Analyse kampioenswedstrijd: De Zeeuw wordt onderschat

Ik denk niet dat er iemand is die van voetbal houdt deze wedstrijd heeft gemist dus ik hoef niet te zeggen dat Ajax gewonnen heeft en daarmee kampioen is geworden. Dat maakt het echter niet minder fijn om te zeggen! Ik heb de Boer bezig gezien met Ajax en heb op mijn blog al meerdere malen aangegeven waarom ik denk dat het spel van Ajax zienderogen vooruit gaat. Dat dit meteen het landskampioenschap oplevert is natuurlijk fantastisch, maar was in mijn ogen slechts een kwestie van tijd. Want wanneer je een goede voetbalvisie hebt en de betere spelers van de eredivisie, dan kan het niet anders dan dat je een keer kampioen gaat worden.

Frank de Boer viert het behalen van de lanstitel

Frank de Boer viert het behalen van de lanstitel

Ajax had de dubbel kunnen pakken, maar helaas is dat niet gelukt. Dat is onder andere niet gelukt doordat Ajax veel problemen had met de vrije trappen van Twente (Janssen). Het viel me gelijk op dat Ajax in deze wedstrijd de vrije trappen anders verdedigde. De ploeg verdedigde erg ver vooruit en daarmee maakten ze alle vrije trappen van Janssen onschadelijk. Let op hoe ver er buiten het strafschopgebied wordt verdedigd. Het gebied waarin kopballen gevaarlijk worden is zo bijna niet bereikbaar voor de lange mensen van Twente. Dit werd duidelijk doordat Vermeer een aantal keer de bal zo kon oppikken:

Aangezien Twente in de bekerfinale voornamelijk gevaarlijk werd uit hoge, lange ballen en niet zozeer uit voetballende situaties is het niet vreemd dat Twente praktisch geen kans heeft gecreëerd gedurende de wedstrijd.

Dan naar het spel zelf. Meteen na deze vrije trap (die Vermeer makkelijk kon oppikken) begint Ajax met opbouwen. Vermeer gooit centrale verdediger Alderweireld in:

Daarna biedt controleur Anita zich meteen aan in het midden. Ook van der Wiel is aanspeelbaar, maar het is altijd beter om het midden in te spelen, omdat er daar veel meer ruimte en mogelijkheden liggen om verder te voetballen:

Alderweireld passt Anita in en Twente gaat druk zetten. Alderweireld loopt een stukje door naar rechts zodat hijzelf weer aanspeelbaar wordt en als het goed is staat Vertonghen aan de andere kant vrij zodat Anita een keuze kan maken:

Blijkbaar staat er aan de andere kant niemand vrij, want Anita houdt in:

Hij dribbelt terug en speelt dan alsnog Vertonghen in (die zich waarschijnlijk in de tussentijd heeft vrijgelopen). Twente drukt niet door:

Vertonghen kan vrij oplopen met de bal en dan gebeurt er iets wat ook bij Barcelona regelmatig te zien is. Twente laat Janssen als nr 10 spelen. Daardoor zouden ze Vertonghen en Alderweireld beiden vast kunnen zetten. Controleur Anita laat zich echter inzakken waardoor het 3 tegen 2 wordt in het midden. De Zeeuw biedt zich in het midden aan waardoor Twente weliswaar een linie heeft van vier spelers maar Ajax daar met 5 of 6 spelers actief is. Achteraf zeiden nogal wat mensen dat Twente niet ‘fel’ genoeg was, niet ‘scherp’ genoeg was en meer van dat soort inhoudsloze krachttermen. Feit is dat het niet lag aan de instelling van Twente, maar aan het goede positiespel van Ajax. Dan lijkt het alsof Ajax die ongrijpbare ‘wil om te winnen’ heeft, maar dat is puur tactiek. Terug naar de situatie. Vertonghen kan de Zeeuw inspelen die kan kaatsen naar de vrije man (Alderweireld) of Vertonghen kan de omweg via Anita kiezen:

Vertonghen houdt ook in, loopt iets achteruit wat Anita ook doet om meer ruimte te creëren en speelt vervolgens Anita in die vervolgens de vrije man Alderweireld in speelt:

Dat het team steeds beter gaat samenwerken blijkt uit het volgende ‘shot’. Alderweireld heeft net de bal ontvangen van Anita en loopt op (spitsen de Jong en Janssen moeten meters maken). Doordat Anita weg is van het middenveld en je net al kon zien dat de Zeeuw centraal stond mist er dus een rechtshalf. Sulejmani laat zich inzakken op die positie en van der Wiel loopt door zodat hij de rechtsbuiten wordt. Zo heeft rechtsback (op dat moment) Alderweireld weer de keuzemogelijkheden die hij moet hebben:

Alderweireld kiest ervoor om verder op te lopen en niet te passen. Op dat moment zijn Sulejmani en van der Wiel niet meer aanspeelbaar. Linkshalf Eriksen is overgestoken en maakt een loopactie de diepte in. Nog een voorbeeld waaruit de samenwerking blijkt is dat spits de Jong daar áchter in de bal komt. Dus had Alderweireld ervoor gekozen om nog een keer in te houden had hij daarna de Jong in kunnen spelen. Positiespel gaat om het creëren van mogelijkheden voor elkaar en het is ontzettend knap dat de Boer dit er in zo’n korte tijd al zo goed in heeft zitten. Zo zijn alle posities bezet en zijn overal weer de driehoeken te zien, ondanks de vele positiewisselingen:

Eriksen verliest de bal maar doordat de posities goed bezet zijn kan er meteen druk gezet worden en heeft Ajax binnen no-time de bal weer terug.

Het volgende moment wat ik wil aanhalen vind ik voetballend gezien het mooiste moment uit de wedstrijd. Van dit soort dingen gaat mijn voetbalhart sneller kloppen. Ajax verovert op eigen helft de bal en Sulejmani speelt terug op Alderweireld. Twente staat nog met veel mensen op de helft van Ajax en gaat logischerwijs druk zetten:

Alderweireld kan weinig anders dan terugspelen op Vermeer. (Luuk) de Jong jaagt door. Mooi om te zien is dat Vertonghen zich zelfs aanbiedt met Ruiz in zijn rug. Ook Alderweireld is weer aanspeelbaar. Als het goed is moet Anita in het midden komen zodat Vermeer kan kiezen:

Anita biedt zich goed aan in het midden en wordt door Vermeer gecoacht dat hij uit moet kaatsen op Alderweireld:

Anita doet dit keurig. Duidelijk is ook waarom Vermeer hem coacht, want Twente blijft vol druk zetten:

Alderweireld speelt vervolgens gelijk Sulejmani (die daar nog stond) in die relatief vrij staat:

En sulejmani kaatst weer op de doorgelopen Anita. Sulejmani had zich hier ook om kunnen draaien, maar dit is én mooier om te zien én in theoretische zin de betere keuze, omdat hij niet in zijn rug kan kijken en Anita wel met het gezicht vooruit staat:

Doordat Twente snel inzakt (kost veel kracht) moet ook Anita weer snel spelen, en die opent dan ook meteen naar Vertonghen:

In Nederland is er geen ploeg die onder deze druk vandaan kan voetballen. Ook Twente niet. Ajax is de enige die dit op dit moment kan en omdat het zo mooi is nog een keer als gifje:

Als laatste wil ik de rol van Demy de Zeeuw uitlichten. De Zeeuw wordt in vergelijking met zijn mede-middenvelders Anita en Eriksen vind ik onderschat. Hij is steeds meer aanwezig in het positiespel en is niet zelden betrokken bij gevaarlijke aanvallen met goede passes die getuigen van inzicht.

Vertonghen wint een kopduel na een lange bal van de keeper van Twente. Let op de Zeeuw, Landzaat staat zo ongeveer in z’n rug. Overigens is ook goed te zien hoe Ajax op dat moment verdedigd. Chadli wordt vrijgelaten en van der Wiel staat helemaal naar binnen toe, want Chadli is bij zo’n hoge bal toch niet gevaarlijk:

De Zeeuw moet de bal op een hoog punt controleren en heeft de techniek om dit op te lossen:

Hij wil daarna de Jong inspelen maar die staat buitenspel. De Zeeuw ziet dit en houdt in. Zes van de tien eredivisiemiddenvelders geven die bal wel en lijden dan balverlies:

Vervolgens vraagt Eriksen in de diepte maar ziet de Zeeuw dat die bal te moeilijk is en kapt dus af. Veel eredivisiemiddenvelders geven ook die bal en lijden balverlies:

Vervolgens doet de Zeeuw een aantal schijntrappen/passes om zichzelf tijd te geven en te wachten op een goede afspeelmogelijkheid. Voor degene die denkt dat Ebecilio een goede afspeelmogelijkheid is, dat is hij niet. Ebecilio kan namelijk alleen maar de 1 tegen 1-actie aangaan. Verliest hij daarbij de bal dan staan er 5 voor de bal en is een levensgevaarlijke counter van Twente geboren. De Zeeuw staat dus een paar seconden met de bal aan de voet:

Eriksen loopt zich dan weer goed vrij en dan is de pass van de Zeeuw perfect. Hij speelt hem namelijk niet in de voet, maar in de ruimte. Hierdoor kan Eriksen doorlopen:

Eriksen geeft hieruit de pass op Sulejmani waaruit de combinatie met de Jong komt en Sulejmani een grote kans krijgt. Het punt wat ik wil maken is dat de Zeeuw de rust, het overzicht, het inzicht én de techniek heeft om te wachten op het juiste moment om de juiste (!) pass te geven. Wanneer je op balbezit wilt spelen en ook gevaarlijk wilt worden is dat van evident belang.

About Willem