Chelsea kiest voor de aanval

Het is veilig om te stellen dat Chelsea in de laatste jaren is uitgegroeid tot een echte Europese grootmacht. Dit is voor een groot deel de verdienste van Roman Abramovich, die honderden miljoenen euros spendeerde aan het aantrekken van de beste spelers ter wereld. Samen met succestrainer José Mourinho zette hij de club echt op de kaart. Al stuitte de club in het begin wel op de nodige kritiek, want Europees presenteerde Chelsea zich als een weinig frivool collectief. De tactiek was voornamelijk gebaseerd op het tegenhouden van de tegenstander, om vervolgens uit een snelle counter te scoren. Gelukkig lijkt Chelsea de laatste jaren op weg om dit stigma van zich af te gooien, want Carlo Ancelotti is een totaal andere weg ingeslagen met de Londenaren.

chelsea-vs-blackpool

Onder de Italiaanse manager rekende Chelsea vorig seizoen al voor een groot gedeelte af met dit stigma. Het elftal kwam in 38 duels tot een aantal van 103 treffers en incasseerde ‘slechts’ 32 goals. Het bleken de beste doelcijfers in jaren, maar de grootste winst lag ergens anders. Voor het eerst sinds twee seizoenen blonk Didier Drogba weer uit. Daarnaast ontwikkelde hij een uitstekende samenwerking met Anelka, Malouda en Lampard. Hierdoor kwam Malouda zelfs tot 12 treffers in de competitie, een aantal dat hij nooit eerder haalde. Daarnaast slechte Lampard voor het eerst in zijn carrière de grens van 20 goals. Aan de hand van deze vier spelers ontpopte Chelsea zich tot een geoliede doelpuntenmachine.

Het is iets dat Chelsea, zeker vorig seizoen, ook kan hard maken. Zo won de ploeg van Carlo Ancelotti met 8-0 van Wigan Athletic, ging Stoke City met 7-0 over de knie en werd Aston Villa met 7-1 aan de kant gezet. Ook Portsmouth, Sunderland en Blackburn Rovers moesten geloven aan de scoringsdrift van Chelsea. Zij werden allen verslagen met een verschil van vijf doelpunten of meer. Daarnaast kwam de club uit Londen in drie andere competitie duels nog tot vier goals of meer. Tot grote teveredenheid van voorzitter Roman Abramovich, die zich volgens insiders enorm ergerde aan de verdedigende opvatting uit het verleden.

Vorig seizoen heeft ook enorm bijgedragen aan de imagoverandering die Chelsea momenteel ondergaat. Want ook dit seizoen toont Chelsea zich weer een aanvalslustig elftal. Een feit dat direct in doelpunten werd uitgedrukt in de eerste wedstrijd van het seizoen. Zo werden Wigan Athletic en West Bromwich Albion allebei met 6-0 aan de kant gezet, terwijl Blackpool en MSK Zilina vier goals moesten incasseren. Het meest opvallende is dat Chelsea in een aantal van deze wedstrijden nog meer goals had moeten maken, maar simpelweg verzuimde om de kansen ook af te ronden. En dat allemaal gedurende twee seizoenen waarin nauwelijks werd geïnvesteerd in nieuwe topspelers. De club zag zelfs meer spelers vertrekken.

De uiteindelijke verandering bij Chelsea zit hem in de details van de tactiek, want nog altijd speelt de club een 4-3-3 systeem. Het elftal zet sinds de komst van Ancelotti eerder druk op de tegenstander, en speelt ook verder van de eigen goal af. Dat is een risico, gezien het relatief trage centrum van het elftal, maar voorlopig zeer succesvol. Daarnaast is Lampard steeds meer als een echte nummer 10 gaan spelen. De middenvelder sluit nu eerder en vaker aan bij de spits en komt hierdoor vaker in de positie om te scoren. Daar komt nog bij dat de flankspelers meer vrijheden hebben gekregen. Dit zorgt ervoor dat zij vaker naar binnen trekken om in scoringspositie te komen. Een ander bijkomstig voordeel hiervan is dat de backs meer ruimte krijgen om naar voren te gaan.

Al met al kan gesteld worden dat Chelsea dit seizoen bevestigt dat het eindelijk afrekent met haar negatieve imago. Niet langer speelt het elftal op de nul, maar wil het juist naar voren toe om te scoren. Door deze nieuwe benadering laten de Londenaren eindelijk zien het predicaat ‘topclub’ te kunnen dragen.

About Marcos Gonzales