Commerciële waarde Champions League-finale onbenut

De Champions League, het geesteskind van de Europese voetbalbond UEFA, bestaat dit jaar officieel negentien jaar. In die tijdsspanne is de voetbalbeker uitgegroeid van ietwat amateuristisch bekertoernooi naar commercieel miljoenenbal. Tegenwoordig gaan er ongehoorde bedragen om in ’s werelds meest prestigieuze voetbalcompetitie. Maar, er is een terrein waar de hoge heren binnen de UEFA nog steeds de plank mis slaan. De finale van de Champions League is nog veel te traditioneel.

c6fd9_20100407230334_champions_league_ball_header

Foto van Nieuwslog.nl

Huidige situatie
Ieder jaar is er in mei het beslissende duel waar voetballiefhebbers naar uitkijken. Twee teams die zich, soms met enig geluk, naar het hoogste podium gevochten hebben, gaan de strijd met elkaar aan. Het podium hiervoor is een Europees topstadion, dat van alle gemakken is voorzien. Er is voor de organiserende stad de mogelijkheid om zichzelf te profileren, voorafgaand aan de aftrap. Dit mondt vaak uit in een theatrale show met veel overdadige kostuums, artistieke dansbewegingen en overige pracht en praal. Zelden is er een interessante notitie te plaatsen bij deze openingsceremonies. Dat is waar de schoen onder andere wringt.

Maar er is meer. Wat te denken van de exclusieve rechten voor officiële partners van de Champions League? Deze sponsoren krijgen niet alleen tijdens wedstrijddagen het alleenrecht op communicatie-uitingen, ook voor, tijdens en na de finale zijn zij de enige partijen die in beeld mogen komen. Daar betalen deze sponsoren goed voor, maar daardoor wordt de waarde van de commerciële zendtijd rondom het evenement vrijwel tenietgedaan.

Als laatste punt van kritiek is er de prijsuitreiking. De ceremoniële gang naar de erezitjes, waar UEFA-bobo’s hun volgeborrelde kop nog eens op de televisie moeten laten zien, is een traditie in het voetbal. Traditie is prima, maar de eeuwige confettiregen met bijbehorend vuurwerk gaat ook vervelen. Kom eens met iets nieuws, iets innovatiefs, iets uitdagends.
Toon lef.

Motivatie
Er is een duidelijke motivatie te formuleren om het format van de Champions League-finale te veranderen. Overkoepelende sportorganisaties zijn meestal erg goed in passief gedrag, waarin vooral de eigen belangen van bestuurders beschermd worden, en er erg reactief opgetreden wordt met betrekking tot (technologische) innovaties. Dit wordt bij de UEFA ondersteund door het feit dat er nog steeds geen technologische hulpmiddelen worden toegelaten in het voetbal. Het is een onbegrijpelijke situatie, die de bureaucratie van de bond nogmaals onderstreept. Passief, weinig streven naar verandering. Juist deze passieve houding zorgt voor een gemis aan commerciële waarde en daarmee ook inkomsten. Hier zou bij bestuurders toch een belletje moeten gaan rinkelen, want het woord inkomsten klinkt ze als muziek in de oren. Anders hadden ze de Champions League überhaupt niet opgericht.
Daarnaast is er het feit dat de Champions League finale, na het WK voetbal, de Olympische (Zomer- en Winter-)Spelen en het EK voetbal het meest prestigieuze sportevenement ter wereld is. Om die populariteit te benadrukken, zou de organisatie er juist voor kunnen kiezen om verschillende vormen van cultuur te verenigen in één evenement, voor, tijdens en na de finale. De amateuristische pogingen in het verleden ten spijt, kan dit een zeer interessante smeltkroes opleveren, mits de uitvoering op niveau is.

Voorbeeld
Wat dat betreft heeft de Champions League-finale een ideaal voorbeeld. Wereldwijd is de Amerikaanse Super Bowl het meest bekeken ééndagsevenement. Bij dit evenement, dat overigens bol staat van de commerciële uitingen en reclametijd, zijn facetten waar te nemen, die bij een Champions League-finale ook succesvol zouden zijn. Muziek, supportersbeleving en commercials bijvoorbeeld.

Ideale situatie
In de ideale situatie zou de Champions League-finale niet meer de eenheidsworst van weleer zijn, met de uitgemelkte uitzendformule. Nee, de ideale situatie zou de kijker een finale schenken waar de vonken van af spatten. Niet alleen op voetbalgebied.
Zo kan het evenement duidelijk aan waarde winnen, wanneer er ergens in het programma ruimte gevonden wordt voor een muziekoptreden van een populaire act. Daarnaast zou ingehaakt kunnen worden op moderne vormen van dans, naar goed voorbeeld van tv-shows als So You Think You Can Dance.
Wanneer dan de rust is aangebroken, strijden Europese merken niet alleen om zendtijd, maar ook om de meest originele, grappige of schokkende reclamespots. Zo stijgt niet alleen de waarde van de commerciële zendtijd in de rust, maar ook de naamsbekendheid en waarde van de finale als evenement.
Als laatste is er nog de huldiging. Deze maakt gebruik van de voordelen van huidige sociale media, en laat de spelers van dichtbij hun eigen belevingen van de huldiging filmen. Door livestreaming kan de hele wereld meegenieten. Het maakt de verslaggeving net dat stukje intiemer, spannender.

Conclusie
Het oude format van de Champions League kan met enkele subtiele wijzigingen, zoals hierboven aangegeven, zoveel meer teweegbrengen. Innovatie is nodig om het evenement fris en jong te houden. Hopelijk zien de bobo’s dat in. Ook al worden ook zij een dagje ouder.

About Gino van Montfort

Gino is hoofdredacteur en mede-oprichter van Catenaccio. Hij is al van kinds af aan voor Feyenoord, maar laat in zijn artikelen vooral een merkwaardige interesse zien in clubs, spelers en verhalen uit Zuid-Amerika. Oh, en nu Feyenoord het wat minder doet, hoor je hem vooral over zijn andere grote liefde: Real Madrid. Volg Gino op Twitter | Meer artikelen van Gino