Drenthe heeft een bord voor zijn kop

Het kan niet anders of Royston Drenthe voelt zich heel wat. Sinds zijn vertrek vanuit Rotterdam naar Madrid, hoor je namelijk niets anders dan shit over de linksback. De gedoodverfde opvolger van Giovanni van Bronckhorst doet de laatste jaren niets anders dan zijn eigen glazen ingooien. Hij moet haast wel een bord voor zijn kop hebben. Een gigantisch bord. Een bord zo groot als de kampioensschaal.

barcelonavherculescflaligat7yonlsblmul

Sinds de jonge Surinamer miljonair is geworden, lijkt het aardse leven geen vat meer op hem te hebben. Zelfs zegt hij nog steeds de jongen van de straat te zijn, maar zijn acties zeggen toch heel wat anders. Zo was hij strontchagrijnig toen een fan een stift op zijn ‘truitje’ liet vallen. Er zat een streepje op. Daarnaast versliep hij zich voor de bekerwedstrijd van Real Madrid tegen Alicante. Zijn teamgenoten stonden al lang en breed op het vliegveld te wachten. De voetbalprestaties van de beoogde linksback van de natie staan ook al jaren in een minder daglicht. De afgelopen weken lijkt Drenthe dan wel op de weg terug, maar de afgelopen twee jaar heeft hij stilgelegen in zijn ontwikkeling. Van de toekomstige wereldback is weinig meer over.

Ook kwam Drenthe veelal in het nieuws met nachtelijke escapades en talloze levensgevaarlijke autoritjes. Zo werd hij afgelopen weekend aangehouden toen hij met zijn auto met 180 kilometer per uur door de straten van Alicante scheurde. De zes stoplichten die op rood stonden, had de linksback nooit gezien. De boete nam hij voor lief. Toch geld zat.

Ja dat geld. Dat geld moet rollen. Dat bewijst Drenthe iedere keer weer. Zoals die keer toen hij zijn oorbelletjes verloor tijdens de training. Uren stond de voetballer te zoeken. Het bleken namelijk knopjes ter waarde van duizend euro te zijn. Wie gaat er nu trainen met knopjes met een schamele winkelwaarde van duizend euro per stuk? Voor Royston blijkbaar de normaalste zaak van de wereld. Hij houdt van de mooie dingen des levens. Als een ekster die een zwak heeft voor alles wat glimt.

Zelf is hij zich van geen kwaad bewust. Zodra de kritiek over zijn acties buiten het veld oplaait, kruipt de Rotterdammer in zijn schulp. Zegt geen aandacht te willen trekken en zichzelf stil te houden. Hij wil niet praten met de media, maar zijn voeten laten spreken op het veld. Hij is namelijk heel normaal gebleven. Die jongen uit Rotterdam. Nou, pas maar op Royston. Met een bord voor je kop, ziet niemand die dure oorbellen.

Via Mascini.net

About Mascini

Leander is een schrijver, columnist, blogger én wielrenner. Hij schrijft wat hij vindt en is niet bang om tegen heilige huisjes aan te schoppen. Niets ontkomt aan zijn vaak ongefundeerde kritiek. Zijn doel: de mensen vermaken. Zijn motto: spreken is zilver, schrijven is goud. Zijn droom: De Tour de France winnen.