Marokkaanse trots brengt Amsterdam de titel

Het “enfant terrible” van Amsterdam, Mounir El Hamdaoui, meer gehaat dan geliefd bij het Ajax publiek. Vooral buiten het veld heeft hij voor enige opspraak gezorgd. Eigenzinnig type, die niet zomaar “ja en amen” zegt. Maar Mounir is wel degene die Ajax aan de titel gaat helpen.

De Boer lijkt zijn spits helemaal zat te zijn

In het veld laat hij eigenlijk altijd zien waarom juist hij zo belangrijk is voor dit Ajax. Zonder hem werd pijnlijk duidelijk dat Ajax niet zonder El Hamdaoui kan. Dan blijven de doelpunten uit en is de aanval niet scherp genoeg. Europese uitschakeling en onnodig verlies bij ADO Den Haag waren het gevolg.

Soms heb je dat met spelers, dan zijn ze niet zomaar geliefd bij het publiek. Ook al laten ze in het veld weergaloze acties zien; het publiek omarmt ze niet. Herinneren we het ons nog?
De volley tegen Heerenveen, voorzet van Sulejmani vanaf rechts en knal in de kruising. Technisch perfect geschoten. Of de lob vanaf de zijkant tegen NAC. Op Berkampachtige wijze lobt hij, in de loop vanaf de rechterkant, nog buiten de zestien, over de keeper heen. Een weergaloze goal. De heerlijke 1-0 tegen AC Milan, Suarez van de zijkant, passet naar de spits, om zijn as draaien en knal in het dak van het doel, wat een goede wedstrijd was dat! Allemaal in de Arena gebeurd, maar de meeste ajacieden die ik spreek, zeggen bij El Hamdaoui, “laat maar lekker vertrekken”. Weten we het zeker?

De Marokkaan is één van de beste spitsen van de eredivisie, alleen Ruiz is zeker even goed. Luuk de Jong, Dost, Berg, Toivonen, Janko, Castaingos, Bulykin, Vleminckx allemaal leuk en aardig, maar El Hamdaoui is technisch niet te evenaren door de andere hoogvliegers in de eredivisie.

Vertrouwen, vertrouwen, vertrouwen..

Frank de Boer passeerde El Hamdaoui direct bij zijn eerste wedstrijd als coach uit bij AC Milan. Waarschijnlijk voor De Boer een puur tactische keuze, voor El Hamdaoui voelde het als het opzeggen van het vertrouwen in zijn kwaliteiten als aanvalsleider. Juist het vertouwen van de trainer, dat heeft iedere spits nodig. Het eerste scheurtje in de relatie De Boer – El Hamdaoui was een feit.

Een paar weken later volgde het incident in de rust van de bekerwedstrijd tegen RKC. Het muurtjes incident, en de bijdehante reactie van de Marokkaan. “Krijg ik dan overal de schuld van”, vroeg hij zich hardop af. Resultaat: Disciplinaire schorsing.

Na vijf wedstrijden zonder de spits, volgde het al langer gewenste gesprek. Hierin werd veel duidelijk en zag ook de onervaren De Boer in waarom de spits zich niet prettig voelde. In de media werd van alles geroepen, maar nooit ging de Ajax-leiding voor hem staan. In de winterstop moest er een nieuwe spits komen en in de eerste wedstrijd van De Boer zat de spits direct op de bank. El Hamdaoui voelde niet de bevestiging van zijn trainer die hij nodig heeft om goed te presteren.

De ommekeer: De Boer staat achter zijn spits

Na het gesprek uitte De Boer zich anders in de media. De trainer ergerde zich aan de valse beschuldigingen over de agressie van Mounir op het trainingsveld en prees de spits om zijn kwaliteiten. El Hamdaoui stond direct weer in de basis. Fluitconcerten waren er te horen bij de thuiswedstrijd tegen Heracles Almelo, maar De Boer liet hem staan en verdedigde hem voor de camera; “De kwaliteiten van Mounir zijn belangrijk voor dit Ajax”, liet de trainer optekenen. Ook tegen Groningen was El Hamdaoui de spits van Ajax, de hele wedstrijd en zonder twijfel bij de coach. De fluitconcerten waren niet meer te horen, de spits strooide met mooie passes, maar scoorde niet.

De ingrediënten:

Vertrouwen van De Boer + Marokkaanse trots + fluitend publiek + eerherstel = een uitblinkende El Hamdaoui.

Dit is exact de positie waarin de spits zich zal laten gelden. Hij overwon het conflict, hervond vertrouwen en zal dit nu terugbetalen aan zijn trainer en het publiek. Nu heeft De Boer, El Hamdaoui precies waar hij hem hebben wil: “Ik geef je het vertrouwen: bewijs het dan maar”. Met nog vier wedstrijden te gaan in de competitie en de bekerfinale zijn er nog twee grote prijzen te behalen. De spits zal juist nu beslissend zijn en Ajax het kampioenschap brengen. En dan, dan eindelijk zal het Amsterdamse publiek de spits in haar armen sluiten en hem toezingen; Mounirr, Mounirrr, Mounirrrr zal het klinken.

Door Gideon Kaufmann

About Gino van Montfort

Gino is hoofdredacteur en mede-oprichter van Catenaccio. Hij is al van kinds af aan voor Feyenoord, maar laat in zijn artikelen vooral een merkwaardige interesse zien in clubs, spelers en verhalen uit Zuid-Amerika. Oh, en nu Feyenoord het wat minder doet, hoor je hem vooral over zijn andere grote liefde: Real Madrid. Volg Gino op Twitter | Meer artikelen van Gino