Bij Malabata is het nooit saai

malabataAls je verzekerd wilt zijn van een leuke pot voetbal, moet je Breda zijn. Daar speelt namelijk Malabata, uitkomend in de topdivisie Futsal. Vorige week won Malabata van directe concurrent Hovo met 4-5. De ploeg ontving gisteren koploper FC Marlène en maakte er weer een spektakel van. En als het niet op het veld gebeurt, zijn er altijd nog de supporters.

Zaalvoetbalwedstrijden zijn over het algemeen een stuk spannender dan veldvoetbal. Er is meer actie, meer snelheid, meer doelpunten, minder voorspelbaarheid en hoogtepunten volgen elkaar in snel tempo op. Gisteren was dat niet anders. Zowel Malabata als Marlène draaien bovenin mee, maar Marlène was favoriet. Marlène mist haar beste speler omdat hij, brandweerman, moest werken. Zo gaat dat bij zaalvoetbal, waar spelers gewoon moeten werken naast het voetbal. 

Mo Attaiba

Mo Attaiba

Malabata benaderde eerder dit seizoen Mo Attaiba van Marlène om zich bij de Bredase ploeg te voegen, maar hij stapte niet over. Uitgerekend hij zet de 0-1 voor Marlène op het scoreboard, al na zes minuten. Het doelpunt is een zegen voor Marlène, die nu nog meer achterover kan leunen dan het al deed. Laat Malabata maar komen!

Er is een duidelijk verschil in speelstijl tussen de beide ploegen. Malabata speelt aanvallend, frivool, opportunistisch, terwijl Marlène bouwt op een gedegen organisatie en loert op de counter. Dat zie je ook terug in de stand van de topdivisie. Marlène scoorde slechts 65 keer, maar kreeg ook maar 38 tegengoals (dat is echt héél weinig). Malabata daarentegen is één van de meest scorende ploegen met 83 goals, maar moest al 64 tegentreffers incasseren dit seizoen.

Als de Marokkaanse supporters eens goed achter Malabata gaan staan, weet je dat de ploeg kan stormen en er altijd hoop is op doelpunten. Na vijftien minuten is er dan de prachtige actie van Khalid Didi, 1-1! Uitzinnige supporters. De pret is al snel gedrukt als een paar minuten later Attaiba, die anders zelden scoort, wéér raak schiet. Zo gaat Malabata met een 1-2 achterstand de rust in.

Ahmed Didi is topscorer van de competitie

Ahmed Didi (rechts) is topscorer van de competitie

In de rust kijk ik eens goed om me heen. De tribunes zitten bij thuiswedstrijd van Malabata helemaal vol. De club is helemaal Marokkaans, een symbool van de Marokkaanse gemeenschap. Het is heerlijk om in zo’n sfeertje van een spannende wedstrijd te genieten. Ik voel me als oer-Hollandse jongen een vreemde vogel, maar als we hebben in ieder geval één ding gemeen. We komen allemaal voor een mooie pot voetbal met Malabata als winnaar. De supporters maken er met gevatte kreten en imponerende trommels een feest van.

Ismaël Ceelen

Ismaël Ceelen

De tweede helft lijkt Malabata helemaal los te komen, de beleving is helemaal terug binnen de ploeg. Al snel kan verdediger Issy Ceelen de 2-2 op zijn naam schrijven. Malabata zal nooit genoegen nemen met een gelijkspel en gaat zoeken naar de overwinning. Ze hebben meer kansen en prachtig combinatie- en positiespel, met soms een nuttig technisch hoogstandje.

De wedstrijd gaat over en weer, maar het lijkt er niet meer op dat er nog doelpunten vallen. Enkele minuten voor tijd krijgt Marlène echter een 10-meter trap, een soort penalty. Onterecht krijgt Samir El Yaqoobi geel, wat hem op een tijdstraf komt te staan. Malabata is furieus, spelers bestormen de scheids, de supporters worden gek en de coaches komen het veld op. Het opstootje duurt enkele minuten. Khalid Didi en El Yaqoobi laten zich helemaal gaan en moeten het veld verlaten. Malabata staat met twee man en is weer de dupe van de onvolwassenheid van de spelers, hetgeen waar coach Baars notabene vorige maand nog zo boos over was. Toen verloor de ploeg van een middenmoter nadat twee spelers van het veld moesten en een 10-meter trap er in vloog.

Wonder boven wonder krijgt Marlène de 10-meter trap er niet in en de stand blijft 2-2. Het zouden dus nog twee hele spannende minuten worden:

About Thomas Boeschoten

Thomas is uitgever van Catenaccio. Volg Thomas op Twitter | Meer artikelen van Thomas