Als je het over goed en slecht leiderschap hebt, dan is de Franse nationale voetbalploeg een mooie casus. Onder bondscoach Raymond Domenech hebben de Gouden Haantjes nooit goed gepresteerd. Laat ik maar niet verbaasd gaan doen over het falen van de Fransen, want we hadden het eigenlijk al verwacht. Zojuist zette de onbetwiste (ahum) bondscoach de kroon op zijn werk door met 0-2 van Mexico te verliezen en daarmee bijna kansloos te zijn voor de volgende ronde op het WK.
Het eerste grote toernooi van Domenech was het WK van 2006. In een op het oog makkelijke kwalificatiepoule genoot de Franse ploeg een beschermde status. Er bestond geen twijfel over: dit Frankrijk, Wereldkampioen van ’98 en Europees Kampioen van 2000, zou zich met twee vingers in de neus kwalificeren. Met sterren als Henry, Trezeguet en revelatie Ribéry in de ploeg kon dit niet misgaan. Of toch wel. De Fransen speelden matig en konden zich niet onderscheiden van Zwitserland, Israël en Ierland.
In de aanloop van het WK leek het er op dat Domenech Trezeguet thuis wilde laten. Dat baseerde hij op de stand van de sterren. Onder druk van het Franse volk mocht Trezeguet toch mee. Na de belabberde kwalificatie deed Domenech een noodoproep. Hij haalde Makelélé, Thuram en Zidane terug, spelers die eigenlijk al bedankt hadden voor de nationale ploeg. Met de ervaren krachten had het Franse het leiderschap dat het van haar bondscoach niet hoefde te verwachten. Prompt bereikte het elftal de finale van het WK.
Het lag dan ook in de lijn der verwachting dat de Franse ploeg totaal in elkaar zakte na het definitieve afscheid van Zidane. Frankrijk werd op het EK door Nederland te kijk gezet en eindigde laatste in de poule. Alleen tegen Roemenië werd niet verloren (0-0). Toch kon dat moeilijk aan de spelers gelegen hebben. Ribéry, Henry, Evra. Stuk voor stuk klinkende namen.
De kwalificatie voor het WK2010 in Zuid-Afrika voorspelde al onheil. Pas in de play-off wedstrijd tegen Ierland wist Frankrijk zich te kwalificeren. Opnieuw kroop Raymond Domenech door het oog van de naald. Hij had alle geluk van de wereld dat de handsbal van Thierry Henry de scheids- en grensrechter ontgaan zijn.
En zo belandde een lamgelegde, apathische ploeg met een waardeloze coach alsnog op het WK. Frankrijk speelt waardeloos, kon niet winnen van Uruguay en verloor zojuist van Mexico. Het moet zuur zijn voor de Ieren die het eigenlijk verdiend hadden. De Ieren die wel willen knokken voor elke bal. De Ieren die hun land een stuk waardiger vertegenwoordigen dan de Fransen.
Frankrijk is gezegend dat Laurent Blanc na dit WK Domenech opvolgt.
Gerelateerde artikelen:
Loading ...
Goed artikel, ach het was inderdaad te verwachten, met zulk selectiebeleid.