De interland van vanavond tussen Italië en Nederland staat te boek als een inspiratieloos oefenduel. Ja, de media probeert het vuurtje wat op te stoken door in te gaan op het zoeken naar vastigheid, het smeden van een eenheid, maar zoals het Algemeen Dagblad vandaag zegt, is bondscoach Bert van Marwijk daar niet al anderhalf jaar mee bezig? Wat is er eigenlijk nog interessant aan de wedstrijd van vanavond?

Om meteen met de deur in huis te vallen, van Oranje hoef je vanavond geen spectaculaire dingen te verwachten. Zo waren de laatste handvol interlands al verre van spannend en hebben we tegen Australië helemaal niks gezien waarvan een voetbalkenner zegt, daar speelt een toekomstig wereldkampioen. Nee, dan Italië.

Wonder boven wonder kwalificeerde de ploeg van bondscoach Lippi zich voor het aanstaande WK, want zelden was er in een kwalificatiereeks zulk slecht voetbal gespeeld als de Italiaanse ploeg dat de afgelopen tijd deed. Vervolgens was het zwijnen in Ierland, waar het in de laatste minuut gelijk werd door het opgebloeide goudhaantje Gilardino. Diezelfde spits zorgde ervoor dat Italië een beschamende 0-2 achterstand wegwerkte tegen Cyprus. Het is typerend voor de staat van het nationale team. Lippi staat, zoals eerder gezegd, op een tweesprong tussen de oude garde (Cannavaro en consorten) en de nieuwe lichting die de Azzurri weer van trots moet voorzien.

Juist die nieuwe lichting kan vanavond het verschil maken tegen Nederland. Een van de steunpilaren van die nieuwe lichting is Angelo Palombo, middenveldgeneraal van Sampdoria. Hij heeft de plek van Gattuso overgenomen tijdens diens blessure en vervult deze met verve. Want waar Gattuso hoofdzakelijk ballen afpakt en vervolgens inlevert bij iemand anders, kan Palombo zelf ook teamgenoten opzetten en heeft hij ook een behoorlijk schot in de benen. Niet dat hij vaak scoort, maar zijn schoten zorgen wel voor problemen bij keepers, of verdedigers, zoals Kaladze ondervond.

Vanavond valt er verder te letten op nieuwelingen Biondini, Galloppa en Candreva, en moet ook Mattia Cassani genoemd worden als mogelijk selectielid van de Squadra Azzurra op het WK. Het is een mooie showcase voor Italië om te laten zien hoeveel men geleerd heeft van dat geflatteerde optreden op het EK in 2008. Volgend jaar staan ze er zeker, want het blijft Italië.

Gerelateerde artikelen:

1. Wie zijn er favoriet? Nederland niet!
2. Kaladze verdoezelt Italiaans probleem
3. Nederland kan Brazilië niet aan