Bescherm de voetballers!

Wat een drama gisteren, in de avondwedstrijd van Brazilië tegen Ivoorkust. De Franse scheidsrechter Lannoy had het duel geen seconde in de hand. Zijn eerste opzichtige fout was het goedkeuren van de 2-0 van Luis Fabiano, die de bal twee keer als een volleyballer behandelde, voordat hij mocht uithalen. Lannoy ging zelfs nog naar de dader toe om hem te vragen of hij hands had gemaakt. Natuurlijk ontkende de dader dit, dat is de menselijke reactie. Lannoy moet echter wel op de een of andere manier ingeseind zijn door zijn collega-arbiters, want de rest van het duel ontaardde in een waar slagveld, waarbij Ivoorkust met gemak drie keer een rode kaart had mogen ontvangen. De scheidsrechter liet dit echter tot grote ontsteltenis na.

mal-expulsado-stephane-lannoy-afp_claima20100620_0196_4

De Ivorianen verloren het hoofd volledig. Ze transformeerden van alleraardigste voetballers in de eerste helft, tot volleerde slagers in de tweede. Niet voor het eerst trouwens, want in de eerste wedstrijd tegen Portugal waren er een aantal aanslagen, die ook best rood hadden mogen ontvangen. Zo herinner ik me een dwaze tackle met twee benen op de enkels van Cristiano Ronaldo. De Portugees liet zich op die manier provoceren, ging verhaal halen en kreeg een gele kaart. Hetzelfde gebeurde de Braziliaanse ster Kaká gisteravond. De nummer 10 werd constant neergehaald en geprovoceerd, en bij het zoveelste geval verloor hij ook even zijn zelfbeheersing. Een cynisch applausje voor Yaya Touré volgde, en Kaká kreeg van de triest fluitende Lannoy de gele kaart.

Dom, zou je zeggen. Ik vind de reactie van Kaká echter niet meer dan begrijpelijk. Je schrikt ervan hoe vaak een speler als Kaká, Ronaldo, Messi of Iniesta een aanslag te verwerken krijgt. Gelukkig blijft dat meestal zonder gevolgen, maar het is allesbehalve plezierig voor de ontvangende partij. Dan verlies je wel een keer je hoofd. De meest elegante nummer 10 van de afgelopen jaren, Zinedine Zidane, kan erover meepraten. Soms ben je het gewoon zat en moet je een grens trekken.

Over grenzen trekken gesproken. Na de 3-0 van Elano, na wederom een prachtige Braziliaanse aanval, vonden de Ivorianen het genoeg geweest. Het speelkwartier was over, de messen werden geslepen. ‘Houtzagerij de bebloede knieschijf’ werd geopend. Het eerste echte slachtoffer was doelpuntenmaker Elano, die bijna zijn been brak bij een charge van Cheik Tioté. Scheidsrechter Lannoy trok geen kaart, het bleef slechts bij een waarschuwing. Vervolgens was er het ‘Witseltje’ van Kader Keita op Michel Bastos. De Braziliaan mocht blij zijn dat zijn enkel er nog aan hing. Het vonnis: slechts geel.

Na nog wat schoppen hier en daar, was het diezelfde Keita, die zich genoodzaakt zag om tegen Kaká aan te lopen. Kaká merkte de intentie van Keita, zette zich schrap, en ving Keita rustig op. De Ivoriaan ging met de handen voor het gezicht naar de grond, en bleef daar zo’n vijf minuten liggen, rollend en kermend van de pijn. Ondanks dat Kaká het gezicht van Keita in de verste verte niet raakte, deed de Afrikaan het voorkomen dat er een lawinepijl in zijn gezicht ontploft was. Zijn ploeggenoten speelden het toneelspel mee, en snelden collectief op de scheidsrechter af. Deze was na een paar betogen overtuigd, en trok, geheel onnodig en volkomen overdreven, de gele kaart. Twee maal geel is rood en dus kon Kaká inrukken.

south-africa-soccer-wcup-brazil-ivory-coast-e97364ba057fb633_large

En Ivoorkust? Dat mocht blijven schoppen. Luis Fabiano en Robinho kregen het nog te verduren in de laatste minuten van de wedstrijd, maar wederom vond Lannoy het niet nodig om kaarten uit te delen. De Braziliaanse keuzeheer Dunga was witheet, en terecht.

Ik heb niks tegen fysiek voetbal, maar de wedstrijd van gisteravond is een teken aan de wand voor het mondiale voetbal. Wanneer dit soort taferelen getolereerd worden, dan verliest het mooie spel zijn charme. En zijn elegante spelers. Hoe zit het eigenlijk met de wet op arbeidsongeschiktheid bij profvoetballers?

Foto’s van Clarín.com en Mlive.com

About Gino van Montfort

Gino is hoofdredacteur en mede-oprichter van Catenaccio. Hij is al van kinds af aan voor Feyenoord, maar laat in zijn artikelen vooral een merkwaardige interesse zien in clubs, spelers en verhalen uit Zuid-Amerika. Oh, en nu Feyenoord het wat minder doet, hoor je hem vooral over zijn andere grote liefde: Real Madrid. Volg Gino op Twitter | Meer artikelen van Gino