Mario Miskovic is de winnaar van de eerste editie van MU’s Got Talent. Aan de schrijfwedstrijd deden zo’n 90 mensen mee. In een afvalrace tot aan de finale werden de deelnemers uitgedaagd om allerlei soorten artikelen te schrijven. Uiteindelijk won Mario de finale van Robbie met een mooi artikel over de beste klassieker ter wereld: “Er is maar één ‘El Superclásico’” over de clash tussen River Plate en Boca Juniors.

Mario Miskovic, voor de kijkers links, viert zijn overwinning

Mario, op het forum bekend als “palacio” werd unaniem gekozen door onze vakkundige jury bestaande uit Herbert Blankesteijn (BNR Nieuwsradio, NRC, De Pers), Peter Wierenga (De Pers, Pluspost) en David Antes (hoofdredacteur voetbalcolumnist.nl). “De schrijver maakt aannemelijk dat Zuid-Amerika, althans Argentinië, op het gebied van voetbalbeleving zelfs de fanatiekste Europese landen achter zich laat. Dat is goed gedaan.” aldus Herbert Blankesteijn. Lees verder voor het volledige juryrapport.

We willen Mario van harte feliciteren met de overwinning! 
Herbert Blankesteijn:

“Ik vind de onderwerpkeuze verrassend. Over Zuid-Amerikaans voetbal horen we zelden; hun beste voetballers spelen bij ons en geen Europeaan gaat die kant op. Gat in de markt voor verhalenzoekers!

De schrijver maakt aannemelijk dat Zuid-Amerika, althans Argentinië, op het gebied van voetbalbeleving zelfs de fanatiekste Europese landen achter zich laat. Dat is goed gedaan.

De tekst is goed geschreven. Ik ontkom hier niet aan een vergelijking met de concurrent: in dat verhaal staan vrij veel storende fouten. Voor “Superclasico” geldt dat gelukkig niet.

Het verhaal is ook consistent; de schrijver houdt zich aan zijn onderwerp, Dat is niet zo’n geweldige verdienste - zo hoort het gewoon - maar de concurrent slaagt daar niet in. Die bespreekt op een gegeven moment in detail een andere wedstrijd dan de krachtmeting die hij tot zijn onderwerp heeft uitgeroepen. Dus ook in dit opzicht valt de vergelijking uit in het voordeel van Superclasico.

Kortom, Superclasico is wat mij betreft de winnaar omdat hij op twee punten goed is, en omdat de rivaal op twee punten onder de maat blijft.”

Peter Wierenga:

1. Het verrassende onderwerp: ik kende deze derby niet eens
2. De opbouw van het stuk, met verdieping (rijk vs arm) en de tragische geschiedenis er goed doorheen gemengd.
3. Gebruik van hyperlinks, pluspuntje voor internet
4. Beeldmateriaal is mooier
5. Last but not least, ook iets beter geschreven

Minpuntje is inderdaad het vrij algemene begin, maar de uitsmijter aan het einde (”the Firm”) is prima.

Al met al duidelijk beter dan het andere verhaal, over de spannendste CL-finale. Dat heeft een paar goede elementen, maar verliest aan kracht door de vele andere finales en jaartallen die erbij worden gehaald - waardoor ik de draad een beetje kwijt raakte. Mijn advies zou zijn om bij zo’n verhaal volledig in te zoomen op die ene finale, en proberen te achterhalen hoe dat nou kon, die miraculeuze ombuiging van 0-3 naar 3-3…

Anyway, wat mij betreft een duidelijke winnaar: de Superclasico!

David Antes over Mario:

Commentaar: Leuk onderwerp, erg onderbelicht in Nederland, maar de rivaliteit tussen deze twee groepen is inderdaad zeer groot. Ik had persoonlijk de tegenstellingen vergroot, en bijvoorbeeld ook meer namen genoemd van de verschillende clubs, spelers die dus absoluut niet voor de ‘andere’ club zouden willen spelen. Inleiding had ook zeker wat spannender gemogen.

Eindoordeel: Bij gebrek aan beter, ik vond de kwaliteit van de halve finale beter, vind ik dit de betere column, maar als je deze klassieker zo groot wil maken, zul je meer tegenstelling aan moeten geven. Ik was waarschijnlijk ook in de inleiding al gekomen met het verhaal dat de Old Firm maar kinderspel is bij deze wedstrijd, zodat duidelijk is hoe serieus groot deze wedstrijd is. Verder taalkundig prima geschreven.

David Antes over Robbie:

Commentaar: De inleiding is veel te saai en daarnaast leidt het hele stuk veel te veel af van de desbetreffende finale. Hij komt terug op 1995,1999,2003,2007 en daardoor wordt het een wat verwarrend verhaal.

Eindoordeel: De titel is niet goed gekozen, ik zie geen reden waarom er niet meer zo’n finale zou kunnen komen, en daarnaast vind ik het veel te omslachtig zoeken naar een verhaal, wat uiteindelijk niet zwart/wit genoeg is. Na dit stuk zou ik dit, ondanks dat ik de finale bij wijze van spreken niet gezien zou hebben, de beste finale ooit moeten vinden, maar dat gevoel laat het bij mij zeker niet achter. Een gemiste kans.

Gerelateerde artikelen:

1. Doe mee aan MU’s Got Talent 2010!
2. Catenaccio wint geen Dutch Bloggie
3. Eeuwig talent op zoek naar erkenning