziet hij ineens iets. Heel langzaam stopt er iets voor zijn neus. Rotterdam staat er voorop. Snel stapt hij in, blij dat er nog iemand aan hem denkt. Met een gang van 5 kilometer per uur vertrekt het boemeltreintje. Bestemming: Rotterdam-Zuid.

Koeman en Van Bronckhorst werkten al eerder samen bij Feyenoord

Lopend door het treintje praat hij wat. Hij kijkt wat. Op een gegeven moment komt hij in gesprek met een man. “Eric Gudde is naam.” “Aangenaam, Ronald Koeman. U bent op schoolreisje neem ik aan. Aan welke klas geeft U les, VWO 4 gok ik?” “Nee, meneer Koeman, ik ben algemeen directeur van Feyenoord. Wat U ziet zijn de selectiespelers van Feyenoord 1.” Koeman slikt even. “Waar ben ik in godsnaam beland?” “Meneer Gudde, Leroy heeft kauwgom in mijn haar geplakt!” klinkt er ineens vanuit de wagon. “Leroy, nu ga je echt te Fer. Je blijft gewoon van Ricky’s Haaren af. Je weet wat er nu gaat gebeuren hè? We bellen eerst je ouders op en dan word je uit het treintje gezet. Dan mag je met de straftrein. Naar Enschede.”

Koeman vervolgt het gesprek met Gudde. “Waarom kwamen jullie bij mij uit?” “Je was de enige die wilde. We konden kiezen tussen jou en Marco van Basten. Nou, dan weet je het wel hoor. Stond hij ineens met een roodwit sjaaltje bij Port of Rotterdam.” Koeman: “Je gaat toch niet bij een haven staan. Doe het dan op een station. Daar komen tenminste treinen langs.”

In zijn hoofd maakt Koeman alvast een opstelling. 4-3-3 zal het worden: Darley; Fernandez, De Vrij, Vlaar, Nelom; El Ahmadi, Mokotjo, Fer; Biseswar, Fernandez, Cisse. Maar als hij de opstelling bij langs loopt schikt hij:
Darley is nog nooit een heel seizoen fit geweest, Fernandez idem. De Vrij lijkt net vijftien, Vlaar heeft de stem en de leiderscapaciteit van een puber en Nelom heeft het aardig gedaan bij het kleine broertje. El Ahmadi kan beter solliciteren bij PostNL, Mokotjo’s naam is niet uit te spreken en Leroy Fer wil koste wat het kost naar FC Twente. Dan heb je nog Biseswar, die even constant is als een knipperlicht. Gyon Fernandez kan vooral goed rennen en Cisse krijgt na een week voorbereiding weer last van zijn teen.

Koeman observeert het gehele treintje nogmaals. Nu pas ziet hij het. Het boemeltreintje valt van ellende uit elkaar. Er is geen geld om iets te verbeteren. Als er een onderdeel wegvalt is het maar de vraag of het vervangen kan worden. Talenten worden op vroege leeftijd weggekaapt, er is geen tijd om een bepalende speler te worden. Zodra Inter, Chelsea of zelfs PSV met de flappen zwaait weten ze het in de trein. Er valt weer een onderdeel weg.

Koeman heeft bewezen in een korte tijd een goed team te bouwen. Maar op de lange termijn is de keuze voor Koeman rampzalig. Ajax heeft na de periode Koeman zeven jaar moeten wachten op een kampioenschap. PSV werd in 2008 nog kampioen, maar na Koeman moest de gehele club weer opgebouwd worden. Valencia won onder Koeman nog wel de Copa del Rey, maar streed tevens tegen degradatie. Het eerste seizoen zal nog wel goed gaan onder Koeman. Hij is er toe in staat om Feyenoord rond plek zes te laten spelen. Maar het seizoen daarop wordt een ramp. Koeman is een kampioenenmaker, je moet het geen club op laten bouwen. Dat kan hij simpelweg niet, Koeman denkt niet verder dan de komende wedstrijd. Hoe spijtig het ook is, Feyenoord zal te maken krijgen met de erfenis van Ronald Koeman.

About Bartho