De zomer van 2010 zal op de transfermarkt misschien wel herinnerd worden als de zomer van Fabregas. Zoals de Amerikaanse NBA gedomineerd werd door de ‘Summer of LeBron’ en de mogelijke bestemmingen van het troetelkind van Nike, zo was de Spaanse spelmaker van Arsenal ook constant in het nieuws. Zijn bestemming was echter vanaf het begin van de zomer duidelijk: FC Barcelona. Uiteindelijk kwam het toch niet tot een transfer, doordat beide partijen zich bedienden van spierballentaal. Arsenal wilde haar sterspeler koste wat kost niet kwijt, en Barcelona wilde nooit te diep in de buidel tasten na het fiasco met Zlatan. Hebben beide clubs eigenlijk wel juist gehandeld?
Morele waarden
Om te kunnen beoordelen of zowel Arsenal als Barcelona juist gehandeld heeft in deze transfersoap, kijken we naar de morele normen en waarden die vandaag de dag gelden. Tegengestelde berichten komen meer dan eens voor , en ook de manipulatie van een speler die in dienst is bij een ander behoort tot het vaste repertoire aan trucjes in de mondiale voetbalwereld.
Schuldige?
Deze twee teams hebben zich hier allebei schuldig aan gemaakt. Barcelona begon met een mediaoffensief door haar eigen spelers, geleid door Xavi, Iniesta, Valdes en Lionel Messi. Fabregas speelde in zijn hoofd al bij Barcelona. Hij zou na de zomer naar Camp Nou komen, daar was geen twijfel over. Om er nog een schepje bovenop te doen, was er de wellicht beschamende vertoning tijdens de huldiging na het wereldkampioenschap. Ex-blaugrana Reina had een toneelstukje in petto met Puyol en Piqué, waarbij Cesc tegen zijn wil een Barcelona-shirt aangetrokken werd. De captain van Arsenal was zichtbaar niet op zijn gemak toen hij het shirt zag, en wist niet hoe snel hij het uit moest trekken.
Tevens waren de onderhandelingen die Barcelona deed, niet echt chique te noemen. Een eerste bod was in de dertig miljoen, dat (begrijpelijk) van tafel geveegd werd. Daarna kwam er nog slechts één verbeterd bod binnen bij Arsenal, veertig miljoen euro. Take it or leave it. Is dat een ethische manier van zaken doen?
Maar ook Arsenal beriep zich op moddergooien. Een jaar eerder al zelfs, toen manager Wenger riep dat hij dan wel op Messi zou gaan bieden. Tijdens het WK gooide hij daar nog een schepje bovenop. De Fransman hekelde de manier van benaderen vanuit Barcelona, en had liever gezien dat dit soort onderhandelingen niet in de publiciteit gedaan werden. Hij deed in overleg met voorzitter Peter Hill-Wood een tegenbod van 80 miljoen pond (92 miljoen euro). Dat is een bedrag dat niet alleen veel te hoog is voor wat voor speler dan ook (incl. Cristiano Ronaldo), het brengt bovendien een schrikreactie teweeg. Niet alleen bij de geïnteresseerde koper, maar ook bij de ‘handelswaar’, in dit geval Fabregas. Onzekerheid en ontevredenheid zouden mogelijke gevolgen kunnen zijn van zo’n handeling, wat gemakkelijk tot mindere prestaties leidt. Zit Arsenal erop te wachten dat Fabregas een jaar onder zijn niveau presteert, om hem daarna tegen een gereduceerd bedrag alsnog over te doen? Is dat ethisch omgaan met werknemers?
Managen
De transfersoap van Cesc Fabregas is een schoolvoorbeeld van de manier waarop de huidige voetbalwereld in elkaar zit. Men zag het eerder bij de zaak rondom Ribéry, dit zijn dilemma’s waar managers vrijwel dagelijks mee te maken hebben. Daarom is het ook moeilijk om te zeggen wie er in deze discussie gelijk heeft. Het zou beide clubs sieren als ze in het vervolg de zaken netjes houden, zodat ze zowel op het veld als in de bestuurskamer een voorbeeld vormen voor de rest.
Wie is volgens jullie de schuldige? Laat je mening horen!
Foto van Frankstevalo.blogspot.com
Gerelateerde artikelen:
Loading ...
Sorry Gino, ik ben dan wel niet objectief, maar ik ben het ook totaal niet met je eens.
“Maar ook Arsenal beriep zich op moddergooien. Een jaar eerder al zelfs, toen manager Wenger riep dat hij dan wel op Messi zou gaan bieden.”
Hoezo is dit moddergooien? In het artikel waar je dit (waarschijnlijk) uit hebt gehaald staat het volgende: “The point Wenger was making is that the likelihood of midfielder Fabregas moving to Camp Nou is about as distant as that of Messi signing for Arsenal.”
“Tijdens het WK gooide hij daar nog een schepje bovenop. De Fransman hekelde de manier van benaderen vanuit Barcelona, en had liever gezien dat dit soort onderhandelingen niet in de publiciteit gedaan werden.”
Het is moddergooien als je zegt dat je liever niet hebt dat Barcelona in de openbaarheid treedt met een bod over de aanvoerder zijn team? Dat is toch een heel redelijke wens? Arsenal geeft zelf ook vrij weinig prijs over transfers, vaak pas op het moment dat het echt rond is.
“Hij deed in overleg met voorzitter Peter Hill-Wood een tegenbod van 80 miljoen pond (92 miljoen euro). Dat is een bedrag dat niet alleen veel te hoog is voor wat voor speler dan ook (incl. Cristiano Ronaldo),”
Ik heb het al vaker gezegd: er is geen enkele reden voor Arsenal om Cesc te willen verkopen. Hij heeft nog een zeer lang contract, is aanvoerder en Arsenal is financieel kerngezond. Dan kun je dat soort bedragen vragen.
“het brengt bovendien een schrikreactie teweeg. Niet alleen bij de geïnteresseerde koper, maar ook bij de ‘handelswaar’, in dit geval Fabregas. Onzekerheid en ontevredenheid zouden mogelijke gevolgen kunnen zijn van zo’n handeling, wat gemakkelijk tot mindere prestaties leidt. Zit Arsenal erop te wachten dat Fabregas een jaar onder zijn niveau presteert, om hem daarna tegen een gereduceerd bedrag alsnog over te doen? Is dat ethisch omgaan met werknemers?”
Ik ben het met je eens dat een onrealistische prijs vragen voor een speler demotiverend kan werken, en dat zou hier ook zeker kunnen gebeuren. Vergeet niet dat Cesc een zeer goede relatie met Wenger heeft en dat hij hem daarom niet zo snel zal flikken. Daarnaast was het tegenbod weliswaar 80 miljoen, maar dat was in reactie op het bod van 40 miljoen van Barca. Als Barca dan serieus verder had geboden, waren ze uiteindelijk waarschijnlijk ergens tussen die bedragen in uitgekomen.
Al met al vind ik dat Arsenal weinig te verwijten is, hoogstens vanuit het door jou laatstgenoemde perspectief. Maar helaas was er in deze situatie weinig keus, elke andere keuze had geleid tot een vertrek van Cesc.
Ik denk dat arsenal alle redenen heeft om fabregas te verkopen, het is een professional ,hij is al jaren belangrijk voor ze, komt uit Barcelona, wilt naar Barcelona, heeft zich altijd netjes gedragen, het zijn transfers die uiteindelijk niet tegen zijn te houden, dat is niet goed voor de speler en het team.Fabregas gaat sowieso volgend jaar naar Barcelona dat kan ik je op een briefje meegeven.
Ik denk dat Wenger moet inzien dat hij toch niet kampioen word met of zonder Fabregas, hij zou zijn filosofie in transfers moeten aanpassen, al is Chamak een goede aankoop. Het ontbeert al jaren aan ervaring bij Arsenal. Sinds de Bergkamp en Henry periode is het nooit meer serieus geworden. Hoewel ze prachtig voetbal spelen bij tijd en wijle. En hoe gezond de club ook is wat juist komt door de filosofie van wenger, maar hoe pijnlijk ook, de clubs als Man Utd en Chelsea hebben jaren geld uitgegeven, en prijzen gewonnen.
Ik vind dat Arsenal hier helemaal niks fout gehandeld heeft. Barcelona kwam nooit met een echt hoog bod (in verhouding met de andere transfergelden die vorige jaren waren betaald) en Arsenal had hier dus ook alle redenen om het bod van tafel te vegen, maar dat deden ze niet en in plaats daarvan deden ze een tegenbod van 92 miljoen. Nou is dit natuurlijk erg veel geld, maar je moet begrijpen dat het bod waarschijnlijk daar tussenin was gevallen, wat dus neerkomt op een bod van ong. 65 miljoen. De (omgerekende) prijs die Barça ook bereid was voor Zlatan neer te tellen, dus waarom zou Fabregas, met nog een lang doorlopend contract, dat niet waard zijn.
De fout ligt hier, naar mijn mening, wel degelijk bij Barcelona en Arsenal heeft totaal geen schuld. Verder denk ik niet dat Fabregas minder gaat presteren door het tegenbod van Arsenal.
In de eerste plaats kan er eigenlijk al niet gesproken worden over handelen, er is namelijk geen deal tot stand gekomen. Er is interesse getoond en er is – zonder dat het ergens te achterhalen is – een formeel bod geplaatst.
Een van de krachten van Barcelona is juist, dat zij NOOIT van te voren bedragen noemen. Het zijn dus geruchten. Barcelona heeft een zeer, zeer professioneel team van managers als het gaat om onderhandelen. Nooit brengen zij een waarde naar buiten voordat de deal gesloten is. Na een deal volgt aan tal van leden een rapportageplicht en lekt er bijna altijd iets uit over de hoogten en waarden.
Daarnaast komt Barcelona in het geval Arsenal een beetje zijn gelijke tegen. Arsenal is de enige club die in de afgelopen twintig jaar geen verlies heeft gemaakt, daarnaast heeft Wenger op al zijn spelers winst gemaakt, hij is de enige trainer die dit voor elkaar heeft gekregen op dit niveau. Barcelona en Arsenal hebben een zeer chique status als het gaat om het contracteren van spelers.
Noch Barcelona, noch Arsenal, noch Fabregas konden het eens worden over een transfer in de zomer van 2010. Tevens had het met meer dan bedragen alleen te maken. (Daarover is al veel geschreven). Er is dus ook geen sprake van een schuldige, er zijn namelijk geen verwijten. Niet van Barcelona, niet van Fabregas en niet van Arsenal.
Als niet-fan van Barcelona bewonder ik de manier waarop zij zaken doen met de aankoop van spelers.
Arsenal heeft het recht een bedrag voor de speler te vragen zo hoog als ze willen. Ook als het onredelijk hoog is, blijft een waarde enigszins subjectief. Wat de gek er voor geeft, heet dat, ookwel “marktwerking”. Een hoog tegenbod kan een strategische keuze zijn, maar zeker geen onredelijk handelen.
Ook het “lage” bod van Barça en de “kleine” verbetering van 10 miljoen ofwel 33% van Barça is ze allerminst kwalijk te nemen. Daarvoor gelden dezelfde argumenten: ze mogen zo weinig bieden als ze willen.