Bang voor de Clásico

Aanstaande zaterdag is het zover. De Clásico. Voor de zevende keer dit jaar. Het Real Madrid van José Mourinho ontvangt in het eigen Bernabéu de geoliede machine van Barcelona en Pep Guardiola. Het is de wedstrijd van de snel counterende Merengues tegen het tiki-taka voetbal van de Blaugranas. Ik ben er bang van.

Zeg tegen een willekeurige Spanjaard het woord Clásico en er komen anekdotes uitrollen over wedstrijden uit een ver verleden, toen de televisie nog zwart-wit was en spelers in slow motion leken te bewegen. Die Spanjaard zal de verhalen brengen zoals hij ze heeft beleefd. Gekleurd. Met een niet te elimineren voorkeur voor één van beide partijen.

Zo ook bij mij. Ik ben een Madridista. Begin tegen mij over de Clásico, dan heb ik het over de 4-1 overwinning in eigen stadion, na het behalen van het landskampioenschap, met de inmiddels beroemde ‘Pasillo’ van Barcelona-spelers. Zeg Barcelona en ik trek van leer over de magistrale 0-1 schaakpartij van Bernd Schuster en de zijnen in het Camp Nou, met een hoofdrol voor Ruud van Nistelrooy.

Het lijken verhalen uit de oudheid. Voor mijn gevoel is het al eeuwen geleden dat Real Madrid een keer wist te winnen van Barcelona. Terwijl het tegendeel waar is. In april wonnen de Merengues de beker van de Blaugrana. Over die wedstrijd heb ik het niet graag. Ondanks dat de zoete smaak van de overwinning om mijn lippen hing, schaamde ik mij een beetje voor het spel van mijn ploeg. Counteren, lange ballen, harde overtredingen en intimidaties. Het is Real-oneigen en eigenlijk onwaardig. Het is in alles het tegenovergestelde van het Real Madrid waar ik in 1995 verliefd op werd.

Tegenwoordig ben ik bang van de Clásico. Ik word er heel zenuwachtig van, het spelen tegen de blauwrode aartsrivaal. Dat heeft allereerst te maken met de 2-6 in eigen stadion, die Real in mei van 2009 te verduren kreeg. Nog meer heeft het te maken met de 5-0 afgang van vorig seizoen. Op die bewuste avond in het Camp Nou werden de verschillen tussen beide ploegen haarfijn onder een vergrootglas gelegd. Ik weet niet eens meer waar ik op die avond was. Ik heb het verdrongen. Zoals ik ook de 0-2 in de Champions League van vorig seizoen verdrongen heb. Het zijn pijnlijke herinneringen.

Even was er de hoop dat ik de zure smaak van een aantal seizoenen weg kon spoelen. Aan het begin van dit seizoen speelde Real Barcelona vierkant naar huis in de Supercup. Het snot voor ogen. Na negentig minuten stond er 2-2 op het scorebord. Nog werd er niet gewonnen. Real leek zo dichtbij, maar was feitelijk toch nog zo ver weg.

In de aanloop naar zaterdag steken die bovenstaande herinneringen de kop weer op. Hoe goed Real Madrid ook lijkt dit seizoen, ik zie ze nog steeds niet winnen van Barcelona. Eerlijk gezegd denk ik dat de spelers dat ook voelen.

Hopelijk heb ik het fout.

De Clásico:

View Results

Laden ... Laden ...

About Gino van Montfort

Gino is hoofdredacteur en mede-oprichter van Catenaccio. Hij is al van kinds af aan voor Feyenoord, maar laat in zijn artikelen vooral een merkwaardige interesse zien in clubs, spelers en verhalen uit Zuid-Amerika. Oh, en nu Feyenoord het wat minder doet, hoor je hem vooral over zijn andere grote liefde: Real Madrid. Volg Gino op Twitter | Meer artikelen van Gino