De klap kwam hard aan in Breda toen Robert Maaskant gisteren zijn vertrek aankondigde. Maaskant had zich de afgelopen jaren geprofileerd als een echte clubman en had beloofd het avondje NAC terug te brengen. Na een goed gesprek met Stan Valckx vertrok hij echter razendsnel richting Wisla Krakow. De voormalig kroonprins van het Nederlandse trainersgilde bevestigde hiermee definitief dat hij nooit koning zal worden.

Robert Maaskant had veel plezier bij NAC
Met zijn vertrek bewees Maaskant definitief wat iedereen in Breda al wist; hij denkt alleen aan zichzelf. Maaskant wilde koste wat het kost resultaten boeken, het liefst op korte termijn. Om dit te bereiken haalde hij constant ervaren spelers als Martijn Reuser, Tommy van der Leegte, Ellery Cairo en Leonardo binnen. Talentvolle jeugdspelers als Fouad Idabdelhay kwamen hierdoor nauwelijks aan de bak.
In zijn eerste seizoen leverde dit veel succes op. De parel van het Zuiden deed in het begin van het seizoen mee om de koppositie en haalde uiteindelijk Europees voetbal. Een jaar eerder had Ernie Brandts echter al het onmogelijke gepresteerd door als derde te eindigen met NAC. Toch werd Maaskant veelal geprezen, omdat hij aanmerkelijk aanvallender voetbalde dan zijn voorganger. In de jaren na zijn succesvolle openingsjaar ging het echter steeds minder, totdat hij uiteindelijk zijn koffers pakte.
Het was niet de eerste keer dat Maaskant zijn eigen ego verkoos boven het succes van de club op lange termijn. Ook bij zijn eerdere clubs haalde hij graag ervaren spelers binnen, zodat hij op de korte termijn resultaat kon halen. Zo haalde hij bij RBC Roosendaal Pieter Huistra, Regi Blinker, Glenn Helder, John Veldman en Henk Vos binnen. In zijn korte periode bij Go Ahead Eagles kwam Bram Marbus hem versterken. Terug in Roosendaal kocht hij direct Danny Hesp en Robert Molenaar. Bij Willem II trok hij Oscar Moens en Michel Kreek aan en zo kan ik nog een lange tijd doorgaan.
Als Robert Maaskant verschijnt, dan verschijnen in zijn kielzog direct een hele rits aan uitgerangeerde spelers. Deze voorliefde voor ervaring is enkel te verklaren op basis van zijn verleden. Tijdens zijn succesvolle periode bij RBC werd hij namelijk benoemt tot kroonprins van het Nederlandse trainersgilde. Hij was op dertigjarige leeftijd al zo ver in zijn ontwikkeling, dat hij voor zijn veertigste wel uitgeleerd zal zijn in Nederland. Tegen die tijd zal hij ook al enkele prijzen op zijn naam hebben staan.
Hierin is de confrontatie tussen Johan Derksen en Robert Maaskant, toen laatstgenoemde in dienst was bij Willem II, veelzeggend. Geconfronteerd met zijn neiging naar glamour en zijn veelvuldige aanwezigheid in het uitgaansleven, raakte Maaskant zichtbaar in paniek. De zweetdruppels liepen over zijn gezicht en hij wist alleen uit te brengen dat Derksen zijn mening niet kon onderbouwen. Toch heeft dit gesprek, samen met de rest van zijn hele periode bij Willem II, hem definitief de das omgedaan. Maaskant was definitief onttroond als toekomstig toptrainer.
Met zijn transfer naar Wisla Krakow heeft hij zich definitief van dit juk verlost. In Polen kent niemand de reputatie van Maaskant als feestbeest en zal hij weer voor de volledige honderd procent als trainer gezien worden. Daarnaast bestaat de kans dat hij zijn eerste echte hoofdprijs binnenhaalt als hoofdtrainer, zodat hij definitief zijn naam kan vestigen in het Europese voetbal. Het is voor hem de ideale kans om opnieuw te beginnen, maar dan zal hij eerst in de spiegel moeten kijken. Pas als het niet langer gaat om Robert Maaskant, maar over de toekomst van Wisla Krakow, zal hij succes kunnen gaan boeken. Tot die tijd is hij de kroonprins die struikelde over zijn eigen ego.
Foto: ANP
Gerelateerde artikelen:

Degene die hier nog het hardst struikelt over zijn ego is de auteur zelf. Waar zijn je onderbouwingen, je bronnen, je feiten? Suggestieve verhaaltjes tikken is niet zo moeilijk, maar waarschijnlijk vindt je eigen ego dat wel heerlijk. Daar al eens over nagedacht? Als je karaktermoord wilt plegen, doe dat dan minstens met bronnen en niet met een youtubefragmentje waarin je je eigen waarheden zoekt. Johan Derksen zou zeggen: broddeljournalistiek!
@De Koning: ik las toevallig éérst jouw reactie en toen pas het artikel. Ik vind dat je geen gelijk hebt. Pieter signaleert op een goede manier patronen rondom Maaskant bij zijn verschillende clubs. Zijn stelling is dat Maaskant niet de toptrainer is die hij werd geacht te zijn en geeft daarvoor goede argumenten. Het lijkt me dat hij daarin gelijk heeft. En zijn analyse dat Maaskant in Polen met een schone lei kan beginnen lijkt me ook juist.
Los daarvan denk ik dat er meer meespeelde bij het vertrek van Maaskant, maar wat? Dat weten alleen insiders.
Naar verluidt zag ook de spelersgroep het niet echt in hem zitten.
volgens mij is het gewoon jaloezie van een heleboel mensen. Waarom gunnen jullie Robert deze kans niet? En zijn er niet een heleboel mensen jaloers op hem omdat hij dat doet wat misschien een heleboel mensen ongemerkt ook willen en daarmee bedoel ik een keus maken in je leven en een hele duidelijke beslissing nemen? Hij wil dan misschien wel snel resultaat bij een club en ook een goed resultaat, maar daarbij maakt hij heel duidelijk zijn eigen beslissing en dúrft dat ook te doen. Ik gun hem in ieder geval alle geluk van de wereld en wens hem daarbij veel succes! Ik hoop dat hij dat bereikt wat hij graag wil, want dat is het belangrijkste.