(4,90 out of 5)
Loading ...
Voer dat salarisplafond in!
Het hedendaagse voetbal wordt geregeerd door het grote geld. Neem nou hét grote voorbeeld: Real Madrid. In het seizoen 2006/2007 wil Real een bod van €80.000.000,- op Cristiano Ronaldo van Manchester United uitbrengen. Uiteindelijk beslissen ze het om het niet te doen. Twee jaar later verkasthij alsnog voor €94.000.000,-. In datzelfde jaar koopt Real Madrid ook nog Kaka en vijf andere spelers voor €273.000.000,-! Met een salaris- en transferbudgetplafond zou zoiets niet kunnen gebeuren. En laat datgene nou net zijn waar Michel Platini, voorzitter van de UEFA, voor pleit.
Een salarisplafond is in Amerika een bekend verschijnsel. In de grootste competities van het continent (de NBA (basketbal), NHL (ijshockey) en NFL (American football)) bijvoorbeeld heb je zo’n salarisplafond. Maar wat is dat nou eigenlijk? Volgens Wikipedia is het een ‘afspraak in de (vooral Amerikaanse) wereld, waarin wordt gezegd dat een team niet meer dan een bepaald percentage of bedrag aan salarissen van de spelers mag worden uitgegeven.’ In de voetbalwereld moet ook een limiet komen op de uitgaven aan transfers, de zogenaamde transfer salary cap.
Het salarisplafond zorgt ervoor topteams niet alleen maar goede spelers kunnen kopen, aangezien die vaak ook een hoog salaris willen hebben. Ik noem hierbij even een voorbeeld: de Los Angeles Lakers (een basketballteam) hebben met Kobe Bryant één van de beste basketballers van de wereld in hun team. Zonder salary cap zouden ze ook op de andere posities een sterspeler neer kunnen zetten met een hoog salaris, maar aangezien Kobe in zijn eentje al ongeveer één derde van het beschikbare budget voor salarissen van de Lakers opmaakt, kunnen ze dat zich niet veroorloven. Zo moet er worden gekeken naar spelers van een mindere kwaliteit met bijbehorend lager loonstrookje.
Kobe Bryant, de ster van de Lakers
Real Madrid kan door het ontbreken van het salarisplafond elf Kobe Bryants op het veld zetten. Nu is dit natuurlijk niet eerlijk, het haalt de spanning zelfs uit de sport. In de NBA zijn de topspelers veelal verdeeld over de teams, dit maakt de competitie dus veel spannender. Ieder team kan van ieder team winnen. Daarom zeg ik: er moet een salaris- en transferbudgetplafond in het voetbal komen. En er moet op worden toegezien dat het ook echt wordt nageleefd, net zoals bij de NBA. Dan pas kan het voetbal pas weer echt leuk worden, omdat de rijke clubs niet meer alle spelers kunnen kopen die ze willen.
De jeugd zal ook meer kans hebben om door te breken, aangezien de clubs nu wel moeten opleiden. Als je niet alle goede spelers kunt kopen, moet je eigen kweek de kans geven. Die spelers zullen voor een lager salaris een contract tekenen, aangezien ze nog niet veel hebben bewezen in de echte competitie. Je zou ook een wettelijk ‘rookie’ contract kunnen voorleggen, waardoor de jonge spelers dus standaard hetzelfde bedrag zullen verdienen in hun eerste contractjaar. Zo zullen de clubs uit kunnen rekenen hoe hoog het bedrag wordt wat ze aan salarissen uit gaan geven en daar op inspelen door spelers te verkopen of te ruilen.
Ook zullen de schulden langzaam aan minder worden of zelfs verdwijnen. Doordat clubs als Real Madrid niet meer zoveel geld aan salarissen en transfers uitgeven, zullen de kosten lager zijn en de schulden die ze in de afgelopen decennia hebben opgebouwd kunnen nu worden afgelost. Zoals ik het schrijf is het wel heel simpel, maar dat is wel de basis voor een financieel gezonde voetbalwereld.
Gerelateerde artikelen:
Bestel nu via Catenaccio!
Loading ...
Ja… die Amerikaanse sporters met salary cap verdienen nog een veelvoud van Ronaldo. Dus waar hebben we het dan eigenlijk over?
Even wat voorbeelden:
Tiger Woods (VS) golf 71,5
Phil Mickelson (VS) golf 38,0
LeBron James (VS) basketbal 30,4
Kimi Räikkönen (Fin) autosport 28,7
Alex Rodriguez (VS) honkbal 28,0
Shaquille O’Neal (VS) basketbal 25,1
Allemaal in miljoenen euro’s…. dus nee. Ik sluit me in dit geval toch niet bij je aan
Dit vind ik geen goed idee. Het idee dat als je schulden hebt je niet mee mag doen aan bepaalde competities is veel beter. Als clubs geen schulden mogen maken doen ze alleen uitgaven die verantwoord zijn en dan worden de verschillen ook al wat kleiner.
Salary cap is niet de oplossing. Een speler of persoon moet kunnen verdienen wat hij in principe waard is. Ronaldo is zijn 12 miljoen per jaar gewoon waard als het aankomt op marketing en euros die hij Madrid oplevert.
Wat wel een goed idee zou zijn zou een transfercap zijn, dus een maximaal uit te geven bedrag per seizoen, per club. Stel ze krijgen 100 miljoen per jaar. Dan zal een club als Real wel twee keer nadenken alvorens ze 94 miljoen neer gaan leggen voor 1 speler. Dan zullen ze sneller 5×20 neer leggen. Dit zal er uiteindelijk voor zorgen dat de geboden transfer bedragen lager zullen worden.
Het voorbeeld van Marcos Gonzales hierboven is niet helemaal juist. De meeste inkomsten die hij noemt komen niet alleen van het salaris, veel zijn er ook van sponsoring. De golfers zijn al helemaal een fout voorbeeld, omdat daar geen salary cap is. Ook het voorbeeld van raikonnen slaat nergens op.
Een amerikaans voorbeeld volgen zou een goed idee zijn, omdat het inderdaad de schulden op zou lossen (spelers kunnen bijverdienen door sponsoring als ze sterren zijn, maar hier hoeft de club niks van te betalen), de jeugd een kans zou geven en de competitie gelijker zou maken,
Ik ben in ieder geval voor!
“Ronaldo is zijn 12 miljoen per jaar gewoon waard als het aankomt op marketing en euros die hij Madrid oplevert.”
Dit soort gedachten is dus net het probleem van alles.
Ze hoeven geen 12 miljoen per jaar te verdienen. Of 7 Miljoen, of 5 Miljoen.
@Monk
Als jij voor jou bedrijf veel geld verdiend krijg je daar toch ook een percentage van (dit gebeurd volgens mij in elk bedrijf), waarom zouden voetballers die hun clubs geld opleveren hier zelf niet van mogen mee profiteren?
Daar komt bij dat een voetballer in maximaal 15 jaar zijn geld voor een heel leven moet verdienen. Dus geef ze eens ongelijk om flinke bedragen te vragen.
@ 39585: Natuurlijk is het voorbeeld niet helemaal juist, maar het toont wel aan dat voetballers niet de echte grove verdieners zijn. Toch valt iedereen daar wel over. Er zijn sporters die blijkbaar een veelvoud opstrijken. Buiten Beckham en Messi is er geen voetballer die boven de 20 uitkomt. Zelfs niet met sponsoring.
Ik denk niet dat dit kan werken als je met percentage’s gaat werken zul je de kloof tussen arm en rijk alleen maar vergroten in amerika kan dit omdat hier in principe alleen maar een soort cl word gespeeld maar vele nederlandse clubs zullen hier onder gaan lijden
Ik denk niet dat dit een goed idee is. Op het eerste gezicht lijkt het misschien goed, maar ze weten mensen toch wel te lokken. Ze krijgen er een huis bij, ze krijgen flinke premies voor wedstrijden, ze krijgen dit, ze krijgen dat. Ze zorgen wel dat die mensen toch voor hen kiezen door het meeste op een andere manier te bieden. Ik denk dus dat dit niet de oplossing is.
@corr0sion
Hoezo kan een profvoetbal na z’n carriere niet normaal werk doen? Een gezonde man, 35-40 jaar oud, moet toch wel een baantje kunnen vinden.
@ Jeroen: Heel vaak hebben zij geen opleiding afgemaakt, is het lichaam versleten en kunnen zij, zeker in deze tijd, niet meer over straat zonder herkend te worden. Zeker mannen van het kaliber Ronaldo, Messi, Zlatan en Rooney.
Het salarisplafond is ook altijd relatief aan de omzet van de clubs. De meeste clubs in de NFL en de NBA zetten flink wat om aan kaartverkoop, en de bond bepaalt dan vervolgens een gemiddelde (zoveel % van de gemiddelde omzet) wat door de gehele divisie als plaffond wordt gebruikt. Dit zou bij voetbal ook kunnen gebeuren. De bedragen zijn dus allemaal relatief aan de omzet. Ook kunnen er bonussen worden uitgegeven, maar die tellen dan voorzoveel % mee tegen het salarisplaffond, en dingen zoals huizen aanbieden zal verboden moeten zijn (dit is al zo in alle Amerikaanse leagues). Nogmaals lijkt het me verstandig om dit in te voeren, het beloont goed scout werk en jeugdopleiding en zorgt voor een betere spreiding van de sterren.
Zit men boven de salary cap, dan kan men alsnog een mid-level exception contract aanbieden, om zo toch nog spelers van kwaliteit aan te trekken. Niet zo heel lang geleden hadden de New York Knicks bijvoorbeeld een salarispost van 121 miljoen dollar, per seizoen. Wat dan wel geldt, is dat elke dollar boven de salary cap dubbel betaald moet worden.
Wat te denken bijvoorbeeld van clausules in contracten? Winstpremies, goalpremies enzovoorts, zo valt het salarisplafond ook nog veel te makkelijk te omzeilen. Geen goed idee dus, dat plafond. Er zitten nog teveel haken en ogen aan.