Brugse derby: Klupzotten en Cercletrutten

15 augustus 2010 omstreeks acht uur ’s avonds in Brugge betreden 22 Brugse spelers het veld van het Jan Breydel stadion. Zij zijn de hoofdrolspelers in een nieuwe editie van de Brugse stadsderby tussen Club en Cercle. Zoals altijd is het een wedstrijd met veel emoties en tegenstellingen. De Klupzotten en Cercletrutten gaan tot het gaatje om elkaar de loef af te steken.

Tien minuten na het begin van het duel mag groen-zwart als eerste juichen, Renato Neto opent de score met het hoofd na een hoekschop. De Cercle-supporters beginnen al stilletjes hopen. Zou het na vijf nederlagen op rij eindelijk nog eens lukken? Cercle speelt sterk en kan stand houden tot aan de rust. Na de pauze brengen de blauw-zwarten sprankelend voetbal, wat snel resulteert in de 1-1. Club doet weer mee!  Het doel van Bram Verbist wordt nu belegerd totdat Club-aanvaller Perisic een rode kaart onder zijn neus wordt geschoven. De Cercle-supporters gaan er weer achter staan, dit is de enige wedstrijd op een jaar waar ze met genoeg zijn om het stadion echt te doen daveren. Cercle begint weer aan te vallen en ze maken nu aanspraak op de overwinning. vier minuten later is het al prijs, Frederik Boi maakt er 2-1 van: dit doelpunt en het doelpunt van een aantal jaren terug leverde, hem de bijnaam derby-boi op. Cercle probeert nu de stadsgenoot volledig dood te knijpen en dat lukt via Evens, die al zijn ploegmaats straal voorbij loopt richting de Club-bank om zijn middelvinger uit te steken. Die had duidelijk nog een rekening met hen te vereffenen! Club Raakt nu helemaal gefrustreerd met in het bijzonder Kouemaha, die eerst een trap uitdeelt en daarna nog een kopstoot geeft aan Cornelis, wat hem ook een rode kaart oplevert. Niet veel later fluit scheidsrechter Nzolo af en kan Cercle zichzelf weer kronen tot ploeg van ’t stad. Ze kunnen de buren nog vijftien speeldagen lang jennen en zetten daarom een feestje in tot in de vroege uurtjes!

Oorsprong

Beide ploegen zijn opgericht aan het eind van de negentiende eeuw, waardoor ze elkaar al meer dan honderd keer tegenkwamen. In de jaren ’70 werd de rivaliteit nog eens aangewakkerd doordat ze sindsdien een stadion moesten delen. Dat kwam doordat Club bven zijn stand was gaan even en de stadios van beide plogen afgekeurd was. Het is een stadion dat eigenlijk veel te groot is voor groen-zwart, maar de burgemeester Die de bouw moest goedkeuren was een Club-supporter.

Aan het begin van de twintigste eeuw was Cercle de grote broer van Club. Cercle was de eerste Vlaamse ploeg die de landstitel pakte en ze konden ook als eerste van het land de dubbel verwezenlijken. Met de tijd werden de rollen omgedraaid, en werd Club de succesvolste ‘ploeg van ’t stad’. Sinds veertig jaar hangt er een blauwe schaduw over Cercle, maar ze zijn op de weg terug. Op dit moment halen ze hun beste resultaten sinds de Tweede Wereldoorlog.

De derby’s

In totaal zijn er al 138 Brugse derby’s gespeeld. In de laatste dertig jaar zijn er heel wat bewogen Wedstrijden geweest. Voor de vereniging was er de dubbele derbyzege in ’92-’93, mede dankzij een sterke Josip Weber. De betwiste bekerfinale van ’96 ligt nog bij velen met een groen-zwart hart nog zwaar op de maag, nadat scheidsrechter Jeurissen Cercle geen strafschop toekende waar dat wel had gemoeten. Voor de blauw-zwarten zijde blijft de 10-0 overwinning begin jaren ’90 een hoogtepunt. Sinds de terugkeer van Cercle in de hoogste afdeling kreeg het al enkele malen een pandoering rond de oren. Ze konden echter dankzij Frederik Boi, een eigen jeugdproduct, toch een derbywinst te pakken krijgen in 2006. Het jaar daarop wist de groen-zwarte vereniging het hele seizoen imponeren met mooi voetbal en werden ze de revelatie van het seizoen. Dit werd bekroond met een overwinning in de beker tegen Club in een turbulente derby. Vorig seizoen zette Cercle heel Brugge op zijn kop door voor het eerst sinds lange tijd twee derby’s te winnen in één seizoen. De heenwedstrijd werd met 3-1 gewonnen en de terugwedstrijd werd met 0-1 afgesloten, dankzij een doelpunt van Kristof D’Haene, een man die nota bene vorig seizoen nog in blauw-zwarte loondienst was.

Tegenwoordig

Club Brugge wordt op dit moment bij de toppers in België gerekend en is, ondanks dat ze al jaren geen kampioen wordt,  ieder jaar titelkandidaat. Tevens zijn ze veel kapitaalkrachtiger dan stadsgenoot Cercle. Club deed dit seizoen meer dan tien transfers en gaat vol voor de titel. Cercle Brugge is het tegenovergestelde. Ze hebben het jaren moeten hebben van hun sterke scouting in plaats van de koopziekte die Club dit jaar kenmerkt. Er werden door de jaren heen spelers ontdekt zoals Weber, die driemaal topschutter werd, en Kalusha, die naar PSV zou trekken. De laatste jaren stelt de groen-zwarte scouting echter niets meer voor. Gelukkig hebben ze begin vorig seizoen een samenwerking met Sporting Lissabon afgesloten, waardoor ze op een drietal jeugdspelers van hen kunnen steunen en zo blijven werken aan de jeugdopleiding, waar toch al enkele goede spelers uit voortkwamen. Op die manier hopen ze in de middenmoot te eindigen. Het contrast met de stadsgenoot is groot, vergelijkbaar met David tegen Goliath. Al kan je zeggen dat David aan het groeien is.

De Brugse derby’s zijn heel speciaal voor mij, als Bruggeling ben ik er als het ware mee opgegroeid. Al weken op voorhand begint het te leven, iedere Club-supporter kent wel een Cercle-supporter en omgekeerd. Het treiteren begint, de ene grap al flauwer dan de andere maar het zet toch de toon voor de sfeer die zijn hoogtepunt bereikt in het stadion. Sommigen zullen waarschijnlijk gemerkt hebben en dat ik vaker uit het standpunt van Cercle spreek. Dat komt omdat ik het zo geleerd heb. Ik ben een Cercle-supporter in hart en nieren. Zij zijn voor mij de ‘ploeg van ’t stad’.

Wat is jouw ervaring over deze derby? Meld het hieronder!

About Thomas Boeschoten

Thomas is uitgever van Catenaccio. Volg Thomas op Twitter | Meer artikelen van Thomas